Tag Archives: Fantasy

Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – Bibliotheek der zielen van Ransom Riggs

10 Jul 17
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine – Bibliotheek der zielen van Ransom Riggs is een boek waar ik mij enorm op verheugde! Eerder heb ik de eerste twee delen gelezen en het werd dan ook hoog tijd om aan deel 3 – Bibliotheek der zielen te beginnen. Lees in deze recensie of ik dit boek net zo goed en interessant vind als de eerste twee delen

De flaptekst

“Jacob Portman ontdekt een krachtige nieuwe gave. Maar nog voor hij die echt onder controle heeft, moet hij al op een reddingsmissie vertrekken. Samen met Emma Bloom, het meisje dat vuur kan maken met haar handen, en de pratende hond Addison probeert hij zijn bijzondere vrienden te redden uit een zwaarbewaakt fort. Het drietal reist van hedendaags Londen naar Devil’s Acre, de ellendigste achterbuurt die Engeland ooit heeft gehad. En uitgerekend op deze afgrijselijke plek wordt de laatste strijd geleverd. De strijd die het lot bepaalt van de bijzondere kinderen én hun geliefde schoolhoofd mevrouw Peregrine.”

Mijn eerste indruk

Laat ik beginnen bij het begin, ook bij dit derde deel vind ik de cover enorm aantrekkelijk! Een prachtige en mysterieuze illustratie. Het hele boek is trouwens geweldig geïllustreerd, want ook in dit boek is er weer veel aandacht besteed aan de prachtige foto’s die aansluiten op het verhaal. Het derde deel gaat precies verder waar het tweede deel is gestopt. Dit zorgt, net als bij deel 2, opnieuw voor een heerlijk overgang. Je hoeft niet in te komen in het verhaal, je gaat gewoon verder waar je gebleven was.

Een bijzonder gevaarlijke avontuur door Londen

Nadat de bijzondere kinderen samen met mevrouw Peregrine in een hinderlaag gelokt zijn door haar boosaardige broer Caul, bevinden Jacob, Emma en de pratende hond Addison zich in Londen. Caul heeft de vrienden van Emma en Jacob gekidnapt en ze moeten erachter zien te komen waar hun vrienden zich bevinden voordat Caul zijn angstaanjagende plan uitvoert. In een wereld vol gevaren is dat niet zo makkelijk. Hun reis voert hen naar Devil’s Acre heet, een eiland waar arme en krachteloze bijzonderen in de trieste sloppenwijken wonen. Terwijl de tijd door tikt en ze opnieuw een scala aan personen ontmoeten, moeten Jacob, Emma en Addison zien te dealen met Jacob zijn nieuw ontdekte gave: niet alleen kan hij de hulselmonsters zien, hij lijkt ze ook te kunnen bezweren… Zijn Jacob, Emma en Addison in staat om alles en iedereen te redden?

Wat ik ervan vond

Yes, De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – bibliotheek der zielen is een fantasy boek dat mij helemaal meeneemt naar een andere wereld. Ik ben opnieuw heel enthousiast! Riggs heeft een enorm creatieve en unieke schrijfstijl. Wel werd ik in dit derde deel moe van het feit dat de eigenaardige kinderen altijd op de vlucht zijn. Ze lijken soms nauwelijks op adem te kunnen komen. Hierdoor zat ik soms minder goed in het verhaal en vond ik sommige stukken wat te veel van het zelfde. Dit is de enige reden dat ik bibliotheek minder sterk vind dan de eerste twee delen. De schrijfstijl is wel nog steeds prachtig en beeldend! Ook is het einde is zeer onverwacht waardoor dit boek toch nog zeer de moeite waard is om te lezen.

De personages

In De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – bibliotheek der zielen groeien de personages nog dichter naar elkaar toe en ontstaat er een enorme hechte band tussen alle personages. Ze vechten en overleven voor elkaar. De kinderen zijn inmiddels niet alleen bijzonder. Het zijn zeer sterke personages die weten wat ze willen en ervoor elkaar zijn wanneer dit nodig is. Hun enorme loyaliteit naar elkaar en mevrouw Peregrine is enorm interessant.

De conclusie van De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – Bibliotheek der zielen

Ondanks de kleine minpunten die ik eerder noemde is het boek is fantastisch geschreven, zit het ijzersterk in elkaar en zuigt het je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Daarnaast is het verpakt in een prachtige vormgeving met indrukwekkende en griezelige foto’s. In alle opzichten had ik niet kunnen vragen om een meer bevredigend eind aan dit eigenaardige avontuur. Ik ga de karakters missen, maar ik zal deze boeken zeker ooit nog eens opnieuw lezen! Heb je de serie nog niet gelezen, dan raad ik je aan om dat zo snel mogelijk te doen. Dit wil je niet missen!

Beoordeling:

Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad van Ransom Riggs

16 Apr 17
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine – Omhulde stad van Ransom Riggs is een boek waar ik mij enorm op heb verheugd! In de herfst van 2016 heb ik deel 1 gelezen en het werd dan ook hoog tijd om aan deel 2 te beginnen. Lees in deze recensie of ik dit boek net zo interessant vind als het eerste deel.

De flaptekst

“Dit is het vervolg op De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine. Het verhaal begint in 1940 en sluit aan op het eerste boek. Jacob en zijn nieuwe vrienden zijn net ontsnapt en moeten het eiland verlaten samen met mevrouw Peregrine. Hun reis gaat naar Londen, in meer dan één opzicht een bijzondere hoofdstad. Onderweg ontmoeten ze nieuwe bondgenoten, bijzondere dieren en verrassingen in allerlei gedaanten. Dit spannende avontuur is opnieuw rijk geïllustreerd met tientallen fascinerende oude foto’s.”

Mijn eerste indruk

Laat ik beginnen bij het begin, ook bij dit tweede deel vind ik de cover enorm aantrekkelijk! Het heeft iets mysterieus en is misschien zelfs een beetje griezelig. Het hele boek is trouwens prachtig geïllustreerd, het lettertype is mooi, versieringen onderaan de pagina’s en er staan foto’s in het boek die ook voorkomen in het verhaal. Dit zijn een beetje griezelige beelden die een bijdragen leveren aan de sfeer in dit boek. Het tweede deel gaat precies verder waar het eerste deel is gestopt. Dit zorgt voor een heerlijk overgang. Al moet ik bekennen dat ik de eerste vijf bladzijdes even na moest denken over hoe het eerste deel eindigde.

Een bijzondere reis naar Londen

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine zaten jaren in haar tijdlus. In dit deel moeten de kinderen hun veilige zomerdag verlaten voor een bijzonder gevaarlijke reis naar Londen. Deze reis is niet voor niets want ze moeten mevrouw Peregrine redden. Het gaat er tijdens de reis heftig aan toe want ze worden achtervolgd door schepsels. Hoewel sommige kinderen al meer dan honderd jaar oud zijn, hebben ze nog niet eerder volwassen beslissingen genomen. Dat is in dit verhaal voorbij! Ze moeten namelijk vechten voor hun eigen leven en het voortbestaan van hun wereld. Ook Jacob krijgt daarbij behoorlijk wat voor zijn kiezen. Als ‘jongste’ moet hij nog veel oefenen. Door alle gevaarlijke situaties waar de kinderen in terecht komen, is er alle ruimte om hun talenten verder de ontwikkelen. Zijn de kinderen van mevrouw Peregrine in staat om zichzelf en hun voortbestaan te redden?

Wat ik ervan vond

Yes, De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad is een fantasy boek dat mij helemaal meeneemt naar een andere wereld. Ik ben opnieuw heel enthousiast! Riggs heeft een enorm creatieve en unieke schrijfstijl. Je krijgt niet direct antwoorden op de vragen die bij je opkomen tijdens het lezen, Riggs maakt je daarom steeds nieuwsgieriger! Hierdoor wordt er tijdens het lezen een gevoel van spanning gecreëerd. Waar het eerste deel vooral mysterieus was met hier en daar een griezelig randje, is het verhaal van Omhulde stad een stuk volwassener geworden. De gruwelijkheid van de oorlog komt sterk naar voren en zelfs de gebruikte foto’s zijn een stuk mysterieuzer.

De personages

In De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad wordt er veel dieper ingegaan op de personages. Je leert de kinderen en hun geschiedenis nog beter kennen en daarnaast worden hun speciale talenten veel inzichtelijker. De kinderen zijn inmiddels niet alleen bijzonder. Het zijn zeer sterke personages die weten wat ze willen en ervoor elkaar zijn wanneer dit nodig is. Hun enorme loyaliteit naar elkaar en mevrouw Peregrine is enorm interessant. Van deze bijzondere vriendschap kan veel geleerd worden. Jacob is in dit deel alles behalve een stille jongen, hij toont veel karakter en neemt volwassen beslissingen. Daarnaast deinst hij niet terug voor gevaar en staat hij voor iedereen in het verhaal klaar. Een mooie ontwikkeling!

De conclusie van De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad

Het boek is fantastisch geschreven, zit ijzersterk in elkaar en zuigt je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Daarnaast is het verpakt in een prachtige vormgeving met indrukwekkende en griezelige foto’s. Het boek bevat alle elementen om met vijf koppen koffie beoordeeld te worden. Ik ben dan ook enorm nieuwsgierig naar het derde deel!

Beoordeling

 

Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine van Ransom Riggs

01 Nov 16
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine van Ransom Riggs was een boek dat al jaren op mijn TBR-lijst stond. Ondanks dat ik het boek al meerdere keren in de boekenwinkel in mijn handen heb gehad, kwam het er steeds niet van. Nu de film in de bioscoop draait, kon ik dit toch echt niet heel veel langer uitstellen. Wat ben ik blij dat ik het boek eindelijk gelezen heb! Lees in deze recensie waarom.

De flaptekst

“Een mysterieus eiland. Een verlaten weeshuis en een vreemde verzameling bizarre foto’s. Als kind had Jacob een speciale band met zijn grootvader, die hem bizarre verhalen vertelde over zijn jeugd en die een collectie vreemde foto’s van bijzondere kinderen bezat. Na het tragische verlies van zijn grootvader reist de zestienjarige Jacob naar een afgelegen eiland in Wales, waar hij de ruïnes ontdekt van een verlaten tehuis voor kinderen. Wanneer Jacob de verlaten kamers van het tehuis verkent, blijkt dat de kinderen van het tehuis meer dan alleen bijzonder waren. Misschien waren ze wel gevaarlijk. Misschien was er een goede reden om hen geïsoleerd op het eiland te laten wonen. En misschien zijn ze nog steeds in leven…”

Mijn eerste indruk

Laat ik beginnen bij het begin, ik vind de cover enorm aantrekkelijk! Het heeft iets mysterieus en is misschien zelfs een beetje griezelig. Het hele boek is overigens prachtig geïllustreerd, het lettertype is mooi, versieringen onderaan de pagina’s en last but not least staan er foto’s in het boek die ook voorkomen in het verhaal. Soms zijn die foto’s best… bijzonder, een beetje griezelige beelden die bijdragen aan de sfeer in dit boek. Daar komt bij dat het verhaal al vanaf de eerste bladzijde sterk tot de verbeelding spreekt en ik direct nieuwsgierig was naar wat de hoofdpersoon, een ietwat doorsnee jongen, te maken had met die mysterieuze opmaak van het boek.

De band tussen een “gewone” jongen en zijn buitengewone opa

Van jongs af aan is Jacob, de hoofdpersoon in het boek, al erg hecht met zijn opa en kijkt hij erg tegen deze wijze man op. Opa Portman heeft paranoïde neigingen, maar dit doet niet af aan de speciale band tussen de twee. Op de avond dat Opa Portman sterft, geeft hij Jacob een mysterieuze laatste boodschap. Jacob begrijpt de boodschap niet direct, dit komt mede door een monster die hij op hetzelfde moment ziet. Jacob denkt in eerste instantie dat dit monster zijn opa heeft vermoord, maar niemand gelooft hem en al snel wordt hem een acute stressreactie aangepraat.

Een bijzondere reis naar Wales

Toch kan hij zich er niet bij neerleggen en om antwoorden te vinden op zijn vragen reist hij samen met zijn vader af naar een eiland in Wales. Een plek waar zijn opa vroeger in een weeshuis woonde en veel over verteld heeft, dit deed hij in de vorm van een sprookje aan de hand van enge foto’s van kinderen die iets ‘bijzonders’ uitbeeldden. Op het eiland vind Jacob steeds meer antwoorden op zijn vragen maar tegelijkertijd ontstaan er ook nieuwe vragen. Zo vind hij foto’s die lijken op de foto’s die zijn opa hem vroeger altijd liet zien. Het sprookje dat zijn opa altijd vertelde blijkt opeens helemaal geen sprookje maar realiteit… De vraag is of het wel zo verstandig is als Jacob achter deze waarheid met een gruwelijk randje komt. Jacob komt voor een beslissing te staan die zijn hele leven op zijn kop gaat zetten…

Wat ik ervan vond

Yes, een fantasy boek dat mij helemaal meeneemt naar een andere wereld. Ik ben heel enthousiast over De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine! Riggs heeft een enorm creatieve en unieke schrijfstijl. Je krijgt niet direct antwoorden op de vragen die bij je opkomen tijdens het lezen, Riggs maakt je daarom steeds nieuwsgieriger! Hierdoor wordt er tijdens het lezen een gevoel van spanning gecreëerd zonder dat het hele verhaal vol met actie zit.

De buitengewone personages

Het boek is vanuit de ik-vorm geschreven, waardoor het gemakkelijk is om je in te leven in Jacob zijn situatie. Jacob is op het eerste gezicht een beetje een saaie jongen, maar de manier waarop hij met gebeurtenissen omgaat maken hem alles behalve oninteressant! Zijn vader daarentegen is een oersaaie man zonder enig enthousiasme. Zijn enige pluspunt is zijn rijkelijke liefde voor Jacob. Een band die hij met zijn eigen vader, Opa Portman, nooit zo heeft ervaren. Over andere personages kan ik niet uitweiden zonder enorm te “spoileren”.

De conclusie van De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine is fantastisch geschreven, zit ijzersterk in elkaar en zuigt je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Daarnaast is het verpakt in een prachtige vormgeving met indrukwekkende en griezelige foto’s. Al met al is het een verhaal dat me nog lang bij zal blijven. Ik raad dan ook iedere tiener, volwassene, man of vrouw aan om het boek te lezen!

Beoordeling
5 koppen koffie Book Barista

Review: Harry Potter and the Cursed Child

15 Sep 16
Roos Bergers
, , , , ,
No Comments

Harry Potter and the Cursed Child

So, there it is, a review of the highly anticipated script of Harry Potter and the Cursed Child. I immediately bought and read the book once it came out. In my town, the book was sold out of course, but fortunately Waterstones in Amsterdam was prepared, so naturally I visited this amazing city to buy me some Harry Potter. However quick I was buying and reading, a 10 year old beat me tremendously when it comes to writing a review. Only 59 minutes after the release of the book, he published one. Impressive! Anyway, I read some reviews on this book (or script if you will) and they are mostly highly critical. It appears that for most reviewers the expectations were higher than Jack Thorne, John Tiffany and J.K. Rowling could meet. However, the die-hard fans are truly positive. Do I feel the same? Let’s find out!

schermafbeelding-2016-09-09-om-15-23-37

“Based on an original new story by J.K. Rowling, Jack Thorne and John Tiffany, a new play by Jack Thorne, Harry Potter and the Cursed Child is the eighth story in the Harry Potter series and the first official Harry Potter story to be presented on stage. The play will receive its world premiere in London’s West End on 30th July 2016.

It was always difficult being Harry Potter and it isn’t much easier now that he is an overworked employee of the Ministry of Magic, a husband, and father of three schoolage children. While Harry grapples with a past that refuses to stay where it belongs, his youngest son Albus must struggle with the weight of a family legacy he never wanted. As past and present fuse ominously, both father and son learn the uncomfortable truth: sometimes, darkness comes from unexpected places.”

A fan forever

Yeah, so I must admit I’m kind of on the die-hard fan side of things. While reading the script, I felt like I was rekindling with an old friend. It took me about two short parts of the afternoon to finish the book, because I just wanted to plunge in the Harry Potter universe. However, I must admit that the script is by far not as amazing as the original books. It is less detailed and the story is not very innovatory even though new plot twists arise. They feel a bit sudden, but they do make you want to read the whole thing in one go.

Characters

It is interesting to read how the main characters turned out and I was pleased with the introduction of new characters. Harry Potter turned out to be quite a worrisome adult and in my opinion Hermoine was the most likeable badass. The script focuses on Albus Severus Potter, the son of Harry Potter and Ginny Weasley. He is darker than his parents and he struggles with this darkness, especially in relation to the troublesome relationship with his father. He is sorted into Slytherin and becomes friends with the son of Draco Malfoy, who seems to be the more reasonable one of the two. Together they embark on an adventure, which I will write no spoilers about. Just a little hint, as is often in the Harry Potter series, time is once again of great importance.

Read it!

I loved that there finally was a new Harry Potter story available, even though it is not written by J.K. Rowling and even though it is a script of a play. I seriously feel like every Harry Potter fan should give the Cursed Child a chance and I think that if your expectations are not through the roof, you will be pleased with the story. Obviously, the play should be highly interesting to see as well.

That the Harry Potter hype is as strong as ever is proved by the fact that an exhibition opens in the Netherlands (Utrecht) on February 11th (my birthday, so yeah that’s kind of a perfect gift). I am hopeful that the future may bring us even more Harry Potter related stories and events and honestly, I can’t wait!

Verdict

4 koppen koffie

 

Recensie: De Kraaien. List en Leugens van Leigh Bardugo

07 Sep 16
Book Barista
, , , , ,
No Comments

Recensie: De kraaien. List en leugens

Als groot fan van de Grisha Trilogie van Leigh Bardugo kon ik niet wachten om te starten in het nieuwste boek van deze bestseller, “De kraaien. List en Leugens”. Vol verwachting ging ik op de fiets naar de boekhandel The American Bookstore in Amsterdam. Lees in deze recensie of  ” De Kraaien. List en Leugens ” het wachten (en de fietstocht) waard was.

“Het nieuwe boek De kraaien. List en Leugens van Leigh Bardugo speelt zich weer af in de Grisha-wereld, ditmaal in Ketterdam. In Ketterdam is alles te koop, als je maar bereid bent om te betalen. Niemand weet dat beter dan crimineel wonderkind Kaz Brekker. En dan krijgt hij een opdracht aangeboden die weliswaar levensgevaarlijk is, maar hem meer geld oplevert dan hij ooit had kunnen dromen. Hij kan het alleen niet in z’n eentje… Kaz verzamelt een team om zich heen dat op het eerste gezicht een bij elkaar geraapt zooitje lijkt: een op wraak beluste ex-gevangene, een gokverslaafde scherpschutter, een van huis weggelopen rijkeluiszoon, een spion en een Hartenwringer. Hun reis leidt dwars door vijandig Fjerda en de zes worden niet alleen belaagd door een andere bende die op hetzelfde doel uit is, maar ook door Grisha die dankzij een mysterieuze drug een bijna onmogelijke, explosieve kracht hebben ontwikkeld. En tussendoor moeten ze proberen om elkaar niet te vermoorden.”

Wat ik van het verhaal vind

Het voelt een beetje als schelden in de kerk, maar ik moet eerlijk zijn… Ik vond het boek niet goed en het heeft me dan ook teleurgesteld. Ik weet dat vele anderen het niet met mij eens zijn dus ik vertel jullie graag waarom. De beschreven wereld, dat was mijn eerste probleem in het verhaal. Leigh Bardugo zei dat Six of Crows gebaseerd zou zijn op de wereld in De Grisha trilogie. Hier ging het bij mij al mis want het hele verhaal speelt zich niet in de stad Ravka af maar in Ketterdam, een stad dat gebaseerd zou moeten zijn op het oude Amsterdam en mijlen ver weg ligt van Ravka. Als Amsterdamse kan ik je een ding vertellen. Ik herkende Amsterdam en zijn geschiedenis er absoluut niet in. Het verhaal richt zich met name op de sloppenwijken van Ketterdam waardoor het vooral over dieven en hoeren gaat. Eigenlijk is het hele boek dus gebaseerd op clichés van Amsterdam en dat is ontzettend zonde! Ook De Grisha’s die in de Grisha trilogie zo’n belangrijke rol hebben zijn in Ketterdam eigenlijk niets waard. Zij worden namelijk gebruikt als slaven en vrouwen van plezier. Wel moet ik credits geven voor de tijd die Bardugo heeft genomen om alles in het boek tot in detail te beschrijven. Ondanks dat de wereld niet was wat ik verwachtte was alles wel heel duidelijk en mooi beschreven.

De personages

Ook liep ik vast op de personages in De Kraaien. List en Leugens. Er zijn er namelijk zes, en dat is best een aantal aangezien Bardugo al de personages een uitgebreide beschrijving en geschiedenis wil geven. Ondanks dat dit erg knap is en dit het verhaal iets interessanter maakte schoot het verhaal hierdoor totaal niet op. Bardugo is namelijk veel te druk met het beschrijven van de karakters waardoor de actie mist. Ook kon ik mij totaal niet met de karakters identificeren en ik vond ze eerder saai dan spraakmakend. Net als de wereld waarin zij leven zijn zij nogal cliché. In het verhaal hebben we de super aantrekkelijk en roekeloze leider Kaz, zijn grappige beste vriend Jesper, het badass meisje dat stiekem gevoelens heeft voor Kaz, Inej. Verder wordt het verhaal opgevuld met Nina, de enige Grisha van het stel. Een personage dat naar mijn mening veel te weinig karakter heeft. En dan zijn er nog Mathias en Wylan twee totaal niet uitgediepte personages waarbij ik tijdens het lezen steeds dacht. O ja, die zijn er ook nog, maar waarom? Naar mijn mening hebben zij geen toegevoegde bijdrage aan het verhaal.

Het plot

Het plot van De Kraaien. List en Leugens begint zo’n 50 pagina’s voor het einde van het boek en hier had ik het gevoel dat Bardugo veel te veel bezig was met wendingen in het plot te brengen waardoor het naar mijn mening niet spannend was.

Conclusie van De kraaien. List en leugens

Misschien kwam het door het onderwerp, misschien was het de wereld waarin het zich afspeelde, misschien lagen mijn verwachtingen te hoog en was ik te gehecht aan Ravka, maar ik was zo verveeld terwijl ik het boek las. Ik vond geen enkel karakter echt leuk en interessant, de missie vond ik een beetje irritant en geld vond ik geen goed genoeg motief om je leven voor op het spel te zetten. De wereld waarin het verhaal zich afspeelde verwarde mij zo dat ik niet eens de moeite wilde nemen om me er echt in te verdiepen. Ik weet dan ook niet zeker of ik het vervolg “Crooked Kingdom” dat op 22 september uitkomt wil lezen.

Beoordeling
2 koppen koffie

Recensie: Schim en Schaduw van Leigh Bardugo

28 Mar 16
Book Barista
, , , , , , , , , , , , , , ,
No Comments
Recensie: Schim en Schaduw van Leigh Bardugo

Nadat ik als tiener de boekenreeks van Harry Potter had gelezen, heb ik nooit meer de drang gehad een boek binnen het Fantasy genre te lezen. Misschien was ik bang dat er nooit meer iets vergelijkbaars of beters zou komen of misschien is het toch niet echt “my cup of tea”? Begin dit jaar was ik op zoek naar een nieuwe boekenreeks. Ik had zin in een duister en spannend Fantasy verhaal. Waar kwam dit ineens vandaan? Ik vond dat ik er maar eens aan toe moest geven en na wat research bleek dat Schim en Schaduw wel eens aan mijn nieuwe wensen kon voldoen. Dat werd een tripje naar de boekenwinkel. Lees in deze recensie hoe ik dit boek vind.

Shadow and Bone detail

“De schaduw vlakte, een strook van ondoordringbare duisternis vol met monsters die jagen op menselijk vlees. Monsters die de eens zo grote natie Ravka langzaam vernietigen. Alina, een eenzaam weeskind, ontdekt een unieke kracht die haar in de weelderige wereld van de magische elite van het koninkrijk De Grisha brengt.  Zou ze de sleutel zijn tot de verlossing van de schaduw vlakte? En zal ze instaat zijn Ravka te bevrijden? Duisterling, een man van verleidelijke charme en angstaanjagende kracht, leider van de Grisha. Als Alina daadwerkelijk de schaduw vlakte wil verlossen, moet ze ontdekken hoe ze haar gave onder controle kan krijgen en moet ze de gevaarlijke aantrekkingskracht tot de Duisterling kunnen weerstaan. Maar wat te denken van Mal, Alina’s beste jeugdvriend? Kan ze hem vergeten om haar nieuwe toekomst tegemoet te gaan?” 

Eerste indruk

Wat een verrassing! Dit boek was een nieuwe en zeer positieve ervaring voor me. Spannend, origineel, gedetailleerd met een tikkeltje romantiek. Een fantasiewereld die bijna werkelijkheid lijkt te worden. Ik ben om!

Het verhaal

Alina Starkov, was een weeskind dat samen opgroeide met haar beste vriend Mal. Nu zitten ze in het leger en hebben de opdracht om naar de westkant van Ravka te reizen. Ravka ligt in het magische Rusland. Om de westkant te bereiken moeten ze door de schaduw vlakte reizen. Dit is een duistere vlakte die oost en west Ravka scheidt. Er is bijna niet door de duisternis heen te komen, er is namelijk geen enkel licht en het gebied zit vol met magische, zeer gevaarlijke wezens, genaamd de Vulcra. Deze monsters jagen op mensenvlees. De tocht door dit gebied is dan ook zeer gevaarlijk voor Alina en Mal. Alina is nooit ergens goed in geweest. Maar wanneer Alina haar regiment wordt aangevallen en haar beste vriend Mal zwaargewond raakt, ontwaakt er bij Alina een onbekende kracht die zijn leven redt. Dit blijft niet onopgemerkt en al snel wordt Alina meegenomen naar de Duisterling, de machtige en geheimzinnige leider van het Grisha-leger. Alina blijkt de aangekondigde lichtmeester te zijn. Dit is de persoon die de schaduw vlakte en de Vulcra kan vernietigen en hiermee Ravka kan bevrijden. Alina gaat samen met de aantrekkelijke Duisterling naar het hof, waar ze leert om haar krachten verder te ontwikkelen en tevens onder controle te houden. Om haar krachten te ontwikkelen moet ze Mal achter zich laten en dit gaat niet zonder slag of stoot. Hoe moet ze zich persoonlijk verder ontwikkelen als ze haar steun en toeverlaat voor altijd moet missen? Het is een leerzame en zware periode voor Alina. Een periode waar ze afscheid moet nemen, tot het uiterste wordt gedwongen tijdens trainingen, nieuwe mensen leert kennen en moet vertrouwen. Maar is iedereen wel te vertrouwen en doen mensen zich niet anders voor dan daadwerkelijk het geval is?

Wat ik ervan vond

Schim en Schaduw is een origineel en gedetailleerd verhaal. De sprookjesachtige wereld waarin Alina en Mal leven is gebaseerd op het oude Rusland. Bardugo heeft een duidelijke schrijfstijl en slaagt er goed in om me steeds op het verkeerde been te zetten. Hierdoor wilde ik alsmaar verder lezen. Bardugo maakt in het verhaal wel gebruik van woorden die gebaseerd zijn op het Russisch, dit maakt het boek in het begin moeilijker leesbaar. Als je eenmaal door het begin heen bent ben je gelukkig al niet anders meer gewend.

De personages

De personages zijn geweldig goed uitgewerkt. Alina maakt een enorme ontwikkeling door in het verhaal. Ze groeit van een afhankelijk, onzeker meisje uit naar een sterke, zeer krachtig persoon die vecht voor hetgeen waar ze voor staat. Haar vriend Mal is een stabiel personage waar iedereen altijd op terug kan vallen. De Duisterling heeft veel geheimen, dat maakt hem intrigerend en mysterieus.

De conclusie van Schim en Schaduw

Schim en Schaduw heeft aan al mijn verwachtingen voldaan. Het is een bijzonder verhaal dat niet te vergelijken is met andere verhalen. De vele details maken het verhaal geweldig sprookjesachtig. Leigh Bardugo heeft een heldere schrijfstijl die mij ontzettend aanspreekt. Ik ben enorm nieuwsgierig naar het vervolg Dreiging en Duisternis en ga deze dan ook binnenkort aanschaffen.

Beoordeling:
5 koppen koffie