Tag Archives: Uitgeverij Luitingh-Sijthoff

Recensie: Wild van Cheryl Strayed

06 Dec 16
Book Barista
, , , , ,
No Comments

Terwijl ik door de AKO liep in mijn pauze, lag Wild van Cheryl Strayed op mij te wachten, ik moest hem hebben! In de trein ben ik direct begonnen met lezen want na de vele goede recensies moest dit toch wel een geweldig boek zijn. Lees in deze recensie of ik het eens ben met de lovende recensies.

De flaptekst

Op haar zesentwintigste neemt Cheryl Strayed haar meest impulsieve beslissing ooit: ze begint aan een voettocht van 1700 kilometer langs de Pacific Crest Trail in het westen van Amerika. Helemaal alleen, zonder ervaring en met een veel te zware rugzak. Drie maanden lang doorstaat ze intense hitte en meters sneeuw, wordt ze geconfronteerd met beren en ratelslangen, en ervaart ze de schoonheid, maar ook de verschrikkelijke eenzaamheid van de tocht die haar leven voorgoed zou veranderen.

Mijn eerste indruk

Ge-wel-dig! Op een van de eerste pagina’s is de kaart afgedrukt zodat je precies kan zien van waar tot waar Cheryl haar tocht gaat. Al in de proloog droomde ik weg in het verhaal, er wordt namelijk een fijne en beeldende schrijfstijl gehanteerd. Daarnaast is het een waargebeurd verhaal waardoor ik mij direct helemaal kon inleven.

Het verhaal van een vrouw die zichzelf kwijt is

Het boek Wild is het waargebeurde verhaal van de 26-jarige Cheryl die besluit om de PCT te lopen; een 1700 kilometer lange voettocht langs de westkust van Amerika. Haar moeder is een aantal jaar daarvoor overleden en sinds dat moment is Cheryl zichzelf niet meer. Ze stopt met haar studie, veranderd steeds van baan, gaat scheiden van haar man en tot overmaat van ramp raakt ze verslaafd aan cocaïne. Nadat ze op een middag een boek over de Pacific Crest Trail vindt, blijft dit in haar achterhoofd. Een aantal weken en ervaringen later besluit ze het roer om te gooien. Ze gaat zonder training de 1700 kilometer lange wildernis in. Tijdens haar tocht leert ze zichzelf beter kennen en komt ze mensen tegen die haar wereld verrijken. Het is niet allemaal zonneschijn want de tocht valt haar geestelijk en lichamelijk zwaar. Is Cheryl sterk genoeg om deze missie te volbrengen?

Wat ik ervan vond

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik enorm van Wild genoten heb. Cheryl verliest zichzelf, maar ergens in haar is er een vlammetje dat ze met veel kracht aanwakkert en nooit opgeeft. Ik had vanaf pagina 1 respect voor de keuzes die ze maakt. De tocht die Cheryl heeft gelopen weet ze prachtig te omschrijven. Tijdens het lezen wilde ik niets liever dan een vlucht boeken en het gebied zelf ontdekken.

De conclusie van Wild

Cheryl is in staat om haar leven, haar verlies, haar gedachten, haar gevoelens en haar verbazingwekkende reis te delen met haar lezers. Aan het begin van het boek bewonderde ik haar als schrijfster, maar na het hele verhaal te hebben gelezen bewonder ik haar als mens. Haar vlotte pen, doorzettingsvermogen en humor maken Wild tot een van de beste boeken die ik ooit gelezen heb. Dit boek moet je lezen!

Beoordeling

5 koppen koffie Book Barista

Recensie: De doodsvogel van Samuel Bjørk

30 Sep 16
Roos Bergers
, , , ,
No Comments
Recensie: De doodsvogel van Samuel Bjørk

De doodsvogel van Samuel Bjørk is echt een boek waarop ik mij enorm verheugd heb. Eerder had ik al het eerste deel Ik reis alleen van dezelfde schrijver gelezen en ik was enorm verrast door zijn bijzondere en geraffineerde schrijfstijl. Mijn verwachtingen lagen dan ook hoog bij dit boek! Zal het verhaal net zo spannend zijn en weet Bjørk mij weer net zo te verrassen als in zijn eerste boek? Lees het in deze recensie.

De doodsvogel 2 Samuel Bjork by book barista

De flaptekst
In De doodsvogel van de Scandinavische schrijver Samuel Bjørk keert het politie duo Holger Munch en Mia Krüger terug in een psychologisch indringende thriller. Een tienermeisje lijkt ritueel vermoord te zijn en het onderzoeksteam van Munch wordt op de zaak gezet. De bijdrage van superrechercheur Krüger is cruciaal, maar ze worstelt met zelfmoordneigingen en verslaving. Dan duikt er een verontrustend filmpje op dat nieuwe details prijsgeeft. Ondertussen zit Munchs dochter midden in een emotionele crisis en komt ze in contact met een zeer zieke geest….

Mijn kennismaking met het boek

Tijdens het lezen van dit boek zat ik opnieuw op het puntje van mijn stoel met het hoekje van de volgende bladzijde steeds al in de hand. Ik moest telkens weten hoe dit verder zou gaan. Want wow, wat is dit verhaal weer spannend! Samuel Bjørk zijn schrijfstijl is ook in dit boek weer zeer geraffineerd. Een sluwe en slinkse moordenaar, een ervaren team met zeer sterke personages en inventieve ingevingen. Al vanaf de eerste pagina zat ik helemaal in het verhaal. Samuel Bjørk weet ook met De doodsvogel weer een geweldige psychologische thriller neer te zetten die mij ’s nachts wakker hield.

Het verhaal

Er wordt een meisje gevonden in het bos. Ze is naakt, draagt een blonde pruik en ligt in een vreemde houding met een lelie in haar mond op een bed van veren. Wanneer de crime aan het ligt komt wordt Holger Munch op deze eigenaardige zaak gezet. Holger schakelt direct zijn team in. Ook besluit hij om Mia Krüger, de intelligente rechercheur, er net als bij het eerste deel Ik reis alleen bij te halen. Hij weet dat zij hem dit niet in dank zal afnemen. Mia worstelt met een depressie, en vreest dat deze zaak haar dood zal worden. Na de eerste informatie te hebben gehoord helpt ze toch mee! De eerste sporen leiden naar een opvangcentrum voor probleemjongeren maar al snel loopt het onderzoek vast. Tot het team een internetfilmpje in handen krijgt waarop het slachtoffer levend te zien is. Vanaf dat moment komt er steeds meer gruwelijke informatie aan het licht. Mia, Holger en hun team verbinden steeds meer puzzelstukjes aan elkaar maar ondertussen gaat de moordenaar in alle sluwheid door met een uitgestippeld plan. Een plan dat steeds dichter in de privésferen van Holger en Mia komt. Is het team goed genoeg om de zaak op te lossen voor er meer slachtoffers vallen?

Wat ik van deze psychologische thriller vond

De doodsvogel is een zeer krachtige psychologische thriller omdat de spanning steeds verder wordt opgebouwd en zowel de rechercheurs en de lezer worden regelmatig op een dwaalspoor gebracht. Bjørk gebruikt net als in Ik reis alleen veel personages, dit maakt het verhaal afwisselend. Net op het moment dat je denkt: “dit wordt spannend!” of “O! zit dat zo!?” switched het verhaal naar een ander personage die je weer een nieuwe kijk geeft op het verhaal. Vanaf het begin werd ik in het verhaal meegezogen en kon ik het boek echt niet wegleggen. Dit boek is daarom een enorm spannende pageturner!                

Goed uitgewerkte personages

Het verhaal wordt uit verschillende perspectieven beschreven. Net als in het eerste deel Ik reis alleen zijn er veel personages. Naast hoofdrollen voor Holger en Mia is er ook dit keer weer een belangrijke rol voor Holgers dochter Miriam in het verhaal. De andere personages zijn ook zeer goed uitgewerkt met allen een eigen verhaallijn en sterk karakter. Zij voelen daardoor niet overbodig en verrijken het verhaal. De wisselwerking tussen Holger en Mia is ook in dit tweede deel weer zeer interessant en brengt hun samen op nieuwe inzichten, geweldig!

De conclusie van De doodsvogel

De doodsvogel is een strak vervolg op Ik reis alleen en is opnieuw ijzingwekkend spannend. Tijdens het lezen komen er telkens meer gruwelijke dingen aan het licht die je bang en tegelijkertijd nieuwsgierig maken naar meer. Samuel Bjørk heeft de lat hoog gelegd en mijn verwachtingen waren tevens hoog gespannen. Hij heeft al mijn verwachtingen waargemaakt en mij op geen enkele manier teleurgesteld! Ik ben enorm fan en kan niet wachten tot het volgende deel! Ben je ook benieuwd naar de recensie van Ik reis alleen? Kijk dan op deze pagina

Beoordeling

5 koppen koffie Book Barista

Recensie: Liefdesbrieven aan de sterren van Ava Dellaira

29 Jun 16
Book Barista
, , , , ,
No Comments
Recensie: Liefdesbrieven aan de sterren van Ava Dellaira

Achtentwintig jaar oud, dat moment dat de dertig je met grote ogen aankijkt. Serieuze zaken als afscheid nemen van mensen die je lief hebt en grote mensen beslissingen nemen zijn aan de orde van de dag. Ja, ik voel me volwassen maar heel diep van binnen ben ik eigenlijk nog gek op kleine mensen dingen zoals ijsjes, de Sims en tienerboeken. Na het veel besproken en uitgelichte Young Adult boek “love letters to the dead” ofwel “ Liefdesbrieven aan de sterren ” van Ava Dellaira op sociale media en reviewwebsites moest en zou ik dit boek lezen. Ik was benieuwd naar hoe een zwaarbeladen onderwerp als afscheid nemen van iemand die je lief hebt in een Young Adult boek zou worden beschreven. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

“Het begint allemaal met een opdracht voor Engels: schrijf een brief aan een overleden persoon. Laurel kiest voor Kurt Cobain, omdat haar zus May gek was op zijn muziek. Net als May stierf hij jong. Na die eerste brief schrijft Laurel er nog veel meer aan dode sterren. Ze vertelt over haar leven op school, haar eerste verliefdheid en het verdriet om de dood van haar zus. Maar hoe kun je rouwen om iemand die je nog niet hebt vergeven voor wat zij heeft gedaan?”

Eerste indruk

Na alle lovende recensies had ik hoge verwachtingen van dit boek, misschien wel te hoog want tijdens het lezen van de eerste 100 pagina’s dacht ik  alleen maar “hartstikke leuk om te lezen als je zestien bent, maar hier ben ik echt te oud voor!” Het verhaal kon me ondanks het zware onderwerp niet pakken en omdat alles in briefvorm is geschreven liep het verhaal naar mijn mening niet lekker. Toch triggerde iets mij waardoor ik na het lezen van de eerste honderd pagina’s toch niet opgaf.

Het verhaal

Laurel, een onzekere tiener die zichzelf aan het ontdekken is en die net aan haar tijd op de middelbare school begint. Een tijd van nieuwe vrienden, nieuwe ervaringen, eerste feestjes, alcohol. Eigenlijk alles waar een tiener normaliter mee te maken krijgt. Bij Laurel speelt er alleen meer want door een heftige gebeurtenis staat haar leven vlak voor deze nieuwe school op zijn kop en is het gezin waarin ze opgroeit totaal uit balans. Laurel heeft namelijk voor het eerst afscheid moeten nemen van iemand om wie ze geeft, haar zus May. Laurel en haar ouders proberen hier alle drie op hun eigen manier mee om te gaan en dit gaat niet zonder slag of stoot. Wanneer Laurel tijdens haar eerste les Engels een brief moet schrijven, schrijft ze deze aan Kurt Cobain. Zo komt ze erachter dat ze door middel van het schrijven van brieven zichzelf kan uitten en dat dit helpt bij de zoektocht naar haarzelf. Er volgen steeds meer brieven die gericht zijn aan sterren zoals Amy Winehouse, Heath Ledger, Elizabeth Bishop en meer. Ze schrijft deze sterren dagelijks over haar eerste prille en puberale liefde voor Sky, over school en over het verlies van haar zus May. Al vanaf het begin van het boek is het duidelijk dat er iets met May is gebeurd maar dat Laurel nog niet klaar is om dit in haar brieven te beschrijven. Tijdens het schooljaar ontpopt Laurel zich tot een onbeheerste tiener die overal bij wil horen en die gebeurtenissen uit het korte verleden maar moeilijk een plaats kan geven. Bij haar vrienden is ze stoer en haar thuissituatie vermijd ze. De enige persoon aan wie Laurel enigszins laat zien wat er allemaal in haar hoofdje omgaat is Sky. Door hun band is Laurel steeds beter in staat om te beschrijven wat May en haar is overkomen. Is de prille liefde tussen Sky en Laurel sterk genoeg om deze gebeurtenis een plek te geven en zullen Laurel en haar ouders weer een hecht gezin kunnen worden zoals ze dat voorheen waren?

Wat ik ervan vond

Ondanks dat het begin van ‘ Liefdesbrieven aan de sterren ‘ mij absoluut niet kon boeien raakte ik later in het verhaal toch wat enthousiaster. Het was leuk om weer eens in het hoofdje van een tiener te kijken. En sommige karaktereigenschappen herkende ik uit mijn eigen jaren als een ontdekkende tiener. Ook was het interessant om te lezen hoe Laurel als jong meisje met afscheid omgaat en hoe ze zich probeert te uitten terwijl ze tegelijkertijd tegen obstakels als een eerste liefde en nieuwe vrienden oploopt. Ik denk dat het verhaal mij niet volledig pakte door de briefvorm waarin het geschreven is. Hoe origineel het ook is, het verhaal loopt door deze manier van schrijven niet lekker door en het voelt soms alsof de schrijfster, Ava Dellaira, een strijd aangaat met de beperkingen die ze zichzelf oplegt om alles in briefvorm te houden.

De personages

De personage Laurel is aardig uitgewerkt maar, net als met het verhaal, had ik geen echte connectie. Ik kon me maar moeilijk identificeren met Laurel, is het misschien het leeftijdsverschil dat mij parten speelt? Of is het omdat het een meisje is dat moeilijk met tegenslagen omgaat en dit mij irriteert? Ik denk een beetje van beiden. Andere personages in het verhaal zijn onvoldoende uitgewerkt. Er komen nieuwe vrienden voorbij die in sommige gevallen geen toegevoegde waarde hebben in het verhaal en de vrienden die wel een toegevoegde waarde hebben hadden beter uitgewerkt kunnen worden. Ik had graag willen weten waarom zij sommige beslissingen namen en waarom precies zij de vrienden van Laurel zijn. Wat is hun connectie? Behalve het feit dat ze allemaal alcohol drinken en dit geheim houden voor hun ouders en hier en daar wat vragen hebben over hun seksualiteit wordt dit onvoldoende belicht.

Conclusie van ‘Liefdesbrieven aan de sterren

Al met al heeft Liefdesbrieven aan de sterren niet aan mijn verwachtingen voldaan. Voor een eerste boek heeft Ava Dellaira een leuk boek geschreven maar de hype om het boek is naar mijn mening te veel van het goede. Wat ik wel sterk vond in het verhaal was de opbouw naar het plot. Dit is dan ook de enige reden waarom ik het boek heb uitgelezen. Ik wilde weten wat er met May gebeurd was. Ik raad het boek aan bij mensen die van “high school” boeken houden maar de gemiddelde lezer die de dertig in de ogen kijkt kan het boek naar mijn mening links laten liggen. Ondanks de prachtige kaft ;).


Beoordeling:
2 koppen koffie

Recensie: Ik reis alleen van Samuel Bjørk

05 Jun 16
Book Barista
, , , , , , , , , ,
No Comments
Recensie: Ik reis alleen van Samuel Bjørk

Oké, er is iets dat ik jullie eerlijk moet bekennen… De afgelopen week heb ik met mijn slaaplampje aan geslapen. Deze heb ik al sinds mijn vierde en alleen tijdens zeer ernstige gevallen wordt deze in het stopcontact gedaan. Ook heb ik iedere avond minstens twee maal gecontroleerd of de deur echt dicht was en bleef mijn gordijn op een kiertje. De reden, ik was “ Ik reis alleen ” van Samuel Bjørk  aan het lezen en ik was van begin tot eind zo bang als een wezel! In deze recensie vertel ik je waarom ik zo angstig was en wat ik van het boek vind.

”Ik reis alleen” is het internationaal succesvolle thrillerdebuut van de Noorse schrijver Samuel Bjørk, over inspecteur Holger Munch en zijn collega Mia Krüger. Op het Noorse platteland wordt een zesjarig meisje gevonden, met een springtouw opgeknoopt aan een boom. Ze draagt vreemde poppenkleren en er hangt een vliegtuiglabel om haar nek met de tekst IK REIS ALLEEN. Na een intern onderzoek werd inspecteur Holger Munchs speciale onderzoeksteam opgeheven en werd hij overgeplaatst naar een regionaal politiebureau. Maar als het land wordt geteisterd door een sluwe moordenaar, wordt het team weer tot leven gewekt. Munchs prioriteit is om zijn beste onderzoeker, de extreem getalenteerde maar depressieve Mia Krüger, uit haar zelfgekozen isolement te halen. Dat is echter nog niet zo makkelijk.”

Eerste indruk

Wow, ik ben absoluut geen mietje (al zeg ik het zelf) maar dit boek is zo ijzingwekkend goed en sterk geschreven dat ik het ontzettend spannend en zelfs een beetje eng vond! De spanning wordt steeds wat meer opgebouwd en het maakte mij met de bladzijde nieuwsgieriger. Ik kan zeker zeggen dat het boek van begin tot eind angstaanjagend is.

Het verhaal

‘ Ik reis alleen ’ is het debuut van de Noorse schrijver Samuel Bjørk op thrillergebied. Samuel Bjørk is de pseudoniem van de Engelse toneelschrijver Frode Sander Oien. “ Ik reis alleen ” is het eerste boek in een geplande serie met Holger Munch en Mia Krüger. Holger Munch is een inspecteur die wordt ingeschakeld wanneer er in een afgelegen bos het lichaam wordt gevonden van een zesjarig meisje, ze is opgehangen aan een boom en om haar nek hangt een bordje met de tekst “ik reis alleen”. Ondanks dat het een enorme gruweldaad is, ziet het meisje er prachtig uit. Ze is verkleed in poppenkleren en haar haren zijn mooi geborsteld, ze is net een engel. Na een intern onderzoek is Holger voor geruime tijd in een andere stad geplaatst om daar zijn werk verder uit te voeren maar voor deze case moet hij speciaal terugkomen. Holger doet dit liever niet alleen en gaat op bezoek bij Mia Krüger, zijn oud collega die door verschillende gebeurtenissen in een zware depressie is beland en zich heeft afgesloten van de buitenwereld op een eiland. Mia is een zeer slimme dame die gespecialiseerd is in het oplossen van complexe (moord)zaken. Holger hoopt dan ook dat Mia antwoorden heeft op de opmerkelijke vragen die hij zelf niet weet te beantwoorden binnen de zaak van het vermoordde meisje. Wanneer Mia een aantal foto’s ziet is ze er vrijwel direct van overtuigd dat er meer moorden als deze zullen volgen en er misschien wel een seriemoordenaar actief is. Hierdoor is ze gemotiveerd genoeg om met Holger als vanouds een uitmuntend team samen te stellen om deze zaak tot op de bodem uit te zoeken en op te lossen. Tijdens het onderzoek van het team van Holger en Mia gaat de moordenaar in alle sluwheid door met het uitgestippelde plan. Sterker nog, het lijkt erop dat de moordenaar gevonden wil worden en een spelletje wil spelen met het onderzoeksteam. Al snel ziet Mia een patroon en het doet haar denken aan een zaak uit het verleden, Mia kan haar vinger er niet precies op leggen. Wat wil de moordenaar en wat probeert de moordenaar hun te vertellen? Er komen steeds meer signalen, maar ondanks deze signalen is het nog een hele zoektocht naar wat de link is tussen alle verbanden. Terwijl de moordenaar ongestoord met het plan doorgaat lopen Holger, Mia en hun team tegen steeds meer tegenslagen aan. Is het team goed genoeg om de zaak op te lossen voor er nog meer slachtoffers vallen?

Ik reis alleen by Book Barista

Wat ik ervan vond

De thriller is zeer krachtig omdat de spanning steeds verder wordt opgebouwd en zowel de rechercheurs als de lezer regelmatig op een dwaalspoor worden gebracht. Ook gebruikt Bjørk veel personages in het verhaal die allemaal een eigen verhaallijn hebben en tot in detail uitgewerkt zijn, dit maakt het verhaal afwisselend. Net op het moment dat je denkt: “dit wordt spannend!” of “O! zit dat zo!?” Switched het verhaal naar een ander personage die je weer een nieuwe kijk geeft op het verhaal. Deze schrijfstijl zorgt ervoor dat je het hele verhaal geboeid blijft en op het randje van je stoel zit. Je bent als lezer steeds zo dichtbij de oplossing en toch is hij nog zo ver weg!

De personages

Zoals aangegeven vind ik de personages zeer goed uitgewerkt. Ondanks dat het er veel zijn dragen ze allemaal iets bij en zorgen ze samen voor de compleetheid van het verhaal. In het begin maakt dit het verhaal misschien iets complex omdat je denkt “wat hebben deze personages of verhaallijnen te maken met dat lijkje in poppenkleding in het bos?”, maar gaandeweg het verhaal wordt dit steeds duidelijker. Mia haar intelligentie heeft me versteld doen staan, soms voelde ik een lichte geïrriteerdheid wat betreft haar zware kijk op het leven maar haar oplossend vermogen zorgde op de juiste momenten voor een positieve draai. Holger is een stille man die sociaal niet heel sterk is maar toch op alle mogelijk manieren zoekt naar contact en een nieuw leven. Hij heeft veel inzicht in andere mensen en hun werkwijze, dat maakt het verhaal interessant want door zijn denkwijze en zijn samenwerking met Mia komen er steeds meer gruwelijke dingen aan het licht.

Conclusie van Ik reis alleen

“ Ik reis alleen ” is een ijzingwekkende thriller die je telkens op het puntje van je stoel laat zitten. Sterke personages en een goed doordacht verhaal dat niet voor de hand ligt. Wil je een goede thriller lezen en heb je een nachtlampje naast je bed? Dan raad ik je dit boek zeker aan. Ondanks dat “Het meisje in de trein” de thriller van 2015 is, is dit mijn thriller van het jaar!

Beoordeling:
5 koppen koffie