Tag: Recensies

Review: All the light we cannot see – Anthony Doerr

28 feb 16
Roos Bergers
, , , , , , , , , , ,
No Comments

Before I even knew what the book was about, I was captivated by the title, “All the light we cannot see.” To me, it sounded philosophical and mysterious and I instantly wanted to know more. So, when I read the back cover, I was not surprised to read the words “Nazis invade […]” in the fourth sentence. Somehow, I am always drawn to – and always end up buying – books on the Second World War. This book was no exception. Was my fascination with the title grounded though? Let’s find out.

All the light we cannot see

The main characters in this book are Marie-Laure, a blind girl living in France and Werner, a white haired, orphaned German boy. We get to know them during different stages in their lives as the Second World War and their lives unfold. The book starts a few days after D-Day, but after a couple of pages we are taken back to 1934. Marie-Laure and Werner are both kids and they are living completely different lives. Marie-Laure lost her eyesight and her loving, dedicated father stimulates her independence by building models of the area they live in, so she can memorize it and learn how to navigate. Her father, locksmith at the Museum of Natural History, guards “the Sea of Flames”, a diamond that is believed to offer immortality to its owner, but causes harm to anyone the owner loves. The malicious German Sergeant Major Von Rumpel goes looking for the diamond, which leads to all sorts of adversity. In my opinion, this storyline would have been better if the diamond was merely a valuable item, without having special powers attributed to it. The fairytale-like notion feels out of place, as it doesn’t suit the rest of the story.

The other main character, Werner, grows up at an orphanage, run by a motherly, sweet Protestant nun. He finds a broken radio and by repairing it quite quickly, he discovers he has a knack for technology. This particular skill eventually leads him to an elite Nazi school, where he is taught to be tough and to never expose any weaknesses. He specializes in trigonometry and uses his knowledge to locate illegal radio broadcasters after he graduates. Later on, his team is assigned to go to Saint-Malo, which happens to be the place where Marie-Laure lives and where she carries out her resistance duties. As you can probably assume, their paths cross and yes, love is involved. Don’t be fooled though, this does not mean that the story turns out to be a sappy love story. A common thread throughout the book is ensuing tragedy. However, there is also light that we cannot see.

The structure of the book is not standard. It is comprised of five parts, and many, many chapters that are only a few pages long. Perfect for someone who only has small amounts of time to read or well… people with a very short attention span (that’s probably not you as you are apparently still reading this review). The small chapters allow the story to switch between the main characters very often. It enables you to get familiar with the both of them quite quickly, but on the other hand, it does affect the flow of the story. The intermissions feel like the entire book is made up of miniature cliffhangers.

Doerr’s writing style is detailed and uncomplicated. His book is filled with quote worthy sentences such as “Open your eyes and see what you can with them before they close forever”. However, I do wonder if the story really needed all the 530 pages, for starters he could have left out half of the adjectives he used. Moreover, perhaps it goes without saying but as a Holocaust and Genocide scholar I cannot stress this enough, don’t expect the book to be completely historically accurate. This is especially true because he tries to combine several themes in the book, such as the scientific- and natural world and fable (of course all against the backdrop of the Second World War). The fact that the book is not completely realistic is not a problem though, as it is a novel and it does not pretend to be a anything else.

Overall, I would recommend this book and the title was correct to fascinate me. It illuminates the complication with a dichotomy like “good and evil”, it’s bold – especially because one of its main characters is with the Nazi party, it’s eventful and above all it’s a page-turner.

Verdict: 4/5 cups of coffee

4 koppen koffie

Recensie Enkeltje Ierland

Recensie: Enkeltje Ierland – Charlotte de Monchy

28 feb 16
Book Barista
, , , , , , , , ,
No Comments
Recensie: Enkeltje Ierland – Charlotte de Monchy

Half januari kon ik mij niet langer inhouden. Het nieuwe boek, Enkeltje Ierland, van Charlotte de Monchy zou later die week uitkomen en ik moest en zou dit boek in mijn favoriete boekenwinkel Scheltema ophalen. Ik was bang dat net als Charlotte de Monchy haar vorige boek Zes maanden zonder het boek niet bij Scheltema te vinden zou zijn. Wat natuurlijk opmerkelijk is, wie wilt er nu geen feel-good boek lezen van deze fijne auteur?! Voor de zekerheid heb ik een mail gestuurd en binnen een dag kreeg ik antwoord dat Enkeltje Ierland later die week voor mij klaar zou liggen! Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

Recensie Enkeltje Ierland

“Dierenarts Lisa heeft Amsterdam en haar beste vriendin Tess achtergelaten voor een droombaan in het dorpje Brentwood op het Ierse platteland. Maar eenmaal daar dringt tot haar door dat als ze alleen maar hard werkt en met doorgewinterde boeren op leeftijd omgaat, de kans klein is dat ze ooit nog de liefde van haar leven gaat vinden. William keert na de dood van zijn ouders terug naar het enorme familielandgoed. Daar krijgt hij te horen dat de erfenis hem pas toekomt als hij kan aantonen dat hij zijn wilde jaren in Londen definitief achter zich heeft gelaten. Daartoe zal hij zich moeten verloven met een ‘geschikte’ vrouw. Hij kent in Brentwood niemand die in aanmerking komt – behalve misschien de knappe Nederlandse dierenarts. Maar laat er nu één man op de wereld zijn op wie Lisa echt niet zit te wachten.”

Eerste indruk

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen. Net als Zes maanden zonder vind ik Enkeltje Ierland echt geweldig! Het is een makkelijk leesbaar verhaal over liefde en vriendschap. Het zit vol met sprankelende humor en sarcasme, iets waar ik gek op ben. Ik heb het boek onder het genot van een paar koppen koffie in één ruk uitgelezen. Wat trouwens goed uitkwam want die dag was het buiten grauw en regenachtig.

Het verhaal

Enkeltje Ierland speelt zich, net als Charlotte de Monchy haar vorige boek, af in Ierland. Nadat Lisa is afgestudeerd verlaat ze voor haar nieuwe baan als dierenarts het eeuwig bruisende Amsterdam en ruilt dit in voor het wat kneuterige en o zo Ierse dorpje Brentwood. Haar baan vind ze geweldig maar Brentwoord is wel wat saai. Ze vraagt zich af of ze in dit dorp wel haar grote liefde kan vinden. Zo is er William, een knappe maar saaie man zonder humor die op het oude familielandgoed van zijn ouders woont. Lisa leert hem kennen nadat ze moet zorgen voor zijn hond. Naast William zijn er ook heel veel saaie, doorgewinterde boeren. Hier gaat haar voorkeur ook absoluut niet naar uit. Gelukkig heeft ze via Skype nog veel contact met haar vriendin Tess in Amsterdam en wordt ze vrienden met Kathy. Een vrouw die het zat is om de onderbroeken van haar man op te vouwen en samen met haar dochter verhuisd naar haar ouders in Brentwood. Ondanks dat Lisa William vreselijk saai vindt trekt iets in hem haar toch aan. Lisa heeft werkelijk waar geen idee wat ze met hem aan moet en vraagt zich geregeld af hoe alles nu precies zit tussen haar nieuwe vriendin Kathy en William, kennen die twee elkaar al en wat is er gebeurd? Gaande weg komt ze achter steeds meer schokkende onthullingen. Maar is dat genoeg om William uit haar hoofd te zetten?

Wat ik van het boek vind

Het verhaal is voorspelbaar, net als de meeste chicklit’s. Je weet als lezer waar het verhaal gaat eindigen. Toch zie ik dat niet als een nadeel. Charlotte de Monchy gebruikt genoeg zijwegen om het verhaal hier en daar toch onvoorspelbaar te maken en door de fijne schrijfstijl en leuke scenes wil je doorlezen.

De personages

De personages zijn goed uitgewerkt. Lisa vind ik een geweldige vrouw. Zelfstandig, veel humor en jaagt haar dromen na. En William? Ik kon niet anders dan stiekem verliefd op hem worden. Zijn eeuwige sarcasme en zorgzaamheid lieten mij telkens weer versteld staan. Met Kathy zou ik wel een avond in de kroeg willen staan. Een vrouw die zegt waar het op staat, aan veel dingen lak heeft en toch altijd voor een ander klaar staat. Haar personage en verhaal zijn een fijne en grappige toevoeging.

Conclusie van Enkeltje Ierland

Al met al heeft Enkeltje Ierland aan al mijn verwachtingen voldaan. Voorspelbaarheid alom, maar dat mag de pret niet drukken. Enkeltje Ierland  is een echt feel-good boek, dat zie je al aan de kaft. Het boek maakt waar wat het belooft en is een aanrader voor iedereen die van vrolijke chicklit’s houdt.

Beoordeling:

4 koppen koffie