Tag Archives: verfilming

Sharp Objects Teerbemind van Gillian Flynn Recensie by Book Barista

Recensie: Teerbemind van Gillian Flynn

05 Jun 18
Book Barista
, , , , , , , , , ,
No Comments

Teerbemind van Gillian Flynn had ik nog nooit eerder van gehoord! Mijn lieve vriendin en mede-blogger bij Book Barista gaf mij het boek cadeau voor mijn verjaardag, een aangename verrassing. Want wie kan er nu beter een boek cadeau doen dan een boekblogger? Juist! 😉 Lees in deze recensie of ik het met Roos eens ben en dit werkelijk een ware pageturner is.

De flaptekst

“Wind Gap: een broeierig gehucht in het diepe zuiden van Amerika. Een plaats waar het ‘oude geld’ nog regeert maar zich schoorvoetend mengt met het ‘gewone’ volk. Waar bijna elke tiener aan de drugs is en de helft van alle inwoners in dezelfde fabriek werkt. Dit is het dorp waar journalist Camille Preaker opgroeide en waarnaar ze nooit meer terug wil keren. Maar als juist hier twee jonge meisjes op gruwelijke wijze worden vermoord, moet ze erheen om verslag te doen. Dan dreigt het verleden Camille in te halen. Want hoe komt het dat ze zich identificeert met de dode meisjes? Wat is er gebeurd tussen Camille en haar moeder? En wat heeft dit allemaal te maken met de dood van haar zusje, jaren geleden?”

Mijn eerste indruk

Vette cover, het is direct duidelijk dat het om een spannend boek gaat. Ik heb het boek in het Engels en de titel Sharp objects klinkt spannend en spreekt tot de verbeelding! Eerlijk is eerlijk, de titel Teerbemind in het Nederlands spreekt niet heel erg tot de verbeelding. Maar goed, gelukkig mag ik het boek in het Engels lezen! Het verhaal begint niet direct met actie, dus je komt een keer niet direct tussen tien lijken terecht. Best fijn! Het wordt stukje bij beetje opgebouwd.

Het verhaal

Teerbemind is het debuut van Gillian Flynn. In dit boek volgen we Camille, een getraumatiseerde vrouw van begin dertig. Ze heeft, zodra ze de kans kreeg, het gehucht Wind Gap met gierende banden verlaten en is als journalist gaan werken in de Chicago. Wanneer er een tweetal kindermoorden plaatsvinden in dit kleine gehucht, wordt Camillie door haar werkgever naar Wind Gap terug gestuurd om verslag te doen. Ze wordt gedwongen bij haar moeder, stiefvader en halfzus te gaan wonen. Met haar moeder heeft ze een slechte band, haar halfzus is een verwend kreng en met haar stiefvader heeft ze eigenlijk nooit een goed gesprek gehad. Dat wordt leuk!!! 😉

Wat ik ervan vond

Al snel reizen er vragen op. Hoe komt het dat Camille zich identificeert met de dode meisjes? Wat is de reden waarom Camille haar moeder zo haat? Wat heeft dit allemaal te maken met de dood van haar zusje? En wat heeft zich in vredesnaam jaren geleden in Wind Gap afgespeeld? Gillian Flynn heeft een heerlijk leesbaar verhaal geschreven waarin de puzzelstukjes stuk voor stuk op hun plaats vallen. De personages Camille, haar moeder en haar zusje zijn goed uitgewerkt. In eerste instantie ergerde ik mij enorm aan Camille haar verslaving. Enorm knap dat Gillian Flynn gaandeweg in het verhaal zorgde dat deze irritatie verdween en ik steeds meer met Camille mee ging leven.

De conclusie van Teerbemind

Teerbemind is een verhaal over obsessie, geweld, zelfverminking en welke wonden het opgroeien in een disfunctioneel gezin kan veroorzaken. Deze onderwerpen zorgen voor een thriller met rauwe en donkere kanten en een geheel onverwachte ontknoping waarbij ik dacht; “dit is echt ziek, het zal je maar overkomen!“. Maar die titel in het Nederlands daar is kop noch staart aan te vinden. Als de rest van de vertaling ook zo is, dan raad ik je absoluut aan om de Engelse versie te lezen. Verder is dit boek een absolute aanrader!

Wordt verfilmd

Goed nieuws! Sharp objects wordt door HBO verfilmd naar een mini-serie met Amy Adams in de hoofdrol! Volgens IMDB komen er 8 afleveringen en is de serie op HBO te zien vanaf 8 juli! Nieuwsgierig geworden? Bekijk de trailer.

Beoordeling

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Recensie: Niet alles is vergeten van Wendy Walker

23 Dec 16
Book Barista
, , , , , ,
one comments

Niet alles is vergeten van Wendy Walker is een boek dat nog niet bekend was bij mij. Toen uitgeverij HarperCollins Holland mij dit boek gaf was ik dan ook aangenaam verrast. Een voor mij nog onbekende schrijfster en een cover die letter zegt ”Niet openen” waren voor mij reden genoeg om vol nieuwsgierigheid aan dit boek te beginnen.

De flaptekst

De dader vinden of het misdrijf vergeten; wat zou jij kiezen? Als Jenny op gewelddadige en gruwelijke wijze wordt verkracht, ziet haar omgeving maar één oplossing: een experimentele drug die haar de gebeurtenis laat vergeten. Maar stress, angst en depressie blijven. Bovendien is de dader zonder Jenny’s getuigenis niet te vinden. Psychiater Alan Forrester duikt in haar geheugen. Als een herinnering gewist kan worden, kan hij ook terugkomen. Maar dit proces kan ook gemanipuleerd worden. Zeker als de psychiater ineens persoonlijk bij de zaak betrokken raakt… Niet alles is vergeten toont de kracht en de zwakte van het geheugen en laat zien hoe bedrieglijk het menselijk brein eigenlijk is.

Mijn eerste indruk

Tijdens de eerste 20 pagina’s snapte ik echt niet waar het verhaal over ging. Ik vond het dus ook moeilijk om de motivatie te vinden om het boek verder te lezen. Tot mij vanuit het niets ineens duidelijk werd dat het boek niet door de hoofdpersoon waar het verhaal over gaat werd verteld, maar door iemand anders. Iemand die in staat is om het leven van de hoofdpersonage in het boek totaal in eigen handen te nemen. Dit gaf de trigger om verder te lezen, en jeetje wat was dat spannend!

Het verhaal

Niet alles is vergeten gaat over Jenny, een tiener met een fijn leven in een redelijk stabiel gezin. Tot Jenny wordt verkracht en, met toestemming van haar ouders, in het ziekenhuis een speciale behandeling krijgt. Dit is een flinke dosis medicatie waarvan iedereen veronderstelt dat het ervoor zorgt dat je gebeurtenissen vergeet die vlak voor toediening zijn gebeurd. Iedereen is ervan overtuigd dat deze medicatie bij Jenny heeft gewerkt, totdat zij een rigoureuze beslissing neemt. Verder kan ik niet te veel over het verhaal vertellen omdat ik jullie geen spoilers wil geven.

Wat ik ervan vond

Ik werd aangenaam verrast door dit boek. Het feit dat het verhaal vanuit een ander personage wordt verteld die er in eerste instantie buiten lijkt te staan, vond ik heel verfrissend. Een klein minpunt was wel dat dit ervoor zorgde dat ik in het begin niet direct door had wat er nu eigenlijk echt aan de hand was. Verder is het verhaal goed leesbaar. De schrijver gebruikt niet te veel moeilijk woorden. Ook weet de schrijver je steeds nieuwsgierig te houden, waardoor je wilt weten hoe het verhaal nu echt in elkaar zit. Telkens als je denkt “ah, het zit zo!” dan is er een verrassende plotwending. Dit maakt het spannend!

De personages

De personages in niet alles is vergeten zijn interessant omdat ze allen een bijzonder verleden hebben. Een verleden dat hen aanzet tot keuzes Ondanks dat het verhaal zo extreem is en de personages allemaal een bijzonder verleden hebben, zijn het eigenlijk heel normale mensen. Hierdoor kon ik me met alle personages goed identificeren. Het zouden gewoon je buren kunnen zijn. Jenny, de hoofdpersoon in het boek, is een meisje die zich niet zomaar uit het veld laat slaan. De echtheid van deze personages maken het verhaal reëel. Als dit niet het geval zou zijn, zou het verhaal misschien een beetje té vreemd te worden.

De conclusie van Niet alles is vergeten

Niet alles is vergeten is een fijne psychologische thriller voor de donkere avonden. Het is niet het meest spannende boek dat ik ooit heb gelezen, maar doordat het verhaal laat zien dat het menselijk brein eigenlijk heel bedrieglijk is vond ik het toch angstaanjagend te noemen. Dat het effect van het toedienen van een medicijn zulke heftige gevolgen kan hebben op een mens en zijn/haar omgeving, daar heb ik eigenlijk nooit eerder bij stil gestaan. Wendy Walker weet met haar eerste thriller een goed verhaal neer te zetten. Dit smaakt naar meer!

Weetje

Inmiddels zijn de filmrechten van dit boek aan Warner Brothers en Reese Witherspoon verkocht.

Beoordeling

Recensie: Argo van Antonio J. Mendez

18 May 16
Book Barista
, , , , , , , , ,
No Comments
Recensie: Argo van Antonio J. Mendez

Eerder dit jaar liep ik per ongeluk een boekenwinkel binnen die ik nooit eerder had gezien. Op de ramen stond in schreeuwende letters ”opheffingsuitverkoop”. Daar werd ik best een beetje verdrietig van. Weer een ondernemer die kopje onder gaat en nog wel iemand met een passie voor boeken, zonde! Misschien viel de winkel ook nooit op bij andere mensen. Hoe dan ook, ik besloot naar binnen te gaan. Mijn oog viel gelijk op het boek Argo, de titel kwam me vaag bekend voor en na de kaft te hebben gelezen heb ik het boek direct meegenomen. Lees in deze recensie wat mijn mening is over dit boek.

“Teheran, 1979. Een groep islamitische studenten en militanten gijzelt Amerikanen in de VS-ambassade. Zes Amerikanen, die op dat moment niet in de ambassade zijn, weten onder te duiken. CIA-agent Tony Mendez bedenkt een even geniaal als complex reddingsplan: hij probeert de zes als medewerkers van de fictieve sciencefictionfilm ARGO Iran uit te krijgen. Het wordt de spectaculairste en spannendste reddingsoperatie van de CIA uit de geschiedenis.”

Eerste indruk

Antonio Mendez is een Amerikaanse CIA officier en is gespecialiseerd in de technische kant van CIA operaties. Antonio is inmiddels met pensioen en heeft drie memoires geschreven over zijn ervaringen bij de CIA. Tijdens het lezen van het boek merkte ik direct op dat Antonio van origine geen schrijver is. Tijdens het schrijven van Argo heeft hij wel hulp gekregen van Matt Baglio, een bekende bestseller auteur. Ondanks dat Antonio een betere CIA Agent is dan een schrijver waren de eerste twee hoofdstukken al direct zeer interessant om te lezen. Het begint namelijk met een stuk geschiedenis over Iran en de start van de gijzeling. Mijn aandacht was direct gepakt!

Recensie Argo by Book Barista

Het verhaal

In dit 300-pagina tellend boek krijg je een verhaal te lezen met veel verschillende elementen. Het begint met een korte achtergrond van de Iraanse revolutie en vervolgens wordt de overname van de ambassade door een grote groep militanten beschreven. De reden voor de bezetting van de ambassade was een vergelding omdat Amerika de pas afgezette Sjah, leider van Perzië, asiel had gegeven. Tijdens de overname van de ambassade werden meer dan vijftig personeelsleden van de ambassade gegijzeld. “Gelukkig” konden zes personen wegkomen tijdens de bezetting van het gebouw en konden zij onderduiken in Teheran, bij een bevriende Canadees van de Canadese ambassade. Tijdens het hele verhaal staat de bevrijding van deze zes personen centraal en lees je over alles wat er aan deze reddingsoperatie vooraf is gegaan, wat Mendez zijn rol tijdens deze operatie was en of de mensen worden bevrijdt.

Wat ik ervan vond

Toen ik de achterkant van het boek las dacht ik direct “dit moet een spannend verhaal zijn!” Spannend was het verhaal zeker, maar ik had het totaal anders verwacht. Waar ik had gehoopt op een verhaal over hoe de gijzeling in elkaar zat, waarom deze plaatsvond en hoe Antonio dit had ervaren ging het boek een heel andere kant op. Het is vooral een technisch verhaal waar wordt ingegaan op alle facetten die er komen kijken bij een CIA operatie. Er staan absoluut veel interessante maar ook totaal onbelangrijke details in zoals persoonlijke anekdotes, achtergrond informatie over de CIA, protocollen en meer. Dit alles zou goed zijn geweest, maar vanwege de titel, had ik verwacht dat het volledig zou gaan over de reddingsmissie op de ambassade in Iran met een stuk historie van dit interessante land. Ondanks andere verwachtingen van het boek heeft het verhaal mij verrast omdat het inzage geeft in de werkwijze van de CIA, iets waar ik voorafgaand aan het lezen van het verhaal totaal geen weet van had. Door de telkens onvoorziene wendingen in het verhaal is het boek een echte page-turner. Het feit dat Mendez een betere CIA agent is dan een schrijver heb ik gaandeweg tijdens het lezen van het boek achter me gelaten en dit heeft me dan ook niet geïrriteerd.

De personages

Mendez is een interessante man die opging in zijn werk en grote risico’s durfde te nemen. Hij was goed in het maken van beslissingen op gevaarlijke momenten. Meestal waren dit beslissingen die ik zelf nooit zou willen en durven nemen. Het leven van zes personen dat volledig in mijn handen zou liggen zou mij enorm nerveus maken. Maar Mendez blijft, hoe moeilijk de situatie ook is, volledig in zijn rol van een professionele CIA agent.

De conclusie van ‘Argo ‘

Ik vond Argo interessant. Het heeft me een klein kijkje kunnen geven in de wereld van de CIA. Ik zal nog wel een ander boeken moeten lezen om volledig inzicht te krijgen in de geschiedenis van Iran en de operatie Argo. Ondanks dat heb ik van het boek genoten en ben ik nieuwsgierig naar de film. Deze heb ik namelijk, in tegenstelling tot veel anderen, nog niet gezien! Ik raad het boek aan bij mensen die van thrillers en waargebeurde verhalen houden.

Beoordeling

4 koppen koffie