Mythologie heb ik altijd interessant gevonden. In de eerste klas van de middelbare school volgde ik een vak hierover en het was een van de weinige lessen waar ik van begin tot eind geboeid zat te luisteren. Onlangs had ik Noorse goden van Neil Gaiman gelezen en dus nu was het tijd voor Mythos van Stephen Fry. Heeft dit boek mijn interesse ook kunnen vasthouden? Lees het hieronder!

Flaptekst

Losbandigheid, lust en liefde, moord en doodslag, triomfen en tragedies; de Griekse mythen en sagen zijn wilder en woester dan het leven zelf. Deze verhalen bieden alles wat een lezer zich kan wensen. De oude Grieken inspireerden onder anderen Shakespeare, Michelangelo, James Joyce en Walt Disney. In de handen van Stephen Fry komen de verhalen opnieuw tot leven. We worden verliefd op Zeus, we aanschouwen de geboorte van Athena, we zien hoe Kronos en Gaia wraak nemen op Ouranos, we huilen met koning Midas en we jagen met de even beeldschone als meedogenloze Artemis. Stephen Fry haalt deze verhalen op uit de oudheid en geeft ze hun welverdiende plek in onze moderne tijd.

Mijn eerste indruk

Zo dat zijn een hoop namen! Hoe ga ik ze allemaal onthouden? Ach ja, misschien hoeft dat ook niet helemaal precies. Naast deze overweldigende stortvloed van namen, leest het direct top. Stephen Fry is droog en schrijft met een fijne dosis humor. Ik moet er wel even inkomen en zo nu en dan terugbladeren om na te gaan wie nou ook alweer wie was.

Het verhaal

Mythos is een hervertelling van de Griekse mythen. In het begin van het boek introduceert de auteur veel van de Griekse mythologische personen en wezens. Vervolgens worden de mythen verhalend beschreven, met hier en daar een opmerking van Fry tussendoor.

Het boek is chronologisch en ook het begin wordt omschreven met Ouranos, Gaia en Pontos. Zij ontstonden uit Chaos. Na de verhalen over Kronos en anderen belanden we bij de 12 Olympische goden zoals Zeus en Apollo. Het bijzondere aan deze goden is dat ze heel menselijk zijn. Net als de mens, hebben en maken ze fouten. Daarnaast leven ze niet alleen op Olympus maar bemoeien ze zich ook met het leven op aarde. Dit levert interessante en spannende mythes op.

De mythes staan bomvol symboliek, menselijkheid en mooie verklaringen voor allerlei fenomenen.

Wat ik ervan vond

Stephen Fry had duidelijk veel plezier in het schrijven van dit boek, dat kun je gewoon lezen. Zijn enthousiasme maakt de verhalen levendig en bruisend. Ik had dan weer plezier in het lezen van dit boek. Mijn kennis over de Griekse mythen is weer opgefrist en vergroot! Ik ben benieuwd hoe classici dit ervaren. Wellicht vinden zij Fry’s opmerkingen een leuke toevoeging?

Hoe dan ook, wat mij betreft waren de oude Grieken vindingrijk in het creëren van deze goden en mythen. De auteur heeft veel van deze goden en mythen beschreven op een goed leesbare manier. Door dit boek te lezen kijk je weer op een andere manier naar bepaalde zaken. Hoe we bijvoorbeeld aan sommige woorden komen, of hoe men dacht dat we aan bepaalde bloemen e.d. waren gekomen. Leuk en verrijkend om te weten!

Conclusie van Mythos

Stephen Fry vond ik al tof en grappig toen ik Stephen Fry in America had gekeken, maar nu ben ik helemaal overtuigd. Zijn enthousiasme is terug te vinden in het boek en daarnaast zijn de Griekse mythen echt gaaf. Ik ga Heroes of Helden in de Nederlandse versie ook zeker nog lezen van de auteur. Wat mij betreft is dit boek een aanrader voor iedereen die van Griekenland, fantasie en mythologie houdt.

Beoordeling

Eind vorig jaar had ik het andere boek van Johan Goossens gelezen (Jongens, ik wil nu toch écht beginnen). Ik heb zo gelachen tijdens dat boek, dat ik deze nu ook gelezen heb. Ik was benieuwd of zijn humor en empathie weer terug te vinden waren in deze columns. Was dat zo? Lees het hieronder!

De flaptekst

‘Heb je ervaring?’ vraagt de manager.
‘Nee.’
‘Een diploma?’
‘Nee.’
‘Aangenomen, je kunt morgen beginnen. Je hebt dertien klassen.’ 
Als cabaretier Johan Goossens leraar Nederlands wordt op een ROC in Amsterdam, proberen zijn nieuwe collega’s hem moed in te praten voor de eerste les: ‘Je moet het nooit persoonlijk opnemen!’ zeggen ze. ‘Je moet Hakim meteen apart zetten! En ga nooit met Sharyselle in discussie, want dan ben je verloren.’ ‘En als er iets is,’ drukken ze hem op het hart, ‘dan bel je gewoon de beveiliging…’ 
In Wie heeft er wél een boek bij zich? heeft Johan Goossens zijn ervaringen in de klas, waarover hij eerder schreef in zijn veelgelezen column in Het Parool, gebundeld. Het is een openhartig, geestig en ontroerend verslag van een jonge leraar die zich begeeft in het oog van de storm: voor de klas op een ROC in de Randstad. 

Mijn eerste indruk

Jahoor, ook dit boek begint direct fantastisch. Je zoeft grinnikend over de pagina’s heen. Dit boek lijkt wat mij meer gericht op zijn leraarschap in plaats van zijn privé verhalen en dat bevalt eigenlijk nog wel beter.

Het verhaal

In mini hoofdstukjes neemt Johan Goossens je mee door schooldagen op de ROC. Zijn schrijfstijl zorgt ervoor dat het verhaal herkenbaar wordt, ondanks dat ik nog nooit op een ROC ben geweest. Naast heel veel humor, belicht hij ook dat er vaak meer speelt dan dat je weet bij kinderen/mensen. Dat maakt het een prettig en empatisch boek. Overigens is het ook leuk dat hij met potentieel vervelende situaties heel goed kan omgaan en het juist hilarisch kan maken. Ik schat in dat hij een goede leraar was!

Wat ik ervan vond

Wederom een leuk, gemakkelijk weg te lezen boek. Ik heb het in één zitting uitgelezen. Hij heeft ontzettend veel humor en laat dat met een vlotte pen zien. Daarnaast is hij empatisch en vooral heel menselijk. Ik heb gegrinnikt en hardop gelachen en dat geeft wel aan hoe leuk het boek is.

Conclusie Wie heeft er wél een boek bij zich?

Een leuk boek waardoor je een kijkje kunt nemen in de belevingswereld van een leraar en leerlingen van een ROC. Ik lees relatief vaak boeken met ‘zware’ topics, en dan zijn dit soort afwisselingen fijn. Ik kan me voorstellen dat dit boek gewaardeerd wordt door een groot publiek en ik raad het dan ook zeker aan.

Beoordeling