Tag: Fantasy

De kaart der dagen van Ransom Riggs Recensie By Book Barista

Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 4 – De kaart der dagen

19 Feb 19
Book Barista
, , , ,
No Comments

De kaart der dagen van Ransom Riggs is een boek waar ik mij enorm op verheugde! Eerder heb ik de eerste drie delen gelezen en het werd dan ook hoog tijd om aan deel 4 te beginnen. Ik moet jullie eerlijk bekennen dat ik direct de Engelse versie heb gekocht omdat deze een maand eerder uitkwam en ik me dus echt niet in kon houden. Mijn idee was toen: “Dan zet ik mijn recensie online op de dag dat de Nederlandse versie uitkomt.” Het is nu zo’n drie maanden later, waar ging het mis? Ik had een blogblock! Gewoon weken lang geen zin om ook maar iets met Book Barista te doen. Inmiddels loop ik zo’n 12 recensies achter dus ik heb de mooiste eruit gepikt, en dit is er een van.

Mijn eerste indruk van de kaart der dagen

Wat heerlijk! Het boek is net zo mooi als anders. De prachtige illustraties, de foto’s en de schrijfstijl. Mijn geduld wordt beloond! Al vanaf pagina 1 zit ik helemaal in het verhaal en heb ik met Jacob te doen. Waar hij eerst nog enigszins kind kon zijn, moet hij nu vanaf de eerste pagina heel volwassen beslissingen nemen. Petje af voor Ransom. Hij laat de karakters in zijn boeken steeds volwassener worden en als lezer groei je met ze mee.

Waar het boek over gaat

Na het verslaan van de monsterlijke dreiging die de eigenaardige wereld bijna verwoestte, is Jacob Portman terug waar zijn verhaal begon, in Florida. Mevrouw Peregrine, Emma en hun eigenaardige vrienden zijn nu zelfs bij hem en ze doen hun best om op te gaan in Jacob’s wereld. Maar zorgeloze dagen, strandbezoeken en normalingseringslessen worden snel onderbroken door een ontdekking – een ondergrondse bunker die toebehoorde aan de grootvader van Jacob, Abe.

Een bijzonder gevaarlijk avontuur door Amerika

Aanwijzingen voor het dubbelleven van Abe laten steeds meer geheimen zien. En Jacob begint te leren over de gevaarlijke erfenis die hij heeft geërfd. Er zijn veel waarheden al veel eerder deel van hem uitmaakte, eigenlijk al voor hij Mevrouw Peregrine’s loop inliep.

Het gevaar is groter dan ook en er wordt een enorm hoge hoeveelheid inzet van Emma, Jacob en de anderen gevraagd. Het verhaal speelt zich af in het grillige Amerikaanse landschap. Een wereld zonder regels, een wereld waar iedereen voor zichzelf vecht.

Wat ik ervan vond

Eigenlijk zijn er geen woorden om te beschrijven hoe vet ik dit verhaal vond. De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 4 – de kaart der dagen is een fantasy boek dat mij helemaal meeneemt naar een andere wereld. Ik ben opnieuw heel enthousiast! Riggs heeft een enorm creatieve en unieke schrijfstijl. Dit boek is gruwelijker en duisterder dan de eerdere delen, mede hierdoor heb ik zo genoten. Jacob en Emma worden met de dag volwassener en ik raak steeds meer aan ze gehecht. De kaart der dagen is een echte page turner.

De conclusie van De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 4 – De kaart der dagen

Het boek zuigt je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Daarnaast is het verpakt in een prachtige vormgeving met indrukwekkende en griezelige foto’s. Ik heb in alle opzichten genoten van dit boek en heb het gevoel dat ik onderdeel ben van Jacob’s avontuur. Nog niet aan deze serie of deel 4 begonnen? Ga maar snel naar de boekhandel dan. Je mist anders echt iets!

 Beoordeling:

Review: Percy Jackson and the lightning thief by Rick Riordan

25 Jan 19
Roos Bergers
, , , , ,
No Comments

I hadn’t read Young Adult in years, but because of the overwhelmingly positive reviews I decided to read “Percy Jackson and the lightning thief” by Rick Riordan. Besides, I do like Greek myths, so I was definitely curious.

Book Cover

Percy Jackson and the Lightning Thief is the first bestselling book in Rick Riordan’s phenomenally successful Percy Jackson series. Half boy. Half God. ALL Hero. Look, I didn’t want to be a half-blood. I never asked to be the son of a Greek God. I was just a normal kid, going to school, playing basketball, skateboarding. The usual. Until I accidentally vaporized my maths teacher. Now I spend my time battling monsters and generally trying to stay alive. This is the one where Zeus, God of the Sky, thinks I’ve stolen his lightning bolt – and making Zeus angry is a very bad idea.

My first impression

The story starts with a witty character, so it doesn’t really matter he is only 12. It also starts a bit predictable: boy learns he is different, boy meets its first monster, boy learns about himself etcetera. The story intrigued me enough to continue reading though.

The story

Percy Jackson is a kind of troubled kid with ADHD and dyslexia. He got kicked out of several schools. Also, he doesn’t seem to really fit in anywhere. Then, one day on a field trip, a monster attacks him and from that point on there is no return to his old life. He is taken to Camp Half-blood, where kids with one mortal parent and one immortal (Greek god) parent live. There he learns who his father really is.
He is sent off on a quest to prevent a total war between the gods and thus western civilization. Along with him is Grover, the satyr, and Athena’s kid, Annabeth. During the quest, they encounter all kids of trouble and monsters before they arrive in the Underworld. The story continues with several twists and turns.

My opinion

The book is fun to read. It is not as brilliant as the Harry Potter series, so I don’t understand why people compare the two series so much. I do feel that some parts are dragged out a bit too much, the book could’ve been shorter. Also, I did not feel a real connection to the characters. However, the story is entertaining. I can imagine a younger reader would enjoy the book even more. I may actually read the other parts as well, but not necessarily right away.

Conclusion of Percy Jackson and the lightning thief

A fun read, suitable for its targeted audience: young adults. I love the Greek myths entwined. If you like fantasy, Greek myths and an easy read, this is the book for you!

Verdict

I would give it 3,5 cups of coffee, but I will round it up:

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Book review The Rules of Magic by Book Barista

Review: The Rules of Magic by Alice Hoffman

26 Sep 18
Roos Bergers
, , , ,
No Comments

Years ago, I watched the movie “Practical Magic” and I absolutely loved it. It was a pleasing discovery that Alice Hoffman wrote a prequel in 2017. Was The Rules of Magic just as compelling? Find out below!

Book Cover

In this sparkling prequel we meet sisters Frances and Jet and Vincent, their brother.
From the beginning their mother Susanna knew they were unique. Franny with her skin as pale as milk and blood red hair, who could commune with birds; Jet as shy as she is beautiful, who knows what others are thinking, and Vincent so charismatic that he was built for trouble.

Therefore, Susanna needed to set some rules of magic: no walking in the moonlight, no red shoes, no wearing black, no cats, no crows, no candles and certainly, absolutely, no books about magic…

First Impression

The Rules of Magic started off a bit childish, therefore I wasn’t quite sure if this was going to be good. Moreover, the characters seem to be a bit complicated in an unnecessary way. However, the years pass away fast in this book and many life-changing events occur. The childishness fades.

The Story

The book revolves around three siblings: Franny, Jet, and Vincent. If you’ve seen or read “Practical Magic”, you know that Franny and Jet are the aunts of Gillian and Sally. The story starts off in the 50’s when they are teenagers and they are discovering life and themselves. The book ends when they are much older and Gillian and Sally knock on their door.

When Franny turns 17, they receive an invitation to stay at aunt Isabelle’s for the summer. I think the story really kicks off during their summer there, because this is where they discover their descendancy, magic and their curse. This curse entails that the man they are in love with, will die soon if they are in a relationship with them. They all try to outsmart this cruel curse, but will one of them succeed? That is for you to read.

The characters are not very likable, although you do want to continue reading because you want them to be okay. They are not unlikeable though, it’s just that they are convinced that they are this or that, or they should be this or that, and sometimes that just seems unnecessary and perhaps a bit annoying.

As the story develops, many sad situations happen and the book definitely becomes more mature. Actually, it is such a rollercoaster that I have many mixed feelings about the book. I feel like it is more about what the characters experience and have to go through because of their magic than it is about magic.

My Opinion

I loved reading The Rules of Magic, although I didn’t think it was a particularly good book. Confusing, huh? I liked reading it, but I don’t think all the characters develop sufficiently, because underlying it stays a bit bleak. Or maybe the storylines skip too many years at once, so it feels a bit off beat. Overall, I think Vincent’s storyline is most successfully written.

Also, I would have loved to read a bit more about the magic, or their rules for that matter. I did learn something from the book though, “Abracadabra” is Aramaic for “I create what I speak” and I think that’s beautiful.

The conclusion of The Rules of Magic

I am leaning towards 3,5 stars, but that is not an option, so I am giving the benefit of the doubt: 4 stars.

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Bijzondere vertelsels van Ransom Riggs Recensie by Book Barista

Recensie: Bijzondere vertelsels van Ransom Riggs

28 Aug 18
Book Barista
, , , , ,
No Comments

Ik ben enorm fan van de boeken van Ransom Riggs. Na de drie boeken van de peculiar-serie te hebben gelezen werd het hoog tijd om aan Bijzondere vertelsels te beginnen. Dit boek is een collectie van korte verhalen uit de wereld van mevrouw Peregrine met prachtige illustraties van Andrew Davidson. Lees in deze recensie of ik de korte verhalen net zo geweldig vind als de serie zelf.

 De flaptekst

“Net als iedereen in de bijzondere wereld groeiden de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine op met de unieke Bijzondere vertelsels.

Welgestelde kannibalen die bijzondere ledematen als een ware delicatesse beschouwen. Een prinses met een slangentong. De herkomst van de eerste ymbryne … Dit is nog maar een greep uit de vele geniale en angstaanjagende Bijzondere vertelsels in deze bundel, samengesteld en van aantekeningen voorzien door Millard Nullings, onzichtbare leerling van mevrouw Peregrine en onderzoeker van alles wat bijzonder is.

De tien prachtig geïllustreerde verhalen, bekend uit de internationale bestseller De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine, geven een uniek inkijkje in de geschiedenis van het bijzonderdom. Voor iedereen die houdt van beklijvende verhalen.”

Mijn eerste indruk

Kijk die cover! Prachtig toch. Natuurlijk mag je een boek nooit kiezen aan de hand van de cover, maar dit kan toch niet anders zijn dan liefde op het eerste gezicht?! Het is duidelijk dat Andrew Davidson tot de top behoort met zijn illustraties. Na het zien van deze cover liggen mijn verwachtingen hoog. Gelukkig is het voorwoord al gelijk heel fantasierijk en tovert het na de eerste drie zinnen en lach op mijn gezicht. Dit moet geweldig worden!

Het verhaal

Je zult de vertrouwde personages in deze collectie bijna niet terugvinden, wat we lezen in dit boek is de strijd van de hoofdpersonages hun voorouders om met hun talenten om te gaan en zich sterk te houden tegen de wrede manieren die de maatschappij gebruikte om hen te verbannen. Tijdens deze reis terug in de tijd is Miljard, de enige personage die dus wel terug komt in het boek, een geweldige gids! Ieder verhaal staat op zichzelf. Je hoeft dus niet uren aan een stuk door te lezen. Gewoon even een verhaaltje tussendoor.

Wat ik ervan vond

Wat heerlijk! Het ene verhaal is nog vreemder dan het andere. Bijzondere vertelsels is net zo interessant en speciaal als de trilogie van mevrouw Peregrine. Of eigenlijk…. Is het misschien zelfs beter.

Het is niet nodig om de trilogie van mevrouw Peregrine te hebben gelezen om te genieten van deze verzameling. Ik vond de verhalen interessant genoeg om je helemaal in de fantasiewereld mee te nemen. Toch zullen degenen die al bekend zijn met de wereld van de bijzondere kinderen dit boek denk ik nog meer waarderen. Ik kan gerust zeggen dat dit magnifieke universum een oneindige bron van geweldige verhalen is en dat bomvol staat met prachtige illustraties thema’s.

De conclusie van Bijzondere vertelsels

Het boek ziet er prachtig uit, is fijn geschreven en de verhalen vormen heerlijk leesvoer. Daarnaast zorgen de korte verhalen ervoor dat je nieuwe ontdekkingen doet over de wereld van de mevrouw Peregrine en de bijzondere kinderen. Naar mijn mening heeft Ransom Riggs opnieuw een kunstwerk neergezet!

Nieuw boek!

Wist je al dat het vierde deel A map of days op 2 oktober 2018 uitkomt? Ik kan niet wachten! Ik lees de serie zelf in het Engels, maar mocht je wachten op het vierde deel in het Nederlands Dan kan ik je alvast vertellen dat het boek De kaart der dagen heten en wordt gepubliceerd op 22 november 2018. Gelukkig dus maar 1,5 maand later. Dat scheelt!

Beoordeling

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Review: Kafka on the Shore of Haruki Murakami

11 Jul 18
Roos Bergers
, , , ,
No Comments

Kafka on the Shore – Book Barista on the Shore (Crete, Greece). 😉

A lot of people around me are in complete awe of Murakami’s books. Norwegian Wood has been sitting in my bookcase for years, but somehow I still haven’t read it. As multiple people recommended “Kafka on the shore” to me I thought it was time to buy it and read it. Am I as in awe as the others? Find out below!

Book Cover

“A stunning work of art,” the New York Observer wrote of The Wind-Up Bird Chronicle, “that bears no comparisons,” and this is also true of this magnificent new novel, which is every bit as ambitious, expansive and bewitching. A tour-de-force of metaphysical reality,

Kafka on the Shore is powered by two remarkable characters. At fifteen, Kafka Tamura runs away from home, either to escape a gruesome oedipal prophecy or to search for his long-missing mother and sister. And the aging Nakata, who never recovered from a wartime affliction, finds his highly simplified life suddenly upset. Their odyssey, as mysterious to us as it is to them, is enriched throughout by vivid accomplices and mesmerizing events.

Cats and people carry on conversations, a ghostlike pimp employs a Hegel-quoting prostitute, a forest harbors soldiers apparently unaged since World War II, and rainstorms of fish fall from the sky. There is a brutal murder, with the identity of both victim and perpetrator a riddle. Yet this, like everything else, is eventually answered, just as the entwined destinies of Kafka and Nakata are gradually revealed, with one escaping his fate entirely and the other given a fresh start on his own.

The Story

The book switches chapters between the self-named Kafka and Nakata. Kafka is a 15 year old runaway and Nakata is an old man who lost his memory as a kid. Nakata cannot read or hold any memories, but he can talk to cats.

Kafka winds up working in a library where he befriends Oshima and gets to know Ms. Saeki. Soon, wild theories emerge as the story continues, filled with metaphors and metaphysical experiences.

Nakata has to leave as well, he doesn’t know exactly where or why, but he knows it as soon as he sees it. He befriends a lorry driver, Mr Hoshino, who helps him reach that destination.

The book centers on Kafka’s exploration and Nakata and Hoshino’s travels. I didn’t like all the parts of the story, but admittedly I don’t think I fully understand all of the story. Mostly because some questions remain unanswered, but perhaps these can be unravelled by a second read, as Murakami himself suggests.

It is a surrealistic book that leaves you with a feeling of wonder and completion at the same time. I loved the ending of the book, it made the story a necessity for Kafka to enter a much needed same but brand new world.

My Opinion

Although not all twists and turns in the story could captivate me, I really do like the wisdom, philosophies, the close friendships, the exploration and the writing of Murakami in general. The writer succeeds in sucking you into the story, wanting to turn that page and read more. The quotes in this book are beautiful and will keep you thinking about them. An example:

“Things outside you are projections of what’s inside you, and what’s inside you is a projection of what’s outside. So when you step into the labyrinth outside you, at the same time you’re stepping into the labyrinth inside.”

Conclusion

It is obvious that Murakami is a brilliant writer and a very intelligent one too. I am enthusiastic about the book, but perhaps not as much as the people who recommended it. Without a doubt, I will read more books from Murakami and I would certainly recommend this book. To tell you the truth, I may even read it again to fully grasp all the metaphors and connections in the book.

Verdict

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

De horlogemaker van Londen van Natasha Pulley Recensie by Book Barista

Recensie: De horlogemaker van Londen van Natasha Pulley

03 Jan 18
Book Barista
, , , , ,
3 comments

De Horlogemaker van Londen van Natasha Pulley stond inmiddels al even op mijn leeslijst en in mijn boekenkast. De cover is zo prachtig dat ik er in het voorjaar verliefd op werd. Maar het boek gaf me een echt wintergevoel, dus moest hij even wachten tot december.

De flaptekst

“Wanneer Thaniel Steepleton thuiskomt van zijn werk vindt hij een gouden zakhorloge op zijn kussen. Dit horloge redt een paar maanden later op wonderlijke wijze zijn leven. Gefascineerd door het zakhorloge gaat Thaniel op zoek naar de maker ervan. Dit blijkt Keita Mori te zijn, een eigenzinnige Japanse immigrant. Hij laat Thaniel kennismaken met een fantastische wereld van uurwerken, muziek en mysterie. Het lijkt allemaal onschuldig, maar een reeks van onverklaarbare gebeurtenissen doet Thaniel vermoeden dat er meer is dan hij op het eerste oog kan bevatten. Wanneer Grace Carrow in hun leven komt, raakt alles in een stroomversnelling. Thaniel wordt heen en weer geslingerd tussen zijn liefde voor de één en zijn loyaliteit aan de ander.”

Eerste indruk

Wat zou je van een versie vinden waarin “Sherlock” een kleine helderziende Japanse samoerai en horlogemaker is met een Lincolnshire-accent? En wat als zijn “Watson” een vijfentwintig jaar oude Whitehall-telegraafmedewerker is die zijn muzikale aspiraties opgaf vanwege een acuut geval van synesthesie? En “Mary Watson” een Oxford-geschoolde wetenschapper is met een voorliefde voor verkleden in herenkleding. Denk je dat je dat leuk vindt?

Laat me dat voor je beantwoorden. Ja! Ja, dat zou je ge-wel-dig vinden. EN ik dus ook! Man, wat is dit goed bedacht. Ik was er direct van overtuigd dat dit net zo goed moest zijn als de cover. Oké, dit is niet echt een verhaal van Sherlock Holmes. Maar het is het zo goed als, dat bedoel ik respectvol in elk opzicht.

Het verhaal

Thaniel is een klerk bij de overheid. Dat baantje vind hij eigenlijk wel prima, alhoewel hij eigenlijk veel beter zou kunnen. Hij maakt eigenlijk niet heel veel bijzonders mee in zijn dagelijks leven. Op een dag vindt hij een heel mooi horloge en gaat hij op zoek naar de maker van het horloge. Dit blijkt Keita Mori te zijn, een Japanse immigrant met een nogal mysterieus en bijzonder rijk verleden. Thaniel komt steeds meer over hem te weten en Keita Mori stimuleert Thaniel op zijn eigen bijzondere  manier om zijn passies te ontdekken. De vriendschap neemt een steeds intensere en mooiere vorm aan! Maar dan komt Grace in het spel en is niets meer wat het lijkt. Er zijn geen toevalligheden meer, vriendschap komt in een ander daglicht te staan. Eigenlijk lijkt het allemaal een groot complot te zijn. Maar wat? En wie zit er precies achter…?

Wat ik ervan vond

Ik vond de sfeer van De horlogemaker van Londen heel bijzonder. Het speelt zich af in Victoriaans Londen gedurende een vrij chaotische tijd vol terrorisme en ontwikkeling. Een periode waarin mensen geen gejaagde tweets of appjes naar elkaar sturen, maar communiceren via verzonden telegrammen. Ik vind het heel tof dat via de horlogemaker er een soort mysterie en iets futuristisch in het boek is verwerkt. Daarnaast wordt de atmosfeer van het Victoriaanse tijdperk in Londen liefdevol beschreven. Normaal ben ik niet zo gek op historische romans, maar De Horlogemaker van Londen heeft me op dit gebied intens verrast. Het bestaat uit zoveel meer dan alleen en historische roman!

De personages

De personages in De Horlogemaker van Londen zijn betoverend en geloofwaardig – aan het einde was ik verliefd op hen allemaal. Met name hoofdpersoon Thaniel wordt mooi beschreven. Hij lijkt in eerste instantie nogal burgerlijk, maar kijkt nét even wat anders tegen het dagelijkse leven dan anderen. Keita Mori is vergeleken met Thaniel heel mysterieus en eigenzinnig! Zijn karakter brengt spanning en afwisseling in het verhaal. Ook het pragmatische karakter van Grace wordt indrukwekkend geschetst; het maakt haar niet je lievelingskarakter in dit boek, maar je zult haar er wel om bewonderen.

De conclusie van De horlogemaker van Londen

De horlogemaker van Londen van Natasha Pulley is een verhaal over liefde, verlangen, erkenning en acceptatie tegen het decor van Victoriaans Londen. Het verhaal heeft het allemaal: spanning, geschiedenis, fantastische elementen en een meeslepende stijl. Ik aarzel om meer te zeggen, want ik vrees dat ik dan alle verassingen en pret voor jullie bederf! Je zal tijdens het lezen niet op het puntje van je stoel zitten uit pure spanning, het is namelijk geen typische pageturner. Het is meer een enorm uniek en fantasievol verhaal waarbij je jezelf in een andere wereld waant. Kortom het is gewoon een echte must read!

Beoordeling

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – Bibliotheek der zielen van Ransom Riggs

10 Jul 17
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine – Bibliotheek der zielen van Ransom Riggs is een boek waar ik mij enorm op verheugde! Eerder heb ik de eerste twee delen gelezen en het werd dan ook hoog tijd om aan deel 3 – Bibliotheek der zielen te beginnen. Lees in deze recensie of ik dit boek net zo goed en interessant vind als de eerste twee delen

De flaptekst

“Jacob Portman ontdekt een krachtige nieuwe gave. Maar nog voor hij die echt onder controle heeft, moet hij al op een reddingsmissie vertrekken. Samen met Emma Bloom, het meisje dat vuur kan maken met haar handen, en de pratende hond Addison probeert hij zijn bijzondere vrienden te redden uit een zwaarbewaakt fort. Het drietal reist van hedendaags Londen naar Devil’s Acre, de ellendigste achterbuurt die Engeland ooit heeft gehad. En uitgerekend op deze afgrijselijke plek wordt de laatste strijd geleverd. De strijd die het lot bepaalt van de bijzondere kinderen én hun geliefde schoolhoofd mevrouw Peregrine.”

Mijn eerste indruk

Laat ik beginnen bij het begin, ook bij dit derde deel vind ik de cover enorm aantrekkelijk! Een prachtige en mysterieuze illustratie. Het hele boek is trouwens geweldig geïllustreerd, want ook in dit boek is er weer veel aandacht besteed aan de prachtige foto’s die aansluiten op het verhaal. Het derde deel gaat precies verder waar het tweede deel is gestopt. Dit zorgt, net als bij deel 2, opnieuw voor een heerlijk overgang. Je hoeft niet in te komen in het verhaal, je gaat gewoon verder waar je gebleven was.

Een bijzonder gevaarlijke avontuur door Londen

Nadat de bijzondere kinderen samen met mevrouw Peregrine in een hinderlaag gelokt zijn door haar boosaardige broer Caul, bevinden Jacob, Emma en de pratende hond Addison zich in Londen. Caul heeft de vrienden van Emma en Jacob gekidnapt en ze moeten erachter zien te komen waar hun vrienden zich bevinden voordat Caul zijn angstaanjagende plan uitvoert. In een wereld vol gevaren is dat niet zo makkelijk. Hun reis voert hen naar Devil’s Acre heet, een eiland waar arme en krachteloze bijzonderen in de trieste sloppenwijken wonen. Terwijl de tijd door tikt en ze opnieuw een scala aan personen ontmoeten, moeten Jacob, Emma en Addison zien te dealen met Jacob zijn nieuw ontdekte gave: niet alleen kan hij de hulselmonsters zien, hij lijkt ze ook te kunnen bezweren… Zijn Jacob, Emma en Addison in staat om alles en iedereen te redden?

Wat ik ervan vond

Yes, De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – bibliotheek der zielen is een fantasy boek dat mij helemaal meeneemt naar een andere wereld. Ik ben opnieuw heel enthousiast! Riggs heeft een enorm creatieve en unieke schrijfstijl. Wel werd ik in dit derde deel moe van het feit dat de eigenaardige kinderen altijd op de vlucht zijn. Ze lijken soms nauwelijks op adem te kunnen komen. Hierdoor zat ik soms minder goed in het verhaal en vond ik sommige stukken wat te veel van het zelfde. Dit is de enige reden dat ik bibliotheek minder sterk vind dan de eerste twee delen. De schrijfstijl is wel nog steeds prachtig en beeldend! Ook is het einde is zeer onverwacht waardoor dit boek toch nog zeer de moeite waard is om te lezen.

De personages

In De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – bibliotheek der zielen groeien de personages nog dichter naar elkaar toe en ontstaat er een enorme hechte band tussen alle personages. Ze vechten en overleven voor elkaar. De kinderen zijn inmiddels niet alleen bijzonder. Het zijn zeer sterke personages die weten wat ze willen en ervoor elkaar zijn wanneer dit nodig is. Hun enorme loyaliteit naar elkaar en mevrouw Peregrine is enorm interessant.

De conclusie van De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – Bibliotheek der zielen

Ondanks de kleine minpunten die ik eerder noemde is het boek is fantastisch geschreven, zit het ijzersterk in elkaar en zuigt het je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Daarnaast is het verpakt in een prachtige vormgeving met indrukwekkende en griezelige foto’s. In alle opzichten had ik niet kunnen vragen om een meer bevredigend eind aan dit eigenaardige avontuur. Ik ga de karakters missen, maar ik zal deze boeken zeker ooit nog eens opnieuw lezen! Heb je de serie nog niet gelezen, dan raad ik je aan om dat zo snel mogelijk te doen. Dit wil je niet missen!

Beoordeling:

Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad van Ransom Riggs

16 Apr 17
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine – Omhulde stad van Ransom Riggs is een boek waar ik mij enorm op heb verheugd! In de herfst van 2016 heb ik deel 1 gelezen en het werd dan ook hoog tijd om aan deel 2 te beginnen. Lees in deze recensie of ik dit boek net zo interessant vind als het eerste deel.

De flaptekst

“Dit is het vervolg op De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine. Het verhaal begint in 1940 en sluit aan op het eerste boek. Jacob en zijn nieuwe vrienden zijn net ontsnapt en moeten het eiland verlaten samen met mevrouw Peregrine. Hun reis gaat naar Londen, in meer dan één opzicht een bijzondere hoofdstad. Onderweg ontmoeten ze nieuwe bondgenoten, bijzondere dieren en verrassingen in allerlei gedaanten. Dit spannende avontuur is opnieuw rijk geïllustreerd met tientallen fascinerende oude foto’s.”

Mijn eerste indruk

Laat ik beginnen bij het begin, ook bij dit tweede deel vind ik de cover enorm aantrekkelijk! Het heeft iets mysterieus en is misschien zelfs een beetje griezelig. Het hele boek is trouwens prachtig geïllustreerd, het lettertype is mooi, versieringen onderaan de pagina’s en er staan foto’s in het boek die ook voorkomen in het verhaal. Dit zijn een beetje griezelige beelden die een bijdragen leveren aan de sfeer in dit boek. Het tweede deel gaat precies verder waar het eerste deel is gestopt. Dit zorgt voor een heerlijk overgang. Al moet ik bekennen dat ik de eerste vijf bladzijdes even na moest denken over hoe het eerste deel eindigde.

Een bijzondere reis naar Londen

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine zaten jaren in haar tijdlus. In dit deel moeten de kinderen hun veilige zomerdag verlaten voor een bijzonder gevaarlijke reis naar Londen. Deze reis is niet voor niets want ze moeten mevrouw Peregrine redden. Het gaat er tijdens de reis heftig aan toe want ze worden achtervolgd door schepsels. Hoewel sommige kinderen al meer dan honderd jaar oud zijn, hebben ze nog niet eerder volwassen beslissingen genomen. Dat is in dit verhaal voorbij! Ze moeten namelijk vechten voor hun eigen leven en het voortbestaan van hun wereld. Ook Jacob krijgt daarbij behoorlijk wat voor zijn kiezen. Als ‘jongste’ moet hij nog veel oefenen. Door alle gevaarlijke situaties waar de kinderen in terecht komen, is er alle ruimte om hun talenten verder de ontwikkelen. Zijn de kinderen van mevrouw Peregrine in staat om zichzelf en hun voortbestaan te redden?

Wat ik ervan vond

Yes, De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad is een fantasy boek dat mij helemaal meeneemt naar een andere wereld. Ik ben opnieuw heel enthousiast! Riggs heeft een enorm creatieve en unieke schrijfstijl. Je krijgt niet direct antwoorden op de vragen die bij je opkomen tijdens het lezen, Riggs maakt je daarom steeds nieuwsgieriger! Hierdoor wordt er tijdens het lezen een gevoel van spanning gecreëerd. Waar het eerste deel vooral mysterieus was met hier en daar een griezelig randje, is het verhaal van Omhulde stad een stuk volwassener geworden. De gruwelijkheid van de oorlog komt sterk naar voren en zelfs de gebruikte foto’s zijn een stuk mysterieuzer.

De personages

In De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad wordt er veel dieper ingegaan op de personages. Je leert de kinderen en hun geschiedenis nog beter kennen en daarnaast worden hun speciale talenten veel inzichtelijker. De kinderen zijn inmiddels niet alleen bijzonder. Het zijn zeer sterke personages die weten wat ze willen en ervoor elkaar zijn wanneer dit nodig is. Hun enorme loyaliteit naar elkaar en mevrouw Peregrine is enorm interessant. Van deze bijzondere vriendschap kan veel geleerd worden. Jacob is in dit deel alles behalve een stille jongen, hij toont veel karakter en neemt volwassen beslissingen. Daarnaast deinst hij niet terug voor gevaar en staat hij voor iedereen in het verhaal klaar. Een mooie ontwikkeling!

De conclusie van De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad

Het boek is fantastisch geschreven, zit ijzersterk in elkaar en zuigt je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Daarnaast is het verpakt in een prachtige vormgeving met indrukwekkende en griezelige foto’s. Het boek bevat alle elementen om met vijf koppen koffie beoordeeld te worden. Ik ben dan ook enorm nieuwsgierig naar het derde deel!

Beoordeling

 

Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine van Ransom Riggs

01 Nov 16
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine van Ransom Riggs was een boek dat al jaren op mijn TBR-lijst stond. Ondanks dat ik het boek al meerdere keren in de boekenwinkel in mijn handen heb gehad, kwam het er steeds niet van. Nu de film in de bioscoop draait, kon ik dit toch echt niet heel veel langer uitstellen. Wat ben ik blij dat ik het boek eindelijk gelezen heb! Lees in deze recensie waarom.

De flaptekst

“Een mysterieus eiland. Een verlaten weeshuis en een vreemde verzameling bizarre foto’s. Als kind had Jacob een speciale band met zijn grootvader, die hem bizarre verhalen vertelde over zijn jeugd en die een collectie vreemde foto’s van bijzondere kinderen bezat. Na het tragische verlies van zijn grootvader reist de zestienjarige Jacob naar een afgelegen eiland in Wales, waar hij de ruïnes ontdekt van een verlaten tehuis voor kinderen. Wanneer Jacob de verlaten kamers van het tehuis verkent, blijkt dat de kinderen van het tehuis meer dan alleen bijzonder waren. Misschien waren ze wel gevaarlijk. Misschien was er een goede reden om hen geïsoleerd op het eiland te laten wonen. En misschien zijn ze nog steeds in leven…”

Mijn eerste indruk

Laat ik beginnen bij het begin, ik vind de cover enorm aantrekkelijk! Het heeft iets mysterieus en is misschien zelfs een beetje griezelig. Het hele boek is overigens prachtig geïllustreerd, het lettertype is mooi, versieringen onderaan de pagina’s en last but not least staan er foto’s in het boek die ook voorkomen in het verhaal. Soms zijn die foto’s best… bijzonder, een beetje griezelige beelden die bijdragen aan de sfeer in dit boek. Daar komt bij dat het verhaal al vanaf de eerste bladzijde sterk tot de verbeelding spreekt en ik direct nieuwsgierig was naar wat de hoofdpersoon, een ietwat doorsnee jongen, te maken had met die mysterieuze opmaak van het boek.

De band tussen een “gewone” jongen en zijn buitengewone opa

Van jongs af aan is Jacob, de hoofdpersoon in het boek, al erg hecht met zijn opa en kijkt hij erg tegen deze wijze man op. Opa Portman heeft paranoïde neigingen, maar dit doet niet af aan de speciale band tussen de twee. Op de avond dat Opa Portman sterft, geeft hij Jacob een mysterieuze laatste boodschap. Jacob begrijpt de boodschap niet direct, dit komt mede door een monster die hij op hetzelfde moment ziet. Jacob denkt in eerste instantie dat dit monster zijn opa heeft vermoord, maar niemand gelooft hem en al snel wordt hem een acute stressreactie aangepraat.

Een bijzondere reis naar Wales

Toch kan hij zich er niet bij neerleggen en om antwoorden te vinden op zijn vragen reist hij samen met zijn vader af naar een eiland in Wales. Een plek waar zijn opa vroeger in een weeshuis woonde en veel over verteld heeft, dit deed hij in de vorm van een sprookje aan de hand van enge foto’s van kinderen die iets ‘bijzonders’ uitbeeldden. Op het eiland vind Jacob steeds meer antwoorden op zijn vragen maar tegelijkertijd ontstaan er ook nieuwe vragen. Zo vind hij foto’s die lijken op de foto’s die zijn opa hem vroeger altijd liet zien. Het sprookje dat zijn opa altijd vertelde blijkt opeens helemaal geen sprookje maar realiteit… De vraag is of het wel zo verstandig is als Jacob achter deze waarheid met een gruwelijk randje komt. Jacob komt voor een beslissing te staan die zijn hele leven op zijn kop gaat zetten…

Wat ik ervan vond

Yes, een fantasy boek dat mij helemaal meeneemt naar een andere wereld. Ik ben heel enthousiast over De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine! Riggs heeft een enorm creatieve en unieke schrijfstijl. Je krijgt niet direct antwoorden op de vragen die bij je opkomen tijdens het lezen, Riggs maakt je daarom steeds nieuwsgieriger! Hierdoor wordt er tijdens het lezen een gevoel van spanning gecreëerd zonder dat het hele verhaal vol met actie zit.

De buitengewone personages

Het boek is vanuit de ik-vorm geschreven, waardoor het gemakkelijk is om je in te leven in Jacob zijn situatie. Jacob is op het eerste gezicht een beetje een saaie jongen, maar de manier waarop hij met gebeurtenissen omgaat maken hem alles behalve oninteressant! Zijn vader daarentegen is een oersaaie man zonder enig enthousiasme. Zijn enige pluspunt is zijn rijkelijke liefde voor Jacob. Een band die hij met zijn eigen vader, Opa Portman, nooit zo heeft ervaren. Over andere personages kan ik niet uitweiden zonder enorm te “spoileren”.

De conclusie van De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine is fantastisch geschreven, zit ijzersterk in elkaar en zuigt je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Daarnaast is het verpakt in een prachtige vormgeving met indrukwekkende en griezelige foto’s. Al met al is het een verhaal dat me nog lang bij zal blijven. Ik raad dan ook iedere tiener, volwassene, man of vrouw aan om het boek te lezen!

Beoordeling
5 koppen koffie Book Barista

Review: Harry Potter and the Cursed Child

15 Sep 16
Roos Bergers
, , , , ,
No Comments

Harry Potter and the Cursed Child

So, there it is, a review of the highly anticipated script of Harry Potter and the Cursed Child. I immediately bought and read the book once it came out. In my town, the book was sold out of course, but fortunately Waterstones in Amsterdam was prepared, so naturally I visited this amazing city to buy me some Harry Potter. However quick I was buying and reading, a 10 year old beat me tremendously when it comes to writing a review. Only 59 minutes after the release of the book, he published one. Impressive! Anyway, I read some reviews on this book (or script if you will) and they are mostly highly critical. It appears that for most reviewers the expectations were higher than Jack Thorne, John Tiffany and J.K. Rowling could meet. However, the die-hard fans are truly positive. Do I feel the same? Let’s find out!

schermafbeelding-2016-09-09-om-15-23-37

“Based on an original new story by J.K. Rowling, Jack Thorne and John Tiffany, a new play by Jack Thorne, Harry Potter and the Cursed Child is the eighth story in the Harry Potter series and the first official Harry Potter story to be presented on stage. The play will receive its world premiere in London’s West End on 30th July 2016.

It was always difficult being Harry Potter and it isn’t much easier now that he is an overworked employee of the Ministry of Magic, a husband, and father of three schoolage children. While Harry grapples with a past that refuses to stay where it belongs, his youngest son Albus must struggle with the weight of a family legacy he never wanted. As past and present fuse ominously, both father and son learn the uncomfortable truth: sometimes, darkness comes from unexpected places.”

A fan forever

Yeah, so I must admit I’m kind of on the die-hard fan side of things. While reading the script, I felt like I was rekindling with an old friend. It took me about two short parts of the afternoon to finish the book, because I just wanted to plunge in the Harry Potter universe. However, I must admit that the script is by far not as amazing as the original books. It is less detailed and the story is not very innovatory even though new plot twists arise. They feel a bit sudden, but they do make you want to read the whole thing in one go.

Characters

It is interesting to read how the main characters turned out and I was pleased with the introduction of new characters. Harry Potter turned out to be quite a worrisome adult and in my opinion Hermoine was the most likeable badass. The script focuses on Albus Severus Potter, the son of Harry Potter and Ginny Weasley. He is darker than his parents and he struggles with this darkness, especially in relation to the troublesome relationship with his father. He is sorted into Slytherin and becomes friends with the son of Draco Malfoy, who seems to be the more reasonable one of the two. Together they embark on an adventure, which I will write no spoilers about. Just a little hint, as is often in the Harry Potter series, time is once again of great importance.

Read it!

I loved that there finally was a new Harry Potter story available, even though it is not written by J.K. Rowling and even though it is a script of a play. I seriously feel like every Harry Potter fan should give the Cursed Child a chance and I think that if your expectations are not through the roof, you will be pleased with the story. Obviously, the play should be highly interesting to see as well.

That the Harry Potter hype is as strong as ever is proved by the fact that an exhibition opens in the Netherlands (Utrecht) on February 11th (my birthday, so yeah that’s kind of a perfect gift). I am hopeful that the future may bring us even more Harry Potter related stories and events and honestly, I can’t wait!

Verdict

4 koppen koffie