Mijn kennismaking met het boek

De Belevenissen van een Muurbloem stond niet op mijn TBR. Sterker nog, ik wist niet dat het boek bestond! Best schandalig omdat het zeer bekend is. Tijdens mijn vakantie lag hij buiten op een bankje te wachten op een nieuwe lezer. Toen hij er twee dagen later nog lag dacht ik “Ik neem je mee!” Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

“Charlie gaat naar de bovenbouw. Hij is geen sukkel, maar populair is hij ook niet. Zijn verlegen, hyperintelligente en sociaal onaangepaste karakter zorgt ervoor dat hij een muurbloempje blijft. Charlie probeert op zijn eigen manier vat te krijgen op de wereld van dates, familiedrama’s, seks en drugs. Gelukkig heeft hij vrienden die hem hier bij helpen. Op zijn eigen unieke en aandoenlijke manier vertelt Charlie zijn verhaal aan de enige persoon die hij vertrouwt. Aan jou.”

Eerste indruk

Wat een prachtig boek! De belevenissen van een muurbloem raakte mij direct tot diep in mijn hart! Ik heb het boek in het Engels gelezen en ik ging er als een speer doorheen. De prachtige persoonlijkheid van Charlie en de diepgang van de verschillende personages maken dit boek tot een ware beleving.

Een verhaal over een bijzondere jongen

Het boek gaat over een jongen die met zichzelf in de knoop zit. Wanneer hij naar de bovenbouw gaat ontmoet hij nieuwe vrienden, seniors uit de examenklas. Tijdens een constant gevecht met zichzelf ontdekt hij, met behulp van zijn vrienden, familie en docent Engels, steeds meer over het leven, anderen en zichzelf. Een pittige opgave want Charlie is een zeer emotioneel en intelligente tiener die zichzelf in uitzonderlijke situaties brengt. Door zijn vrienden wordt hij tijdens zijn zoektocht steeds wijzer en ontpopt hij zichzelf van een muurbloem tot een bijna wijze tiener. Tijdens zijn eerste studiejaar bezoekt Charlie een psycholoog, maar echt begrijpen waarom hij hierheen moet doet hij niet. Herinneringen van vroeger ophalen, waar is dat goed voor? Drugs en alcohol geven hem toch een veel beter gevoel?! Wanneer zijn vrienden naar andere universiteiten gaan komt Charlie op een punt dat hij zelf verder moet, kan Charlie dit aan?

Ik vond het een intens goed verhaal

Ik beleefde dit verhaal zeer intens. Ondanks dat ik geen tiener meer ben en alles behalve een muurbloem ben, kon ik me zeer goed identificeren met de hoofdpersoon Charlie. Ik voelde met hem mee en wilde hem met sommige situaties verder helpen. Tijdens het hele verhaal voelde ik een noodkreet om hulp, ondanks dat deze niet beschreven wordt. Dit komt mede door dat het verhaal in briefvorm is geschreven. Het voelde dan ook echt alsof Charlie zijn brieven aan mij schreef, ik vertrouwde hem en hij vertrouwde mij. Tijdens het verhaal bouw je een soort van band op, dat maakt het heel bijzonder. In het verleden heb ik ook andere boeken in briefvorm gelezen, zoals Liefdesbrieven aan de sterren van Ava Dallaira. In mijn recensie over dat boek konden jullie al lezen dat ik daar niet van gecharmeerd was. De schrijfster deed zich vaak tekort omdat alles in briefvorm moet. In De Belevenissen van een Muurbloem van Stephen Chbosky is dat absoluut niet het geval, het was juist een verrijking aan het verhaal.

De personages

Naast Charlie zijn ook de andere personages in De Belevenissen van een Muurbloem enorm goed uitgewerkt. Patrick, Sam en Mary Elizabeth, vrienden van Charlie voelen met hem mee, naast dat zij hem helpen nieuwe dingen dingen in het leven te ontdekken laten ze hem ook kennis maken met drank, drugs en sex. Een hele belevenis voor Charlie. Alle personages hebben hun eigen problemen die langzaam duidelijker worden in het verhaal. Zelfs de kleine rollen hebben zo hun kleine geheimen of karaktertrekken, dit geeft hen allemaal een eigen “gezicht” in het verhaal.

De conclusie van De Belevenissen van een Muurbloem

Het verhaal is zeer indrukwekkend en met recht een meesterwerk te noemen. Van begin tot eind leef je met Charlie mee en zelfs als het boek uit is laat hij je niet los. Heel veel credits voor Stephen Chbosky, hij heeft mijn boekenhart verovert, ik ben fan. Ik raad dan ook iedereen aan dit boek te lezen!

Beoordeling

Recensie: De kraaien. List en leugens

Als groot fan van de Grisha Trilogie van Leigh Bardugo kon ik niet wachten om te starten in het nieuwste boek van deze bestseller, “De kraaien. List en Leugens”. Vol verwachting ging ik op de fiets naar de boekhandel The American Bookstore in Amsterdam. Lees in deze recensie of  ” De Kraaien. List en Leugens ” het wachten (en de fietstocht) waard was.

“Het nieuwe boek De kraaien. List en Leugens van Leigh Bardugo speelt zich weer af in de Grisha-wereld, ditmaal in Ketterdam. In Ketterdam is alles te koop, als je maar bereid bent om te betalen. Niemand weet dat beter dan crimineel wonderkind Kaz Brekker. En dan krijgt hij een opdracht aangeboden die weliswaar levensgevaarlijk is, maar hem meer geld oplevert dan hij ooit had kunnen dromen. Hij kan het alleen niet in z’n eentje… Kaz verzamelt een team om zich heen dat op het eerste gezicht een bij elkaar geraapt zooitje lijkt: een op wraak beluste ex-gevangene, een gokverslaafde scherpschutter, een van huis weggelopen rijkeluiszoon, een spion en een Hartenwringer. Hun reis leidt dwars door vijandig Fjerda en de zes worden niet alleen belaagd door een andere bende die op hetzelfde doel uit is, maar ook door Grisha die dankzij een mysterieuze drug een bijna onmogelijke, explosieve kracht hebben ontwikkeld. En tussendoor moeten ze proberen om elkaar niet te vermoorden.”

Wat ik van het verhaal vind

Het voelt een beetje als schelden in de kerk, maar ik moet eerlijk zijn… Ik vond het boek niet goed en het heeft me dan ook teleurgesteld. Ik weet dat vele anderen het niet met mij eens zijn dus ik vertel jullie graag waarom. De beschreven wereld, dat was mijn eerste probleem in het verhaal. Leigh Bardugo zei dat Six of Crows gebaseerd zou zijn op de wereld in De Grisha trilogie. Hier ging het bij mij al mis want het hele verhaal speelt zich niet in de stad Ravka af maar in Ketterdam, een stad dat gebaseerd zou moeten zijn op het oude Amsterdam en mijlen ver weg ligt van Ravka. Als Amsterdamse kan ik je een ding vertellen. Ik herkende Amsterdam en zijn geschiedenis er absoluut niet in. Het verhaal richt zich met name op de sloppenwijken van Ketterdam waardoor het vooral over dieven en hoeren gaat. Eigenlijk is het hele boek dus gebaseerd op clichés van Amsterdam en dat is ontzettend zonde! Ook De Grisha’s die in de Grisha trilogie zo’n belangrijke rol hebben zijn in Ketterdam eigenlijk niets waard. Zij worden namelijk gebruikt als slaven en vrouwen van plezier. Wel moet ik credits geven voor de tijd die Bardugo heeft genomen om alles in het boek tot in detail te beschrijven. Ondanks dat de wereld niet was wat ik verwachtte was alles wel heel duidelijk en mooi beschreven.

De personages

Ook liep ik vast op de personages in De Kraaien. List en Leugens. Er zijn er namelijk zes, en dat is best een aantal aangezien Bardugo al de personages een uitgebreide beschrijving en geschiedenis wil geven. Ondanks dat dit erg knap is en dit het verhaal iets interessanter maakte schoot het verhaal hierdoor totaal niet op. Bardugo is namelijk veel te druk met het beschrijven van de karakters waardoor de actie mist. Ook kon ik mij totaal niet met de karakters identificeren en ik vond ze eerder saai dan spraakmakend. Net als de wereld waarin zij leven zijn zij nogal cliché. In het verhaal hebben we de super aantrekkelijk en roekeloze leider Kaz, zijn grappige beste vriend Jesper, het badass meisje dat stiekem gevoelens heeft voor Kaz, Inej. Verder wordt het verhaal opgevuld met Nina, de enige Grisha van het stel. Een personage dat naar mijn mening veel te weinig karakter heeft. En dan zijn er nog Mathias en Wylan twee totaal niet uitgediepte personages waarbij ik tijdens het lezen steeds dacht. O ja, die zijn er ook nog, maar waarom? Naar mijn mening hebben zij geen toegevoegde bijdrage aan het verhaal.

Het plot

Het plot van De Kraaien. List en Leugens begint zo’n 50 pagina’s voor het einde van het boek en hier had ik het gevoel dat Bardugo veel te veel bezig was met wendingen in het plot te brengen waardoor het naar mijn mening niet spannend was.

Conclusie van De kraaien. List en leugens

Misschien kwam het door het onderwerp, misschien was het de wereld waarin het zich afspeelde, misschien lagen mijn verwachtingen te hoog en was ik te gehecht aan Ravka, maar ik was zo verveeld terwijl ik het boek las. Ik vond geen enkel karakter echt leuk en interessant, de missie vond ik een beetje irritant en geld vond ik geen goed genoeg motief om je leven voor op het spel te zetten. De wereld waarin het verhaal zich afspeelde verwarde mij zo dat ik niet eens de moeite wilde nemen om me er echt in te verdiepen. Ik weet dan ook niet zeker of ik het vervolg “Crooked Kingdom” dat op 22 september uitkomt wil lezen.

Beoordeling