Tag Archives: Recensie

Recensie: Shopaholic! van Sophie Kinsella

13 Apr 17
Book Barista
, , , ,
No Comments

Shopaholic! Een boek dat al jaren uit is en mij al jaren niet aansprak! Ondanks dat ik zo nu en dan graag een chicklit lees, kwam deze serie nooit in mij op. Vorige maand kwam hier verandering in. Ik ging op vakantie naar Mexico en zocht een serie (het liefst chicklit) om lekker weg te lezen op het strand. Zeventien jaar na de eerste uitgave, vond ik het tijd worden voor mijn eerste boek uit de Shopaholic!-serie. Lees in deze recensie hoe dit boek me is bevallen.

De flaptekst

“Rebecca Bloomwood (gek op winkelen) is journaliste bij het tijdschrift Succesvol Sparen. Ze adviseert mensen over verstandig investeren, maar haar eigen financiële situatie is een puinhoop. Haar schulden en de dreigbrieven van haar bank stapelen zich in hoog tempo op? Ondanks Rebecca’s groeiende paniekgevoel, blijft ze vrolijk en optimistisch. In haar geheime droomwereld ziet ze zichzelf de staatsloterij winnen, of blijkt de bank een vergissing te hebben gemaakt waardoor al haar problemen in een keer opgelost worden? Maar de werkelijkheid is anders!”

Eerste indruk

Heerlijk! Vanaf bladzijde één lag ik al helemaal dubbel. Hoofdpersoon Rebecca komt door een krediet enorm in de problemen en door haar naïviteit. Ze gaat op een bijna kinderlijke manier met geld om en is verzot op kleding. Omdat ik zelf het tegenovergestelde ben, maar wel vriendinnen hebben die hier iets van weg hebben, kon ik mij direct inleven! Wat een heerlijke vrouw is Rebecca. Ik zou misschien ook wel zo onbevangen willen zijn. Kortom na het eerste hoofdstuk wilde ik alleen maar meer!

Het verhaal

Rebecca heeft een job als junior financieel journalist, het werk gaat haar redelijk af. Ondanks haar “kennis” van financiën die ze tijdens haar loopbaan op doet, heeft ze een koopverslaving. Elke afspraak die ze met zichzelf maakt, wordt gebroken om te winkelen. Rebecca heeft de ene leugen na de andere en is hier zeer creatief in! Ze raakt hierdoor in de schulden. Wanneer haar creditcards worden geblokkeerd leent zij geld bij vrienden, maar ook bij de succesvolle zakenman Luke Brandon. Wanneer ze niet dieper in de schulden kan zitten, ontdekt zij dat de buren zijn bedrogen door een beleggingsmaatschappij die wordt vertegenwoordigd door Luke Brandon! Rebecca gaat de strijd aan en schrijft een artikel. Het artikel is zo spraakmakend dat ze in de spotlight komt. Tegelijk met de schulden, stijgt haar carrière. Kan zij haar financiële situatie geheim houden? En hoe gaat haar kennis Luke Brandon om met slechte publiciteit?!

Wat ik ervan vond

Shopaholic! Leest heerlijk weg. Ik ben geen echte “shopfanaat”, maar dit boek sprak mij erg aan. Dat is vooral omdat ik hoofdpersonage Rebecca en een enorm grappige en interessante vrouw vind. Haar onbevangenheid en creativiteit zorgen samen met haar naïviteit voor spectaculaire en lachwekkende situaties. Ik kon mij daarom direct in haar inleven. Ook de relatie die ze gaandeweg met Luke Brandon opbouwt vond ik zeer amusant! Het is een fantastisch boek als je even iets lichts wilt lezen, zoals bijvoorbeeld op vakantie, dan is dit verhaal zeer geschikt. Sophie Kinsella heeft een zeer vlotte pen en ondanks dat het boek zeventien jaar geleden is uitgegeven is het nog zeer actueel.

De conclusie van Shopaholic!

Shopaholic! Is een ideaal vakantieboek voor de vrouwelijke lezer. Wil je even ontsnappen aan je drukke bestaan en in een deuk liggen, dan is dit boek een echte aanrader. Ik ben blij dat er nog veel meer delen zijn, want ik ben voorlopig nog niet klaar met de boeken van Sophie Kinsella!

Beoordeling

Recensie: The Snow Child van Eowyn Ivey

11 Mar 17
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

Voor kerst kreeg ik van mijn lieve oom en tante het boek The Snow Child van Eowyn Ivey cadeau. Super gaaf, want dit boek stond al jaren op mijn leeslijst. Op Goodreads, een website voor boeken, had ik al veel goede recensies gelezen. Op een winterse middag in februari heb ik het boek erbij gepakt. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

De flaptekst

Alaska, 1920: a brutal place to homestead, and especially tough for recent arrivals Jack and Mabel. Childless, they are drifting apart–he breaking under the weight of the work of the farm; she crumbling from loneliness and despair. In a moment of levity during the season’s first snowfall, they build a child out of snow. The next morning the snow child is gone–but they glimpse a young, blonde-haired girl running through the trees.

Mijn eerste indruk

Laten we beginnen bij het begin… wat een prachtige cover! Dit boek vraagt gewoon om aandacht. The Snow Child begint al direct met een emotionele gebeurtenis en zette direct al mijn zintuigen op scherp. Normaal gesproken heb ik zo’n vijftig pagina’s nodig om in een verhaal te komen, maar bij dit boek zat ik er direct in! Het is mysterieus, maar niet griezelig. Verdrietig, maar zo niet hevig dat je gelijk geen zin meer hebt om verder te lezen. Dit smaakte naar meer!

Het verhaal

Mabel en Jack zijn een getrouwd stel van in de veertig. Ze zijn ontsnapt van hun drukke bestaan in Pennsylvania en wonen nu in de wildernis van Alaska. Jack probeert wanhopig een oude boerderij te verbouwen tot een plek waar ze kunnen wonen en eten kunnen verbouwen. Dit moet het stel helpen om de zware winters te doorstaan en een, naar omstandigheden, zo prettig mogelijk leven te leiden. Het (ver)bouwen van een woning en voedsel zijn alleen niet de enige problemen waar ze mee worstelen. Er zijn diepere wonden, namelijk hun kinderloosheid en de herinneringen aan hun doodgeboren baby. De gevoelens die dit bij hun oproept zijn in de loop der jaren nooit besproken en dit is tussen hen in komen te staan. Tijdens de eerste sneeuwval van hun eerste winter in Alaska, komen Jack en Mabel dichter bij elkaar dan in tijden is gebeurd. Samen bouwen ze een sneeuwpop en hebben plezier. De volgende ochtend is de sneeuwpop verdwenen, maar is er iets sterkers dat licht in hun leven brengt. Haar naam is Faina… Wie is dit en waar komt ze vandaan?

Wat ik ervan vond

Zo, hallo hé! Mag ik dit moment gebruiken om van de virtuele daken te schreeuwen dat dit verhaal meer dan prachtig is?! Leuke, mooie, maar ook hartverscheurende momenten wisselen elkaar af. Een van de beste dingen in het boek is de ontwikkeling van de karakters en de relaties die daardoor in het verhaal ontstaan. Vanaf het begin werd ik al direct van emotie naar emotie geslingerd en het was geen moment saai. Hier en daar moest ik zelfs een traantje wegpinken. De rauwe werkelijkheid van het leven in Alaska in de jaren 20 wordt in dit verhaal op sprookjesachtige wijze beschreven. Dit noem ik kunst!

De personages

Alle personages in The Snow Child zijn perfect uitgewerkt. Ze hebben allemaal hun zwakke en sterke punten en zouden echt kunnen bestaan. Faina, het sneeuwkind is één van de coolste personages die ik ooit heb mogen leren kennen in een boek. Haar interacties met Mabel en Jack zijn zo schattig en de relatie die zich ontwikkelt tussen de drie is werkelijk prachtig. De buren, George, Esther en hun kinderen zijn hilarisch! Vooral Esther maakte me vaak aan het lachen. Een vrouw die zegt wat ze denkt en nergens voor terugdeinst. Zij laat zien hoe je kunt overleven in Alaska!

De conclusie van The Snow Child

Ik ben helemaal verliefd op The Snow Child. Dit boek staat vanaf nu in mijn top tien van favoriete romans. Het is een schitterend verhaal waarin verdriet en vreugde elkaar afwisselen. Een verhaal waar het rauwe landschap van Alaska op een sprookjesachtige wijze wordt beschreven. Of The Snow Child nu een echt sprookje is of niet, het is duidelijk dat het niet uitmaakt waarom of hoe dingen gebeuren; alleen dat ze gebeuren. Als je daar in gelooft, dan neemt dit boek je mee op een betoverende reis. Eowyn Ivey heeft een geweldig debuut geschreven!

Beoordeling

*Het boek is alleen in het Engels verkrijgbaar.

Recensie: De speler van Fjodor Michailovitsj Dostojevski

22 Feb 17
Book Barista
, , , ,
No Comments

De speler van Fjodor Michailovitsj Dostojevski is een boek dat ik op het eerste gezicht niet direct zou kopen of lenen, laat staan lezen. Nu leest mijn vriend weinig tot geen boeken en hij bleef maar aangeven dat ik de boeken van Dostojevski toch echt moet lezen omdat ze zo geweldig zijn. Toen ik een paar weken geleden door de bibliotheek liep zag ik het boek staan en dacht “waarom ook niet?”. Eenmaal thuis ben ik direct begonnen met lezen. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

Flaptekst

“De speler handelt over méér dan valkuilen in de roulette-sfeer. Deze speeltafel is het karkas van verschillende thema’s: ijdelheid en spilzucht. En die leiden – óók in deze roman – tot vergooide kansen. In deze roman wordt dan ook niet alleen de bezetenheid beschreven die men heden ten dage nog in casino’s aantreft, maar ook de gevolgen van deze afgoderij: zo gaat de liefde, belichaamd in de lieflijke miss Polina aan de gokverslaafde hoofdpersoon voorbij zonder gekend te zijn. De hoofdpersoon kwalificeert zich daarmee als ”ondankbaar, nietswaardig, kleingeestig en ongelukkig”. Een noodlot dat zich vaker voltrekt dan men zou denken.”

Mijn eerste indruk 

Oké…eerlijk is eerlijk, ik moest even inkomen! ik lees niet vaak boeken die meer richting literatuur gaan en omdat de editie die ik las ook nog eens in de jaren 60 is vertaald uit het oud Russisch dacht ik soms echt waar gaat dit over? Na de eerste twee hoofdstukken ging dit gelukkig al een stuk beter en zat ik in het verhaal.

Een verhaal vol autobiografische elementen

De speler is een meeslepende maar donkere korte roman. Fjodor Dostojevski vertelt het verhaal van Alexey Ivanovitch, een jonge docent die werkzaam is in het huishouden van een heerszuchtige Russische generaal. Terwijl Alexey zich probeert te meten aan de gevestigde orde in Rusland en tevens met deze hoge generaals bevriend te raken en relaties op te bouwen, raakt hij verstrikt in de eindeloze neerwaartse spiraal van weddenschappen en verlies. Zijn intense verslaving wordt gevoed door zijn affaire met de wrede maar verleidelijke Polina. Hierdoor raakt Alexey zichzelf steeds meer kwijt en dit heeft grote gevolgen. Lukt het Alexey om zijn hoofd boven water te houden na zoveel intriges? Dostojevski was zelf gokverslaafd en moest dit boek schrijven om een achterstallige betaling- lening te vereffenen. Er zitten dan ook overduidelijk autobiografische elementen in dit verhaal.

Wat ik ervan vond

De speler is eens wat anders dan fantasy of Young Adult! Ondanks dat dit een genre is dat mij niet direct aanspreekt was ik gefascineerd door het verhaal en Dostojevski zijn schrijfstijl. Deze is vaak bijna poëtisch te noemen en de zinsopbouw is prachtig. Het verhaal zit niet vol actie, maar dat is wellicht ook logisch bij een verhaal dat rond 1850 geschreven is. Het boek heeft een buitengewone psychologische diepgang die mij versteld deed staan en ik ben dan ook benieuwd naar andere boeken van Dostojevski.

De conclusie van De speler van Fjodor Michailovitsj Dostojevski

De speler is fantastisch geschreven, zit ijzersterk in elkaar en zuigt je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Het is niet alleen de buitengewone psychologische diepgang van de personages, noch het boeiende verhaal vol verrassingen die een enorme indruk op mij maakte. Het was vooral dat ik de hoofdpersonage echt voor me zag. Ik zag hem inclusief zijn obsessies, zijn angsten, zijn passie maar ook zijn wanhoop. Dit boek is zeker de moeite waard om te lezen!

Beoordeling

 

Recensie: Vector van Simon de Waal

30 Jan 17
Book Barista
, , , , , , ,
No Comments

Vector van Simon de Waal was het geschenkboek van de Spannende Boeken Weken in 2016. Toen ik even niet wist welk boek ik moest lezen, zag ik deze boven op mijn kast liggen! Een mooi kort verhaal, daar had ik zin in! Ik ben dan ook direct begonnen met lezen. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

De flaptekst

Tegen het einde van de Koude Oorlog verdwijnt een even mysterieus als dodelijk virus uit een Russisch laboratorium. Vijfentwintig jaar later, in Amsterdam, wordt Alex, de zoon van een gevluchte Russische wetenschapper, geconfronteerd met het duistere verleden van zijn dementerende vader. Als diens broer plotseling opduikt, openbaart zich een goed bewaard geheim. Zijn vader heeft echter weinig herinneringen meer aan vroeger. Heeft hij wel een broer? En waar is die opeens zo dringend naar op zoek?

Mijn eerste indruk

Korte verhalen, normaal gesproken ben ik daar geen fan van. Het is meer dan eens gebeurd dat een verhaal stopt terwijl ik nog zoveel meer wil weten. Nu moet ik jullie bekennen dat Vector vanaf pagina één wel volledig mijn interesse had. Er is namelijk direct actie, dat kan ik absoluut waarderen. Al in de proloog wordt er een onheilspellend gevoel opgeroepen. Ik dacht direct, dit kan nooit goed gaan!

Het verhaal

In de proloog wordt verteld hoe in 1988 een wetenschapper aan het Vector instituut besmet raakt met het marburgvirus. Omdat de man komt te overlijden, wordt het instituut onder de loep genomen. Terwijl dat gebeurt verdwijnt een groot aantal ampullen met het levensgevaarlijke marburgvirus. 35 jaar na de verdwijning van het virus wordt er opnieuw gezocht.

In Amsterdam (2016) bezoekt Alex regelmatig zijn dementerende vader, Arkady. Het lijkt met de dag slechter met hem te gaan en Alex maakt zich dan ook zorgen. Deze zorgen van Alex worden groter wanneer blijkt dat Arkady bezoek krijgt van zijn broer. Alex weet niet van het bestaan van een oom af. Dit roept vragen bij hem op en Alex komt dan tot het besef dat hij eigenlijk helemaal niets weet over het leven van zijn vader in Rusland. Al snel blijkt dat er veel geheimen bestaan waar Alex de antwoorden op moet vinden.

Wat ik ervan vond

Vector kent voldoende spanning en zorgt ervoor dat je geboeid blijft. Het is geen hoogstaande literatuur, maar het bevat wel de bouwstenen voor een goede thriller. Zo zijn er mensen in gevaar, wordt er gezocht naar antwoorden en tijdens de zoektocht naar antwoorden, ontstaan er steeds meer nieuwe vragen. Ook de actie ontbreekt niet in dit geschenkboekje. Wat ik wel jammer vind is dat Simon de Waal geen echt detectiveverhaal ervan heeft gemaakt, want dat is toch wel hetgeen waar hij echt goed in is.

De conclusie van Vector

Vector is een prima geschenkboek! De Waal weet hoe hij zijn lezers in het verhaal moet houden en is in staat om je telkens nieuwsgierig te maken naar meer antwoorden. Bij een geschenkboekje is het de kunst om in een beperkt aantal bladzijdes een aantrekkelijk en compleet verhaal te schrijven. De Waal heeft dat voor elkaar gekregen. Ondanks dat ben ik niet geënthousiasmeerd  om meer korte verhalen te gaan lezen.

Beoordeling

 

Recensie: De tweeling van Tessa de Loo

23 Jan 17
Book Barista
, , , , , ,
4 comments

De tweeling van Tessa de Loo is een internationale bestseller die ik nog nooit eerder had gelezen. Toen ik dit boek van een kennis kon overnemen, heb ik dat natuurlijk gelijk gedaan. Zo’n beroemd en wereldwijd geroemd boek, dat moet wel goed zijn, toch? Lees in deze recensie of ik het hiermee eens ben.

De flaptekst

Twee bejaarde vrouwen, een Nederlandse en een Duitse, ontmoeten elkaar bij toeval in het Thermaal Instituut van het fameuze kuuroord Spa. Ze herkennen in de ander hun verloren gewaande tweelingzuster. Gedurende hun kuur – beiden lijden aan artrose – vertellen ze hun levensverhaal: het wordt de laatste kans om een kloof van bijna zeventig jaar verwijdering te overbruggen. Geboren in Keulen, in 1919, zijn ze na het overlijden van hun ouders door familieleden bruusk van elkaar gescheiden. Anna groeit op bij haar grootvader, in een primitief boers en katholiek milieu aan de rand van het Teutoburgerwald. Lotte belandt vanwege haar tbc in Nederland, bij een oom met sterk socialistische sympathieën. Door de slechte verhouding tussen de families raakt ook het contact tussen de beide zusjes verbroken.

De volstrekt verhollandste Lotte, die tijdens de oorlog joodse onderduikers heeft beschermd, staat aanvankelijk uiterst wantrouwig tegenover haar hervonden tweelingzus, maar wordt door de aangrijpende verhalen van Anna geconfronteerd met de keerzijde van haar eigen werkelijkheid: het lijden van gewone Duitsers in oorlogstijd

Mijn eerste indruk

Ik heb toevallig het boek met de filmcover. Deze vind ik vaak minder mooi dan de originele versie, dat is ook bij dit boek het geval. Al vanaf de eerste pagina werd mij duidelijk dat het boek zeer beschrijvend is en de schrijver graag alles tot in detail wil “laten zien”. Dit maakt het verhaal aan het begin niet erg vlot en ik moet dan ook eerlijk toegeven dat ik zeer moeilijk in het verhaal kwam. Ik wilde niet opgeven en hoopte dat er later in verhaal wat meer actie zou komen.

Het verhaal

Twee bejaarde vrouwen ontmoeten elkaar in het Spa. Al snel komen ze tot de conclusie dat zij elkaars tweelingzus zijn. Bijna zeventig jaar geleden zijn ze van elkaar gescheiden en opgegroeid in een totaal verschillende wereld. Tijdens hun kuur vertellen ze elkaar de geschiedenis van hun leven. Nadat hun ouders overleden, werd Lotte meegenomen naar Holland vanwege haar tbc. Daar groeit ze op bij een oom en zijn gezin waar later ook onderduikers wonen. Anna wordt door haar grootvader meegenomen naar een boerendorp, waar ze hard moet werken en te maken krijgt met een nare stiefmoeder. Beide hebben een totaal ander leven gehad en kunnen zich maar moeilijk inleven in elkaars leven en eerder gemaakte keuzes.

Wat ik ervan vond

Sodeju! Wat is De Tweeling een saai boek! Van begin tot eind voelde het als een gevecht om doorheen te komen. Ik snap niet waar al die positieve meningen over dit boek vandaan komen. De Loo gaat te veel in op onbelangrijke details. Het leven van de twee zussen was denk ik niet veel zwaarder dan dat van anderen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het zijn oude vrouwen die de oorlog hebben meegemaakt en hun verhaal doen over hun ervaringen. Zeker niet schrikbarender of meer verhelderend dan andere verhalen die we kennen. Ik vond beide dames een beetje irritant. Anna moet een zeer sterke vrouw voorstellen, maar ik vond haar meer zo’n type van “O, heb jij je been gebroken? Ik heb twee jaar geleden mijn beide benen en neus gebroken.” Lotte is wel een iets fijner personage, haar verhaal is dan weer niet spannend genoeg om voor wakker te blijven.

De conclusie van De Tweeling

Er zit totaal geen spanningsopbouw in De Tweeling en het einde is zeer voorspelbaar. Tijdens het hele boek dacht ik “nu gaat het komen, dit is de reden waarom het boek is geschreven.” En dan kwam er weer een eindeloze passage zonder enige spanning. Het enige pluspunt in het boek vond ik de verhalen over de onderduikers bij Lotte thuis. Deze waren stuk voor stuk interessanter dan deze twee oude dames. Wel was de zinsopbouw in het boek vaak erg mooi, dit zorgde er wel voor dat het verhaal niet vlot doorleest.

Beoordeling

Recensie: Secret Scouts en de verloren Leonardo van Dennis en Wendel Kind

13 Jan 17
Book Barista
, , , , , , ,
No Comments

In december werd ik benaderd door Dennis Kind. Er was goed nieuws want het vervolg op Secret Scouts en de verloren Leonardo zou spoedig uitkomen. Het eerste deel was mij nog niet bekend, maar na wat research bleek dat het om een jeugdboek ging. Mijn interesse gewekt, want ik las dat dit een Dan Brown voor de jeugd is. En laat ik nu net weg zijn van Dan Brown en later mijn eigen kinderboekenwinkel willen starten. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

De flaptekst

Als de vrienden Tom, Lisa, Sophie en Jack een vreemde schets krijgen verandert hun doodgewone leven van de ene op de andere dag. Ze gaan op onderzoek uit omdat ze willen weten waar de schets precies vandaan komt. Dan blijkt dat ze een groot geheim op het spoor zijn, waardoor ze in gevaarlijke situaties belanden.

Ze stelen een oud manuscript in Parijs, spelen mee in een eeuwenoud sportspel en moeten ongezien met een lijk door Florence zien te komen. Er is geen tijd te verliezen. Met gevaar voor eigen leven zetten ze de zoektocht voort. Zullen ze achter de waarheid komen rond het grootste geheim ooit: ‘De Verloren Leonardo’?

Mijn eerste indruk

Wat een vette en mysterieuze cover! Het roept direct de onderzoeker in mij op. Wat ik ook erg tof vind, is dat het boek start met een voorwoord waar feiten over Leonardo da Vinci worden besproken. Sommige van deze feiten waren niet bij mij bekend. Mega interessant! Ook als je geen tiener bent. 😉 Na het voorwoord begint de actie direct! Dit zorgt ervoor dat je als lezer snel in het verhaal zit. Na de eerste pagina’s wilde ik alleen maar meer weten. Dat is een goed teken. Secret Scouts en de Verloren Leonardo is een jeugdboek en dit is aan de schrijfstijl te merken. Ik vond dit juist heel vermakelijk en dacht telkens “hoe zou ik dit vinden als ik 11 was?”. Ik voelde mij weer even een onderzoekende tiener! Super gaaf!

Het verhaal

Sophie en haar zusje Lisa wonen in een oude boerderij in Oudelijst. Hun vader is een kunsthistoricus met een prachtige bibliotheek aan huis. Ze zijn super goede bevriend met Jack en zijn broertje Tom. Op een dag krijgen Sophie en Lisa een vreemde schetstekening van buurvrouw Zemel. Ze vinden het maar een merkwaardig object. Ook Jack en Tom vinden het een vreemd ding. Lisa is er van overtuigd dat zij dit in een boek van haar vader heeft gezien en wil op onderzoek uit. De vier gaan in haar vaders bibliotheek opzoeken wat het kan zijn. Daar stoten ze per ongeluk tegen een boekenkast aan. Het object verschuift en erachter ligt een geheime kamer met oude voorwerpen en een heel oud uitziend boek. Wat heeft de schets te betekenen, waarom wisten ze niet van deze kamer af en wat doet dat oude boek daar? Het begin van een wetenswaardig onderzoek.

Wat ik ervan vond

Secret Scouts en de verloren Leonardo is een heel stoer verhaal. De vier kinderen belanden in een enorm avontuur wat hen brengt naar Florence in 1475. Hiermee vormen zij een essentieel aandeel in de geschiedenis. Door deze stap terug in de tijd kom je als lezer veel te weten over deze tijd. De schrijfstijl is heel duidelijk voor tieners. Dit komt mede door de korte zinnen en scherpe dialogen. Ook zit er veel humor in het boek. Lisa is echt een eigenwijze en ondernemende boef en Sophie is een leuke nieuwsgierige meid met veel kennis. Dit zorgt voor grappige conversaties tussen de twee. Het verhaal wordt goed opgebouwd en interessante informatie wordt afgewisseld met avontuur. Een mooie combinatie! Het enige minpunt vond ik dat er twee keer in de tijd wordt gereisd. Voor mij had dat bij één keer mogen blijven. Dan was het verhaal iets vlotter geweest.

De conclusie Secret Scouts en de verloren Leonardo

Secret Scouts en de verloren Leonardo is een heerlijk jeugdboek. De goede mix tussen fantasie, avontuur, geschiedenis en kunst maken dit boek voor mij tot een parel. Secret Scouts is een aanrader voor elke tiener en iedere avontuurlijke volwassene die soms even uit zijn comfort zone wil.

Beoordeling

Dennis en Wendel, bedankt dat ik dit boek heb mogen ontvangen en recenseren.

Recensie: Winter in New York van Chantal van Gastel

03 Jan 17
Book Barista
, , , , , , , , ,
No Comments

Winter in New York van Chantal van Gastel heeft een jaar lang op mijn leeslijst gestaan. Waarom?! Ik wilde dit boek lezen tijdens een echte winterdag. De dagen rondom kerst en de temperaturen onder het vriespunt maakten dit tot het uitgelezen moment om aan dit boek te beginnen. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

De flaptekst

In Winter in New York verwacht Lois haar relatieproblemen te kunnen ontvluchten in de meest geweldige stad ter wereld. Maar een sneeuwstorm verstoort haar plannen. In ‘Een kerstbelofte’ staat Janna er na het verlies van haar grote liefde helemaal alleen voor op kerstavond. Of toch niet? Tess wordt gestrikt als kandidate in de succesvolle tv-show Love Shack waarin verre liefdes met elkaar herenigd worden. En in ‘Stop!’ brengt de kerstgedachte Mia op heel andere ideeën voor haar toekomst.

Mijn eerste indruk

Vanaf bladzijde één zat ik in het verhaal, wat een heerlijk feel good gevoel roept dit boek op. De cover alleen al, dat brengt toch een lach op je gezicht?! Tijdens de donkere dagen met de kerstboom naast me was dit echt genieten. Aan het begin van Winter in New York verteld Chantal van Gastel waarom ze deze verhalenbundel heeft geschreven en vertelt ze ook wat achtergrondinformatie over de korte verhalen, erg tof om te weten hoe de bundel is ontstaan!

Het verhaal

Het grootste verhaal in het boek gaat over Eloise. Zij is afgereisd naar New York om haar relatieproblemen te ontvluchten. Op haar tweede dag in New York is het letterlijk noodweer, een grote sneeuwstorm raast over de stad met een dik pak sneeuw tot gevolg. Aan het eind van de middag raakt Eloise zonder telefoon in dit noodweer verdwaald. Na een hevige woordenwisseling, met een lul van een vent, om een taxi staat ze machteloos midden in New York. Tot iemand haar komt redden.

Wat ik ervan vond

Heerlijk, heerlijk en nog eens heerlijk. Ik kan niet anders zeggen! Dit langste verhaal in Winter in New York is meer dan goed geschreven. Chantal weet zo beeldend te schrijven dat ik alles voor me zag. Een “minpunt” vond ik wel dat de overige verhalen zo kort waren. Het boek had van mij wel vijf keer zo dik mogen zijn. Dus eigenlijk is het geen minpunt. 😉

De conclusie van Winter in New York

Alles bij elkaar genomen voldeed Winter in New York volledig aan mijn verwachtingen. Het boek was het meer dan waard om bijna een jaar lang op mijn leeslijst te staan. Alles wat je nodig hebt in een feel good roman komt aan de orde en ik heb enorm genoten van dit verhaal! Na het lezen van dit boek zou ik het liefst een ticket naar New York willen boeken, maar dan wel met mijn vriend! Ik kan dit boek aan iedereen die gek is op feel good romans, winter, New York, kerst en lekker eten (iedereen dus), aanraden.

Beoordeling

Een terugblik op 2016 en een bedankje

30 Dec 16
Book Barista
, , , ,
2 comments
Een terugblik op 2016

Het eind van 2016 is in zicht, een bewogen jaar waar veel is gebeurd. Een jaar met hoogtepunten zoals de start van Book Barista in februari en het behalen van mijn diploma HBO Communicatie in december. Helaas waren er ook minder mooie momenten, dit was het eerste jaar zonder mijn lieve moeder. Wat zou zij als moeder, lezer en auteur van deze blog vinden? Ongetwijfeld heel veel!

Ondanks alle drukke, mooie en minder mooie momenten was dit een geweldig jaar wat betreft lezen en recenseren. Het lijkt me dan ook leuk om jullie mee te nemen in een sneltrein door dit leesjaar!

Het eerste boek op Book Barista
Enkeltje Ierland – Chatlotte  de Monchy

Het begon allemaal met Enkeltje Ierland, een heerlijke feel good roman, dat tijdens de minder mooie momenten aan het begin van het jaar zorgde voor een lach op mijn gezicht. Charlotte de Monchy is mijn favoriete Nederlandse schrijfster als het gaat om feel good romans. Mensen lees dit boek! Jullie zullen van begin tot eind van het boek genieten!

Het slechtste boek van 2016
Verborgen verleden van Adam Johnson

Lezen en recenseren is niet altijd rozengeur en maneschijn, dat werd mij duidelijk tijdens het boek Gestolen leven van Adam Johnson. Jullie zullen vast denken “Hey, waar is die recensie dan?“. Klopt, die is er niet! Ik ben namelijk niet verder gekomen dan pagina 80 van dit vuistdikke boek. Er was werkelijk waar niet doorheen te komen! Het enige pluspunt is de prachtige cover!

Het mooiste boek van 2016
Nachttrein naar Lissabon Pascal Mercier

Zonder enige twijfel en by far het mooiste boek dat ik gelezen heb. Wat een enorme indruk heeft dit boek gemaakt en wat een prachtige teksten! Niet eerder was ik zo onder de indruk van een boek. Ja, je hebt gelijk, er is nog geen recensie op Book Barista te vinden. Dat wordt mijn cadeau aan jullie voor 2017! Ik ga hem herlezen en recenseren. Dit boek las ik namelijk nog voor Book Barista geboren werd. Ik kan me geen leven zonder Book Barista meer voorstellen!

Een kennismaking met Fantasy
De Grisha Trilogie – Leigh Bardugo

Ik schreeuw altijd “Ik hou niet van fantasy, behalve Harry Potter want dat is gewoon anders!” Daar kom ik op terug, want Young Adult Fantasy vind ik namelijk mega cool! Zo heb ik dit jaar de Grisha Triologie van Leigh Bardugo ontdekt. Een spannende trilogie waarbij een weesmeisje uitgroeit tot een heldin. Cliché? Ja vast, maar ik vond het cool!

Het spannendste boek van 2016
Ik reis alleen – Samuel Bjork

Nachten heb ik van dit boek wakker gelegen. Wat een heerlijke thriller was dit. Het gaat over inspecteur Holger Munch en zijn collega Mia Krüger die zoeken naar de dader van de moord op een zesjarig meisje. Tevens vond ik het ook erg leuk om dit boek te recenseren. Ik hoop ooit een kop koffie met Samuel te mogen drinken!

Het meest teleurstellende boek van 2016
List en Leugens – Leigh Bardugo

Ja ja, na kennis te hebben gemaakt met de Grisha trilogie wilde ik meer van Leigh Bardugo lezen. Helaas had ik de lat voor dit boek iets te hoog gelegd. Ik werd teleurgesteld. Mijn liefde met Leigh is niet helemaal voorbij, maar ik moet hier nog wel even van herstellen.

Het meest inspirerende boek van 2016
Wild – Cheryl Strayed

Absoluut een boek dat mij heeft geïnspireerd om anders tegen dingen aan te kijken. Ik zou meer risico’s willen nemen. Goed voornemen voor 2017. Ik start met een hypotheek aanvraag, spannend genoeg lijkt mij. 😉 Nee alle gekheid op een stokje! Wild is een geweldig boek over een jonge vrouw die op het dieptepunt van haar leven een 1700 kilometer lange solo-hike maakt langs de Pacific Crest Trail in het westen van Amerika. Super vet! En nog waargebeurd ook! O, en verfilmd… (voor de mensen die niet van lezen houden en wel tot dit punt in mijn blog zijn gekomen.)  😉

Janken geblazen tijdens 2016
If i Stay/ Als ik blijf – Gayle Forman

Ik ben een jankebalk, echt enorm! Maar meestal kan ik het tijdens het lezen echt wel droog houden. Ergens in dit jaar ging het mis, en dat was bij Als ik blijf. Niet zo’n beetje ook trouwens, ik moest twee weken bijkomen van dit boek. Wat een verdrietig en mooi verhaal!

Mijn tofste boek in 2016
Zonder jou – Priscilla en Chantal van Gastel

Wow, hoe cool was dat. Het eerste bloggerevent waar ik voor werd uitgenodigd. En dan nog wel van zo’n gaaf boek. Ik heb enorm genoten van deze dag en van het lezen van dit verhaal. Een enorm spannende literaire thriller met sterke personages en een verrassend plot. Ik wist niet dat er zulke enge kinderen op de wereld bestaan!

Ook heel leuk in 2016
De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine – Ransom Riggs en De labyrintrenner – James Dashner

Super leuk, maar niet in een categorie te plaatsen. Ik ben bij beide series aan het eerste boek begonnen en ben over beide boeken enorm enthousiast. Ik heb mijzelf de rest van de series voor kerst cadeau gegeven en kan niet wachten om hieraan te beginnen!

Bedankt

Lieve lezers van Book Barista (of jullie nu vrijwillig lezen of niet) bedankt! Bedankt voor het lezen van onze blogs, bedankt voor het wijzen op fouten, jullie leuke reacties en natuurlijk bedankt lieve gastbloggers en uitgeverijen! Book Barista is een blog waar nog veel groei in zit en waar veel plannen voor zijn. Ik hoop deze allemaal te kunnen volbrengen in 2017. Tot dan!

Lieve groet,

– Rachel

Recensie: Niet alles is vergeten van Wendy Walker

23 Dec 16
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

Niet alles is vergeten van Wendy Walker is een boek dat nog niet bekend was bij mij. Toen uitgeverij HarperCollins Holland mij dit boek gaf was ik dan ook aangenaam verrast. Een voor mij nog onbekende schrijfster en een cover die letter zegt ”Niet openen” waren voor mij reden genoeg om vol nieuwsgierigheid aan dit boek te beginnen.

De flaptekst

De dader vinden of het misdrijf vergeten; wat zou jij kiezen? Als Jenny op gewelddadige en gruwelijke wijze wordt verkracht, ziet haar omgeving maar één oplossing: een experimentele drug die haar de gebeurtenis laat vergeten. Maar stress, angst en depressie blijven. Bovendien is de dader zonder Jenny’s getuigenis niet te vinden. Psychiater Alan Forrester duikt in haar geheugen. Als een herinnering gewist kan worden, kan hij ook terugkomen. Maar dit proces kan ook gemanipuleerd worden. Zeker als de psychiater ineens persoonlijk bij de zaak betrokken raakt… Niet alles is vergeten toont de kracht en de zwakte van het geheugen en laat zien hoe bedrieglijk het menselijk brein eigenlijk is.

Mijn eerste indruk

Tijdens de eerste 20 pagina’s snapte ik echt niet waar het verhaal over ging. Ik vond het dus ook moeilijk om de motivatie te vinden om het boek verder te lezen. Tot mij vanuit het niets ineens duidelijk werd dat het boek niet door de hoofdpersoon waar het verhaal over gaat werd verteld, maar door iemand anders. Iemand die in staat is om het leven van de hoofdpersonage in het boek totaal in eigen handen te nemen. Dit gaf de trigger om verder te lezen, en jeetje wat was dat spannend!

Het verhaal

Niet alles is vergeten gaat over Jenny, een tiener met een fijn leven in een redelijk stabiel gezin. Tot Jenny wordt verkracht en, met toestemming van haar ouders, in het ziekenhuis een speciale behandeling krijgt. Dit is een flinke dosis medicatie waarvan iedereen veronderstelt dat het ervoor zorgt dat je gebeurtenissen vergeet die vlak voor toediening zijn gebeurd. Iedereen is ervan overtuigd dat deze medicatie bij Jenny heeft gewerkt, totdat zij een rigoureuze beslissing neemt. Verder kan ik niet te veel over het verhaal vertellen omdat ik jullie geen spoilers wil geven.

Wat ik ervan vond

Ik werd aangenaam verrast door dit boek. Het feit dat het verhaal vanuit een ander personage wordt verteld die er in eerste instantie buiten lijkt te staan, vond ik heel verfrissend. Een klein minpunt was wel dat dit ervoor zorgde dat ik in het begin niet direct door had wat er nu eigenlijk echt aan de hand was. Verder is het verhaal goed leesbaar. De schrijver gebruikt niet te veel moeilijk woorden. Ook weet de schrijver je steeds nieuwsgierig te houden, waardoor je wilt weten hoe het verhaal nu echt in elkaar zit. Telkens als je denkt “ah, het zit zo!” dan is er een verrassende plotwending. Dit maakt het spannend!

De personages

De personages in niet alles is vergeten zijn interessant omdat ze allen een bijzonder verleden hebben. Een verleden dat hen aanzet tot keuzes Ondanks dat het verhaal zo extreem is en de personages allemaal een bijzonder verleden hebben, zijn het eigenlijk heel normale mensen. Hierdoor kon ik me met alle personages goed identificeren. Het zouden gewoon je buren kunnen zijn. Jenny, de hoofdpersoon in het boek, is een meisje die zich niet zomaar uit het veld laat slaan. De echtheid van deze personages maken het verhaal reëel. Als dit niet het geval zou zijn, zou het verhaal misschien een beetje té vreemd te worden.

De conclusie van Niet alles is vergeten

Niet alles is vergeten is een fijne psychologische thriller voor de donkere avonden. Het is niet het meest spannende boek dat ik ooit heb gelezen, maar doordat het verhaal laat zien dat het menselijk brein eigenlijk heel bedrieglijk is vond ik het toch angstaanjagend te noemen. Dat het effect van het toedienen van een medicijn zulke heftige gevolgen kan hebben op een mens en zijn/haar omgeving, daar heb ik eigenlijk nooit eerder bij stil gestaan. Wendy Walker weet met haar eerste thriller een goed verhaal neer te zetten. Dit smaakt naar meer!

Weetje

Inmiddels zijn de filmrechten van dit boek aan Warner Brothers en Reese Witherspoon verkocht.

Beoordeling

Recensie: Judas van Astrid Holleeder

15 Dec 16
Book Barista
, , , , , , , ,
No Comments

Twee weken geleden kreeg ik van mijn broer het boek Judas van Astrid Holleeder cadeau. Dit boek stond zeer hoog op mijn verlanglijst en ik kon dan ook niet wachten om het te lezen. Diezelfde avond ben ik dan ook direct begonnen met lezen. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

De flaptekst

‘Een valse hond sluit je op in een hok, of laat je inslapen.’

Judas speelt zich af tussen 2012 en het heden, en is doorspekt met flashbacks naar spraakmakende gebeurtenissen in het verleden. Het is een verbijsterende familiekroniek waarin Astrid Holleeder een onthutsend portret schetst van een gezin dat sinds 1983 – het jaar van de Heineken-ontvoering – alleen nog maar een achternaam heeft: Holleeder. In dit unieke boek vertelt zij op indringende wijze over de impact van de ontvoering op alle familieleden, de verwijdering tussen de bloedgabbers Willem Holleeder en Cor van Hout (die in 2003 om het leven kwam), de bedreiging van Peter R. de Vries, liquidaties en afpersingen in het criminele milieu. Ook spreekt ze vrijuit over haar jeugd en haar moeder, de kinderen, haar ex-partners, haar werk als advocate en haar dubbelrol als consigliere van haar broer. Door zich als vertrouweling op te stellen kon Astrid dicht in de nabijheid van haar broer verkeren, en hun gesprekken in het geheim opnemen, met maar één doel: hem levenslang geven.

Mijn eerste indruk

Jeetje, Judas hield mij vanaf de eerste pagina in zijn greep. Ik ben gechoqueerd! Het boek leest makkelijk weg en de schrijfstijl is heel toegankelijk. Soms moest ik wel even schakelen tussen de verschillende tijdsaanduidingen.

Willem Holleeder van “grappenmaker” naar monster

De Willem die Astrid je in Judas laat zien, heeft weinig meer te maken met de grappenmaker of knuffelcrimineel. Dit is de psychopaat die zijn bloedgabber, zijn zwager -Cor van Hout, de man van zijn zus Sonja- liet vermoorden. Tevens de man die zijn zussen en moeder liet sidderen zodra zij ook maar iets verkeerds deden, hen afperste en alles van ze afnam. Erger nog, hij is de oom die een pistool op het hoofd van zijn kleine neefje zet, zodat moeder Sonja zijn eisen inwilligt. Deze man is weerzinwekkend.

Wat ik ervan vond

Hoe kan een man zo ver gaan en hoeveel kan een familie aan?! Ik vond het boek schrikbarend, verdrietig en verbazingwekkend. Mensen om mij heen stellen mij soms de vraag “Denk jij dat ze de waarheid spreekt?” Ik denk dat het haar waarheid is, maar ik denk ook dat dit los staat van het feit of ik het boek goed vind of niet. Of het nu 100% naar waarheid is geschreven of niet, dit is horror en om zo te moeten opgroeien lijkt mij verschrikkelijk. De schrijfstijl van het boek had op sommige punten beter gekund. In het verhaal is er namelijk veel herhaling. Soms dacht ik tijdens het lezen “nu weet ik wel dat Astrid de jongste is in het gezin en dat ze advocaat is”. Of “ja, haar vader was geen leuke man, duidelijk!” Ook zijn er veel tijdssprongen. Dat is zonde, maar toch vond ik het verhaal hierdoor niet slecht of moeilijk leesbaar. Het verhaal leest vlot en is van de eerste tot de laatste bladzijde interessant.

De conclusie van Judas

Al met al is Judas een schrikbarend verhaal, een verhaal dat mij in zijn greep hield en waar ik steeds meer van wilde weten. Het is geen literair hoogstandje, maar dat hoeft ook niet. De waarheid van Astrid is al heftig genoeg om dit boek tot een must-read te maken.

Beoordeling