Tag: Harpercollins Publishers

mooie_meisjes_karin_slaughter_recensie_by_bookbarista

Recensie: Mooie meisjes van Karin Slaughter

20 aug 19
Book Barista
, , , ,
No Comments

Van mijn lieve vriendin en naamgenoot mocht ik Pretty Girls oftewel Mooie meisjes van Karin Slaughter lenen. We zijn beide gek op spannende thrillers, en Rachel vertelde me dat dit echt een van de meest lugubere boeken ooit was. Ik had nog nooit eerder iets van Karin Slaughter gelezen, maar mijn interesse was gewekt en nog dezelfde dag begon ik met lezen. Lees in deze recensie of ik Mooie meisjes net zo spannend vind.

De flaptekst

“’Wanneer op het nieuws melding wordt gemaakt van een vermist meisje, moet Claire Scott ongewild terugdenken aan haar eigen zusje. Zij verdween twintig jaar geleden, en het mysterie is nooit opgelost. Maar wanneer Claire alsnog de waarheid over de verdwijning van haar zus ontdekt, zal haar leven nooit meer hetzelfde zijn.”

Mijn eerste indruk van Mooie meisjes

Oké, Karin Slaughter wint er geen doekjes om. Al na een aantal hoofstukken kom ik tot de conclusie dat ze alles tot in de meest lugubere details beschrijft in dit boek. Even wennen? Absoluut! Choquerend? Ja! Wil ik verder lezen? Zeker weten. Maar een beetje sick is het wel… Mijn vriendin heeft gelijk!

Waar het boek over gaat

In Mooie meisjes lees je het verhaal van Claire. Claire blijkt veel meegemaakt te hebben in het verleden. Zo is haar zusje is vermist sinds haar zestiende en haar oudere zus is verslaafd of verslaafd geweest, ze hebben geen contact meer.

Op een avond gaan Claire en haar man uit eten en worden daarna beroofd, tijdens deze beroving gebeurd er iets heftigs met haar man.

Bij het uitzoeken van wat spullen van haar man komt ze heel nare video’s tegen en leert ze hem van een andere kant kennen. Een duistere kant. Als op een later moment de instanties vreemd reageren en ze verder gaat onderzoeken wat dit allemaal te betekenen heeft, Beetje bij beetje komt ze zo achter de heftige waarheid. Een waarheid waar eigenlijk niemand op zit te wachten.

Wat ik ervan vond

Mooie meisjes is vanaf het begin spannend want terwijl ik als lezer nog bezig ben met waarom Claire een enkelband om heeft, word ik al meegezogen in de schokkende ontdekkingen die volgen als Claire op zoek gaat in haar eigen huis.

Ik vergeet de enkelband en word meegenomen in het wantrouwen van Claire, haar verdriet, haar boosheid en haar welgegronde angst.

Tijdens het lezen blijf je je, net als Claire, afvragen wie te vertrouwen is en wie niet. De gebeurtenissen zijn schokkend, gruwelijk en seksueel agressief. Als lezer blijf je hopen dat dit soort dingen niet in het echt gebeuren, tegen beter weten in…

De conclusie van Mooie meisjes

Deze thriller leest goed weg. Hij is super spannend en meeslepend. Af en toe zo heftig dat ik mijzelf erop betrapte dat ik met een versnelde ademhaling en een geschrokken blik zat te lezen. Vooral het einde raakte mij enorm. Een echte aanrader dus, al moet je wel tegen een flink gruwelijk verhaal kunnen, want het is echt oprecht heel bloederig en seksueel agressief.

Beoordeling

Review: All the light we cannot see – Anthony Doerr

28 feb 16
Roos Bergers
, , , , , , , , , , ,
No Comments

Before I even knew what the book was about, I was captivated by the title, “All the light we cannot see.” To me, it sounded philosophical and mysterious and I instantly wanted to know more. So, when I read the back cover, I was not surprised to read the words “Nazis invade […]” in the fourth sentence. Somehow, I am always drawn to – and always end up buying – books on the Second World War. This book was no exception. Was my fascination with the title grounded though? Let’s find out.

All the light we cannot see

The main characters in this book are Marie-Laure, a blind girl living in France and Werner, a white haired, orphaned German boy. We get to know them during different stages in their lives as the Second World War and their lives unfold. The book starts a few days after D-Day, but after a couple of pages we are taken back to 1934. Marie-Laure and Werner are both kids and they are living completely different lives. Marie-Laure lost her eyesight and her loving, dedicated father stimulates her independence by building models of the area they live in, so she can memorize it and learn how to navigate. Her father, locksmith at the Museum of Natural History, guards “the Sea of Flames”, a diamond that is believed to offer immortality to its owner, but causes harm to anyone the owner loves. The malicious German Sergeant Major Von Rumpel goes looking for the diamond, which leads to all sorts of adversity. In my opinion, this storyline would have been better if the diamond was merely a valuable item, without having special powers attributed to it. The fairytale-like notion feels out of place, as it doesn’t suit the rest of the story.

The other main character, Werner, grows up at an orphanage, run by a motherly, sweet Protestant nun. He finds a broken radio and by repairing it quite quickly, he discovers he has a knack for technology. This particular skill eventually leads him to an elite Nazi school, where he is taught to be tough and to never expose any weaknesses. He specializes in trigonometry and uses his knowledge to locate illegal radio broadcasters after he graduates. Later on, his team is assigned to go to Saint-Malo, which happens to be the place where Marie-Laure lives and where she carries out her resistance duties. As you can probably assume, their paths cross and yes, love is involved. Don’t be fooled though, this does not mean that the story turns out to be a sappy love story. A common thread throughout the book is ensuing tragedy. However, there is also light that we cannot see.

The structure of the book is not standard. It is comprised of five parts, and many, many chapters that are only a few pages long. Perfect for someone who only has small amounts of time to read or well… people with a very short attention span (that’s probably not you as you are apparently still reading this review). The small chapters allow the story to switch between the main characters very often. It enables you to get familiar with the both of them quite quickly, but on the other hand, it does affect the flow of the story. The intermissions feel like the entire book is made up of miniature cliffhangers.

Doerr’s writing style is detailed and uncomplicated. His book is filled with quote worthy sentences such as “Open your eyes and see what you can with them before they close forever”. However, I do wonder if the story really needed all the 530 pages, for starters he could have left out half of the adjectives he used. Moreover, perhaps it goes without saying but as a Holocaust and Genocide scholar I cannot stress this enough, don’t expect the book to be completely historically accurate. This is especially true because he tries to combine several themes in the book, such as the scientific- and natural world and fable (of course all against the backdrop of the Second World War). The fact that the book is not completely realistic is not a problem though, as it is a novel and it does not pretend to be a anything else.

Overall, I would recommend this book and the title was correct to fascinate me. It illuminates the complication with a dichotomy like “good and evil”, it’s bold – especially because one of its main characters is with the Nazi party, it’s eventful and above all it’s a page-turner.

Verdict: 4/5 cups of coffee

4 koppen koffie