Tag Archives: Book Review

The Amsterdam Confessions of a Shallow Man Recensie by Book Barista

Recensie: The Amsterdam Confessions of a Shallow Man van Simon Woolcot

05 Apr 18
Book Barista
, , , , ,
No Comments

The Amsterdam Confessions of a Shallow Man heb ik een aantal jaar geleden aan mijn vriend cadeau gegeven. Hij is zelf als student naar Nederland gekomen en herkende zich in de blogs van de auteur. Tijdens de verhuizing kwam dit boek weer bovendrijven en kreeg hij officieel een plekje in de boekenkast. Afgelopen maand was het dan eindelijk zo ver, het boek werd voor het eerst opengeslagen. Lees in deze recensie of het boek net zo grappig is als de Facebookpagina en de blog.

De flaptekst

Het boek is alleen in het Engels vekrijgbaar, vandaar een Engelse flaptekst.

“A month in the life of Amsterdam’s shallowest man. A cautionary tale of fine dining, visits to strip clubs, the red light district, dating, fashion and the vanity of the shallow man.

”I have 15 tailor made suits and over 50 shirts that I can wear for work. To ensure that I don’t repeat the same combinations too often, I keep a spreadsheet that notes which suits were worn with which shirts and ties on which day.”

Meet Simon Woolcot, named Amsterdam’s shallowest man by his best female friend, he’s out to prove her wrong by keeping a diary of his life for a month. Follow his adventures in fine dining, exclusive fashion, strip clubs, male grooming, the red light district and his never ending love of women. One legged hit men, organised crime, and Dutch culture all come under the microscope of a shallow man, a sinner that commits all seven deadly sins. From Lust to Greed, from Gluttony to Wrath, during the four week period featured in the diary.

Based on the controversial and popular Blog, the Amsterdam Confessions of a Shallow Man. The book provides insights into Amsterdam through the eyes of a spoiled Expat. Learn the answers to such critical questions as why do so many Dutch people wear denim and brown shoes? Why are Dutch women so loud? How to navigate the Dutch dating scene. Is it possible to take Taxi’s in Amsterdam and not be ripped off?”

Mijn eerste indruk

Oké, de eerste tien pagina’s voelen te gemaakt. Het grappig zijn ligt er naar mijn mening te dik bovenop. Je hebt boeken die humor bevatten omdat het onderdeel uitmaakt van het verhaal. Maar je hebt ook boeken die zijn geschreven om het grappig zijn. Bij dit boek is het tweede helaas het geval. De aangehouden structuur van een dagboek voelt ook nep aan. Niet elke dag in het leven van een expat kan alleen maar grappen bevatten, toch? Er moet meer zijn… De komediant achter de verhalen krijg je absoluut te zien, maar het leven van een expat in Amsterdam wordt niet geheel inzichtelijk gemaakt. Een gemiste kans.

Het verhaal

De elegant geklede en perfect verzorgde “Shallow Man” deelt een maand lang zijn dagboekaantekeningen met zijn lezers. En wat een maand is het. Niets en niemand is veilig voor zijn scherpe waarnemingen, variërend van zijn collega’s op het werk, collega expats tot een rondje over de Wallen. Ik ben zelf Amsterdammer en ik kan waarderen hoe zijn observaties van de Nederlanders en de stad zijn.

Wat ik ervan vond

Taaltechnisch zit de The Amsterdam Confessions of a Shallow Man enorm slecht in elkaar. Het zou door een basisschoolleerling geschreven kunnen zijn. Het is een beetje zo’n “en toen ging ik naar de kapper, en toen ging ik eten, en toen ging ik drinken, en toen was ik dronken…ennnn toeennn viel ik in de gracht geval.” Los van het “en toen-gehalte” is de auteur soms oprecht grappig. Gelukkig maar, want als hij niet grappig zou zijn in een grappig boek, dan zou het pas echt een mislukt project zijn. Eerlijk gezegd duurde het een tijd voor ik het boek uit had. Best raar want het is het dunste boek dat ik ooit gelezen heb. Het kon me oprecht echt niet boeien… Wel ben ik het met hem eens dat Nederlanders oprecht een beetje gek zijn. 😉

De conclusie van The Amsterdam Confessions of a Shallow Man

Sommige delen voldoen en zijn grappig, maar slechte grammatica en herhaalde grappen en acties maken de hele ervaring saai. Dit is dan ook voor het eerst dat er op Book Barista een boek wordt beoordeelt met maar 1 kop koffie. Mijn advies voor als je iets grappigs wilt lezen? Zoek verder. Zijn blog en Facebookpagina zijn trouwens zo nu en dan wel grappig om te lezen tijdens je koffiepauze op werk.

Beoordeling

Pride and prejudice Trots en vooroordeel by Jane Austen Recensie by Book Barista

Recensie: Pride and Prejudice / trots en vooroordeel van Jane Austen

01 Apr 18
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

Pride and Prejudice is echt zo’n boek waar iedereen wel eens van gehoord heeft of de film heeft gezien. Ik had al lang het voornemen om een boek van Jane Austen te lezen, maar het was er nog niet van gekomen. Tijdens mijn weekend in Parijs zag ik dit mooie exemplaar, geïllustreerd door Rubén Toledo, liggen in boekhandel Shakespeare and Company. Ik kon niet anders dan het boek aanschaffen en me thuis urenlang onderdompelen in een verhaal dat al op 28 januari 1813 voor het eerst is gepubliceerd. Lees in deze recensie of dit literaire uitje terug in de tijd mij is bevallen.

De flaptekst

“Voor de vijf dochters van de familie Bennet bestaat er maar één carrière: het huwelijk. De komst van twee rijke, knappe en huwbare jongemannen veroorzaakt dan ook de nodige opwinding in de familie en de sociale omgeving. Als Elizabeth voor het eerst kennismaakt met de begeerlijke vrijgezel Mr. Darcy, vindt ze hem arrogant en verwaand; hij lijkt onverschillig te staan tegenover haar mooie verschijning en levendige geest. Wanneer ze ontdekt dat Darcy betrokken is bij de moeizame relatie tussen zijn vriend Mr. Bingley en haar geliefde zus Jane, is ze vastbesloten een nog grotere afkeer voor hem te ontwikkelen. Met snedige humor ontleedt Jane Austen feilloos de mores van de Britse upperclass aan het eind van de achttiende eeuw. De botsing tussen trots en vooroordeel en tussen sociale mobiliteit en starre hiërarchie is nooit ontroerender en komischer beschreven.”

Mijn eerste indruk

“Ho stop wacht, ho! Ik moet deze pagina nog een keer lezen…” Dit heb ik drie keer gedacht bij de eerste tien pagina’s. Ik moest oprecht even wennen aan de schrijfstijl van Jane Austen. Vond ik dit leuk? Nee man, ik vond het reten irritant. Maar goed, ik bedoel we hebben het hier over Jane Austen, dit moet goed zijn. Ik geef niet op en lees verder. Al moet ik elke pagina drie keer lezen. Wat een bevalling… 😉

Het verhaal

Het leven van de vijf dochters van de familie Bennet rond 1800 komt met zoveel dwaze regels, zoveel dwaze verwachtingen en zoveel onzekerheid. De enige zekerheid die de vijf jonge dames hebben is dat ze moeten trouwen. Trouwen doe je namelijk om je sociale status hoog te houden, ongeacht gevoelens die ermee gemoeid zijn. Trouwen doe je alleen met iemand van je eigen of een hoger niveau en klassenstructuur. Het hele verhaal draait hier dan ook om. Maar hoe zit het met liefde? Hoe zit het met passie? Moeten liefde en passie geblust worden wegens allesomvattende regels en verwachtingen.

Wat ik ervan vond

Na mijn eerste matige eerste indruk van Pride and prejudice werd het niet direct veel beter. Het irriteerde me oprecht dat er zoveel verschillende personages waren, het verhaal langzaam op gang kwam en ik maar geen vat kon krijgen op de verhaallijn. De eerste honderd pagina’s vond ik zelfs een beetje lichtzinnig en oprecht saai. Ik heb het boek weggelegd tot ik de week erop een dag geen afspraken had en alleen thuis was. Ik ben er anders in gaan staan en tijdens het lezen van elke pagina bedacht ik me “dit is in 1813 geschreven”. Het is mij een raadsel waarom dit het verschil maakte, maar vanaf pagina 100 vond ik het verhaal betoverend. Ik denk dat het een 1813 vs 2018 cultuurschok was waar ik aan moest wennen. Austen’s schrijfstijl is verrukkelijk! Alleen een goede schrijfstijl zorgt niet direct voor een novel. De meerwaarde van Jane Austen’s boek Pride and prejudice ligt in de geloofwaardigheid van haar personages, hun ijdelheden, eigenaardigheden en tekortkomingen. Het verhaal is zo geschreven dat haar waarnemingen van “de mens” beeldig worden beschreven.

De personages

Mr Collins was de eerste personage die mij verwonderde. Zijn persoonlijkheid is verschrikkelijk en tegelijkertijd geweldig. Op de een of andere manier vond ik hem enorm sympathiek. Vanaf het moment dat ik fan werd van Mr Collins begon ik ook meer van de rest van de personages en de verhaallijn te houden. Richting het einde van het verhaal leefde ik met alle personages mee en zat ik geregeld om ze te lachen.

De conclusie van Pride and prejudice

Ik moet toegeven dat ik officieel geen fan ben van boeken die voor 1900 geschreven zijn. Dit is een absolute tekortkoming van mij want deze boeken zijn vaak zo mooi. Ik ben simpelweg niet in de wieg gelegd voor verhalen die langzaam op gang komen. Pride and prejudice is het eerste boek waarbij ik het tot het eind heb volgehouden en er oprecht van heb genoten. Mijn conclusie is dat je mij vanaf nu bij de fanbase van Jane Austen kunt rekenen. Ik ben benieuwd naar haar andere boeken. Alhoewel ik nu wel eerst even een snelle en spannende thriller ga lezen die na 2000 is geschreven. 😉

Beoordeling

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

De bijbel voor ongelovigen, Deel twee, De uittocht en de intocht Recensie by Book Barista

Recensie: De bijbel voor ongelovigen, Deel twee, De uittocht en de intocht van Guus Kuijer

19 Mar 18
Roos Bergers
, , , ,
No Comments

Mijn recensie over de bijbel voor ongelovigen deel 1 was bijna een lofzang (je vindt hem hier). Ik bewonder Guus Kuijer zijn schrijfstijl, gevatte humor terwijl hij subtiel blijft en zijn levendige omschrijvingen nog steeds net zoveel. Toch heeft het 1,5 jaar voordat ik het tweede deel las. Waarom? Tja, weet je wel niet hoeveel boeken er te lezen zijn. 😉 Je leest hieronder of ik het tweede deel ook zo gaaf vond en of ik het derde deel ook ga aanschaffen.

De flaptekst

“De uittocht en de intocht van Guus Kuijer is het tweede boek in de reeks De Bijbel voor ongelovigen. De Bijbel bevat een aantal van de allermooiste verhalen uit de wereldliteratuur. In deel twee draait het om de Bijbelboeken Exodus tot en met Rechters. Ze gaan over Mozes, Jozua en Simson, over hoe het volk van Israël uit Egypte wegvlucht en in Kanaän terechtkomt, over het Beloofde Land en de val van Jericho. Eén thema is steeds aanwezig: de Israëlieten worden telkens opnieuw verleid door vreemde volken en hun goden.
Zowel voor wie de Bijbel kent als voor wie er nooit in las is De Bijbel voor ongelovigen een reis door een bekende wereld die ons toch zo vreemd is. De Bijbel van Guus Kuijer leest als een roman. Dit tweede deel was genomineerd voor de AKO Literatuurprijs 2014.

Het verhaal

Net als in het eerste deel schrijft Guus Kuijer vanuit verschillende perspectieven. Het boek beslaat Exodus, Jozua en Rechters uit de Bijbel, maar dan verteld in Guus Kuijer zijn eigen woorden en met een hoop van zijn eigen fantasie. Deze verhalen gaan over de uittocht uit Egypte en in de intocht in Israël. Ik ben zelf alleen bekend met de grote lijnen van de Bijbelverhalen, dus ik heb ook nog eens wat geleerd.

Dit tweede deel leest nog wat ernstiger dan het eerste deel. De verhalen lenen zich er wellicht ook meer voor en er wordt meer gegild/geschreeuwd en getierd.  Naast de grootse daden stipt Guus Kuijer ook de menselijkheid van de personages aan: “Wanneer er op de wereld groot onrecht geschiedt, ben je geneigd je ogen te sluiten en je handen tegen je oren te drukken.” Niemand zou het er mee zijn eens dat je zo om moet gaan met onrecht, maar dit gebeurd wel als je naar de (mondiale) samenleving kijkt.

Ik vind het nog steeds een interessant concept, dit “vertalen” en toegankelijk maken van de Bijbelverhalen. Ik kan me voorstellen dat de zelf bedachte gevoelens, gedachtes en emoties van de personages storend kunnen zijn als je de Bijbel heel goed kent, maar als je er een beetje open voor kunt staan (of de verhalen niet kent) is het briljant.

Wat ik ervan vond

Guus Kuijer heeft weer een fascinerend boek geschreven. Zijn doel, om ongelovigen bekend te maken met de Bijbelverhalen, is wat mij betreft nobel. Vooral omdat het niet geschreven is vanaf een gelovig perspectief, maar neutraal en beschrijvend. Ik vind het echt heel knap dat je van bestaande verhalen op deze manier fictie kunt schrijven.

Zijn zinnen zijn vloeiend, zijn humor gevat en zijn verhalen boeiend.

Conclusie van De Bijbel voor ongelovigen, Deel 2 De Uittocht en de Intocht

Ik raad iedereen aan De bijbel voor ongelovigen, Deel twee, De uittocht en de intocht te lezen. Naast een opfrissing van, of een toevoeging aan je algemene Bijbelkennis, is het ook mooi, grappig en intrigerend geschreven. Natuurlijk moet je niet denken dat dit boek 1 op 1 uit de Bijbel komt, want er is een hoop schrijversvrijheid bij dit boek te pas gekomen. Ik zet in ieder geval deel 3 alvast op mijn te lezen lijstje.

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Uncommon Type Some Stories van Tom Hanks Recensie by Book Barista

Recensie: Uncommon type: Some stories van Tom Hanks

16 Jan 18
Book Barista
, , ,
No Comments

Tom Hanks is al jaren lang mijn favoriete acteur. Er is geen film waar hij in speelt die mij niet bevalt. Toen ik zag dat Tom Hanks zijn korte verhalen in boekvorm zouden gaan verschijnen was ik dan ook direct enorm enthousiast! Tijdens mijn vakantie in Parijs heb ik Uncommon type: Some stories gekocht bij Shakespeare and Company, een van de mooiste boekhandels in Europa. Direct na de aankoop begon ik fanatiek met lezen. Zou mijn favoriete acteur ook een van mijn favoriete auteurs worden?! Je leest het in deze recensie.

De flaptekst

A collection of seventeen wonderful short stories showing that two-time Oscar winner Tom Hanks is as talented a writer as he is an actor.

A gentle Eastern European immigrant arrives in New York City after his family and his life have been torn apart by his country’s civil war. A man who loves to bowl rolls a perfect game. And then another and then many more in a row until he winds up ESPN’s newest celebrity, he must decide if the combination of perfection and celebrity has ruined the thing he loves. An eccentric billionaire and his faithful executive assistant venture into America looking for acquisitions and discover a down and out motel, romance, and a bit of real life. These are just some of the tales Tom Hanks tells in this first collection of his short stories. They are surprising, intelligent, heartwarming, and, for the millions and millions of Tom Hanks fans, an absolute must-have!

Eerste indruk

Uncommon type: Some stories begint al direct met een verhaal dat een echt Tom Hanks gevoel geeft, eigenlijk net zoals in de films waarin hij speelt! Ik las het verhaal dan ook alsof het een film was en hoorde Tom Hanks’s stem in mijn hoofd. Bijzonder! Eigenlijk is het eerste verhaal al direct hartverwarmend en grappig. Dat beloofde veel voor de volgende verhalen.

Het verhaal

Uncommon type: Some stories is een boek dat bestaat uit korte verhalen die allemaal over heel andere onderwerpen gaan. Toch komt er binnen al deze verhalen een element terug… een typmachine! Tijdens het lezen van Tom Hanks’s verhalen wordt het al snel duidelijk dat hij een enorme liefde heeft voor typmachines. Hij weet de verhalen zo goed over te brengen dat ik direct zelf een typmachine wilde kopen! Daarnaast staan er nog een aantal andere thema’s centraal. Zo is echtscheiding een terugkerend onderwerp, maar komt ook verhuizen van een kleine naar de grote stad ruimschoots aan bod. Tom Hanks schreef de zeventien verhalen op een typmachine en met dit in het achterhoofd las ik alles met een nostalgisch gevoel. Ik kreeg zelfs het gevoel dat alle verhalen zich in een tijd afspeelde waarbij ik nog jong was, er geen sociale media was en Tom Hanks nog 20 jaar jonger (en 20 kilo slanker) was. 😉 Heerlijk!

Wat ik ervan vond

In de regel probeer ik mijn te houden aan de regel om geen boeken die zijn geschreven door beroemdheden en hun co-writers te lezen. Deze boeken zullen geen onderscheidingen winnen en winnen mijn interesse simpelweg niet. Ongeacht hoe interessant een onderwerp ook is, kan ik mij hier altijd wel aan houden. Bij Tom Hanks is dit dus de eerste keer in mijn leven dat ik volledig van mijn geloof af stap. En eerlijk… wat een goede keus is dat! Want wat een heerlijk boek is dit. Het feit dat dit een verzameling is van fictieve verhalen, in plaats van een memoire helpt hier absoluut bij! De verhalen zullen absoluut geen literaire prijzen winnen, maar ze zijn wel enorm vermakelijk! Overal in het verhaal voel je een beetje Tom Hanks humor, wie is daar nou niet gek op?

De personages

In elk korte verhaal komen nieuwe personages voor. Normaal kan ik me bij korte verhalen niet goed inleven in de personages of heb ik er gewoonweg geen klik mee. Dat is bij de verhalen in Uncommon type absoluut niet het geval. Tom Hanks weet telkens binnen de eerste paar pagina’s een duidelijk personage neer te zetten.

De conclusie van Uncommon type: Some stories

Uncommon type: Some stories van Tom Hanks is een geweldige, maar veel te korte verhalenverzameling! Tom Hanks schrijft warm, verrassend en boeiend. Elk verhaal omhult de lezer met een eigen uniek gevoel. Ik vond het heerlijk om een dag met Mr Hanks in een andere hoedanigheid dan acteur door te brengen en ik hoop oprecht dat hij nog meer boeken en wellicht langere verhalen zal gaan schrijven. Ik ben nog meer fan.

Beoordeling

Recensie: Makkelijk leven van Herman Koch

02 May 17
Book Barista
, , , ,
No Comments

Makkelijk leven van Herman Koch is het boekenweekgeschenk van 2017. Ik heb jullie eerder beloofd hier een recensie over te schrijven en had eigenlijk gehoopt deze wat eerder te publiceren, maar ik liep iets vertraging op. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind en waarom de recensie op zich heeft laten wachten.

De flaptekst

“Tom Sanders is een gevierd schrijver van zelfhulpboeken en hij leidt een gelukkig leven met Julia en twee volwassen zonen, van wie de jongste, Stefan, zijn oogappel is. Tijdens een verjaardagsfeestje voor Julia staat hun schoondochter Hanna – op wie Tom en Julia niet dol zijn – opeens voor de deur. Snikkend vertelt ze dat ze door Stefan is geslagen en dat dat niet de eerste keer is. Moet Tom zijn lievelingszoon Stefan aanspreken op zijn gedrag? Of loont het misschien meer om de adviezen uit zijn zelfhulpboeken in praktijk te brengen, zoals zijn bekende richtlijn ‘Probeer problemen niet altijd op te lossen door eraan te denken; vaak worden ze eerder opgelost door er niet aan te denken’? Makkelijk leven laat zien hoe een man die met zijn levensinzichten zo succesvol is opeens alle zeilen bij moet zetten om de problemen in zijn eigen leven het hoofd te bieden.”

Mijn eerste indruk

Vorig jaar is het boekenweekgeschenk mij goed bevallen en ik vind Herman Koch een fijne schrijver. Ik kan dus oprecht zeggen dat ik enorm nieuwsgierig was naar Makkelijk leven van Herman Koch. Helaas moet ik bekennen dat het al bij de eerste pagina’s mis ging. Ik miste samenhang in het verhaal en de hoofdpersoon in het boek irriteerde me vanaf het eerste moment. Ik heb het boek daarom meerdere keren weggelegd tot ik besloot dat hij toch echt een keer uit moest. Geen goed begin zullen we maar zeggen.

Het verhaal

Tom is een zelfhulpboeken-goeroe, een wereldwijd succes met meer dan 40 miljoen exemplaren verkocht. Na een inleiding waarin de hoofdpersonage ons nog vertelt hoe gewoon hij is gebleven (niet vreemd denkt de lezer, want deze saaie zeikerd kan simpelweg niet opgewonden raken) gaat het verhaal van start als zijn ongeliefde schoondochter aangeslagen én geslagen voor de deur staat. Tom belooft met zijn zoon te gaan praten. Al snel wordt duidelijk dat Tom, ondanks het schrijven van zelfhulpboeken, nogal tekort schiet in (zelf)hulp en handvatten bieden om het leven zo makkelijk en goed mogelijk te (be)leven.

Wat ik ervan vond

Jeetje, wat een drama! Het verhaal is enorm saai en nogal cliché te noemen. Ik mis diepgang in het verhaal en er wordt van de hak op de tak gegaan. Op de laatste tien pagina’s van Makkelijk leven, probeert Koch er nog een mooi einde aan te breien, maar zelfs dit kon mijn interesse niet wekken. Ik heb van begin tot eind op een goede clou zitten wachten.

De personages

De hoofdpersoon Tom is enorm irritant. Hij vind zichzelf, als befaamd schrijven van zelfhulpboeken, helemaal de man. Persoonlijk vond ik hem alles behalve sympathiek. Daarnaast leken de beslissingen die hij nam, niet reëel. Eigenlijk is het gewoon een laf ventje.

De conclusie van Makkelijk leven van Herman Koch

Makkelijk leven is naar mijn mening te makkelijk geschreven en ik twijfel of ik de inhoud van het boek heb gemist of dat die er gewoonweg niet was. Dit is de eerste keer dat ik een boek met 1 kop koffie beoordeel. Heb je dit boek nog niet gelezen? Dan heb je gelukkig niets gemist.

Beoordeling

Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad van Ransom Riggs

16 Apr 17
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine – Omhulde stad van Ransom Riggs is een boek waar ik mij enorm op heb verheugd! In de herfst van 2016 heb ik deel 1 gelezen en het werd dan ook hoog tijd om aan deel 2 te beginnen. Lees in deze recensie of ik dit boek net zo interessant vind als het eerste deel.

De flaptekst

“Dit is het vervolg op De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine. Het verhaal begint in 1940 en sluit aan op het eerste boek. Jacob en zijn nieuwe vrienden zijn net ontsnapt en moeten het eiland verlaten samen met mevrouw Peregrine. Hun reis gaat naar Londen, in meer dan één opzicht een bijzondere hoofdstad. Onderweg ontmoeten ze nieuwe bondgenoten, bijzondere dieren en verrassingen in allerlei gedaanten. Dit spannende avontuur is opnieuw rijk geïllustreerd met tientallen fascinerende oude foto’s.”

Mijn eerste indruk

Laat ik beginnen bij het begin, ook bij dit tweede deel vind ik de cover enorm aantrekkelijk! Het heeft iets mysterieus en is misschien zelfs een beetje griezelig. Het hele boek is trouwens prachtig geïllustreerd, het lettertype is mooi, versieringen onderaan de pagina’s en er staan foto’s in het boek die ook voorkomen in het verhaal. Dit zijn een beetje griezelige beelden die een bijdragen leveren aan de sfeer in dit boek. Het tweede deel gaat precies verder waar het eerste deel is gestopt. Dit zorgt voor een heerlijk overgang. Al moet ik bekennen dat ik de eerste vijf bladzijdes even na moest denken over hoe het eerste deel eindigde.

Een bijzondere reis naar Londen

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine zaten jaren in haar tijdlus. In dit deel moeten de kinderen hun veilige zomerdag verlaten voor een bijzonder gevaarlijke reis naar Londen. Deze reis is niet voor niets want ze moeten mevrouw Peregrine redden. Het gaat er tijdens de reis heftig aan toe want ze worden achtervolgd door schepsels. Hoewel sommige kinderen al meer dan honderd jaar oud zijn, hebben ze nog niet eerder volwassen beslissingen genomen. Dat is in dit verhaal voorbij! Ze moeten namelijk vechten voor hun eigen leven en het voortbestaan van hun wereld. Ook Jacob krijgt daarbij behoorlijk wat voor zijn kiezen. Als ‘jongste’ moet hij nog veel oefenen. Door alle gevaarlijke situaties waar de kinderen in terecht komen, is er alle ruimte om hun talenten verder de ontwikkelen. Zijn de kinderen van mevrouw Peregrine in staat om zichzelf en hun voortbestaan te redden?

Wat ik ervan vond

Yes, De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad is een fantasy boek dat mij helemaal meeneemt naar een andere wereld. Ik ben opnieuw heel enthousiast! Riggs heeft een enorm creatieve en unieke schrijfstijl. Je krijgt niet direct antwoorden op de vragen die bij je opkomen tijdens het lezen, Riggs maakt je daarom steeds nieuwsgieriger! Hierdoor wordt er tijdens het lezen een gevoel van spanning gecreëerd. Waar het eerste deel vooral mysterieus was met hier en daar een griezelig randje, is het verhaal van Omhulde stad een stuk volwassener geworden. De gruwelijkheid van de oorlog komt sterk naar voren en zelfs de gebruikte foto’s zijn een stuk mysterieuzer.

De personages

In De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad wordt er veel dieper ingegaan op de personages. Je leert de kinderen en hun geschiedenis nog beter kennen en daarnaast worden hun speciale talenten veel inzichtelijker. De kinderen zijn inmiddels niet alleen bijzonder. Het zijn zeer sterke personages die weten wat ze willen en ervoor elkaar zijn wanneer dit nodig is. Hun enorme loyaliteit naar elkaar en mevrouw Peregrine is enorm interessant. Van deze bijzondere vriendschap kan veel geleerd worden. Jacob is in dit deel alles behalve een stille jongen, hij toont veel karakter en neemt volwassen beslissingen. Daarnaast deinst hij niet terug voor gevaar en staat hij voor iedereen in het verhaal klaar. Een mooie ontwikkeling!

De conclusie van De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 2 – Omhulde stad

Het boek is fantastisch geschreven, zit ijzersterk in elkaar en zuigt je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Daarnaast is het verpakt in een prachtige vormgeving met indrukwekkende en griezelige foto’s. Het boek bevat alle elementen om met vijf koppen koffie beoordeeld te worden. Ik ben dan ook enorm nieuwsgierig naar het derde deel!

Beoordeling

 

Recensie: Shopaholic! van Sophie Kinsella

13 Apr 17
Book Barista
, , , ,
No Comments

Shopaholic! Een boek dat al jaren uit is en mij al jaren niet aansprak! Ondanks dat ik zo nu en dan graag een chicklit lees, kwam deze serie nooit in mij op. Vorige maand kwam hier verandering in. Ik ging op vakantie naar Mexico en zocht een serie (het liefst chicklit) om lekker weg te lezen op het strand. Zeventien jaar na de eerste uitgave, vond ik het tijd worden voor mijn eerste boek uit de Shopaholic!-serie. Lees in deze recensie hoe dit boek me is bevallen.

De flaptekst

“Rebecca Bloomwood (gek op winkelen) is journaliste bij het tijdschrift Succesvol Sparen. Ze adviseert mensen over verstandig investeren, maar haar eigen financiële situatie is een puinhoop. Haar schulden en de dreigbrieven van haar bank stapelen zich in hoog tempo op? Ondanks Rebecca’s groeiende paniekgevoel, blijft ze vrolijk en optimistisch. In haar geheime droomwereld ziet ze zichzelf de staatsloterij winnen, of blijkt de bank een vergissing te hebben gemaakt waardoor al haar problemen in een keer opgelost worden? Maar de werkelijkheid is anders!”

Eerste indruk

Heerlijk! Vanaf bladzijde één lag ik al helemaal dubbel. Hoofdpersoon Rebecca komt door een krediet enorm in de problemen en door haar naïviteit. Ze gaat op een bijna kinderlijke manier met geld om en is verzot op kleding. Omdat ik zelf het tegenovergestelde ben, maar wel vriendinnen hebben die hier iets van weg hebben, kon ik mij direct inleven! Wat een heerlijke vrouw is Rebecca. Ik zou misschien ook wel zo onbevangen willen zijn. Kortom na het eerste hoofdstuk wilde ik alleen maar meer!

Het verhaal

Rebecca heeft een job als junior financieel journalist, het werk gaat haar redelijk af. Ondanks haar “kennis” van financiën die ze tijdens haar loopbaan op doet, heeft ze een koopverslaving. Elke afspraak die ze met zichzelf maakt, wordt gebroken om te winkelen. Rebecca heeft de ene leugen na de andere en is hier zeer creatief in! Ze raakt hierdoor in de schulden. Wanneer haar creditcards worden geblokkeerd leent zij geld bij vrienden, maar ook bij de succesvolle zakenman Luke Brandon. Wanneer ze niet dieper in de schulden kan zitten, ontdekt zij dat de buren zijn bedrogen door een beleggingsmaatschappij die wordt vertegenwoordigd door Luke Brandon! Rebecca gaat de strijd aan en schrijft een artikel. Het artikel is zo spraakmakend dat ze in de spotlight komt. Tegelijk met de schulden, stijgt haar carrière. Kan zij haar financiële situatie geheim houden? En hoe gaat haar kennis Luke Brandon om met slechte publiciteit?!

Wat ik ervan vond

Shopaholic! Leest heerlijk weg. Ik ben geen echte “shopfanaat”, maar dit boek sprak mij erg aan. Dat is vooral omdat ik hoofdpersonage Rebecca en een enorm grappige en interessante vrouw vind. Haar onbevangenheid en creativiteit zorgen samen met haar naïviteit voor spectaculaire en lachwekkende situaties. Ik kon mij daarom direct in haar inleven. Ook de relatie die ze gaandeweg met Luke Brandon opbouwt vond ik zeer amusant! Het is een fantastisch boek als je even iets lichts wilt lezen, zoals bijvoorbeeld op vakantie, dan is dit verhaal zeer geschikt. Sophie Kinsella heeft een zeer vlotte pen en ondanks dat het boek zeventien jaar geleden is uitgegeven is het nog zeer actueel.

De conclusie van Shopaholic!

Shopaholic! Is een ideaal vakantieboek voor de vrouwelijke lezer. Wil je even ontsnappen aan je drukke bestaan en in een deuk liggen, dan is dit boek een echte aanrader. Ik ben blij dat er nog veel meer delen zijn, want ik ben voorlopig nog niet klaar met de boeken van Sophie Kinsella!

Beoordeling

Recensie: De speler van Fjodor Michailovitsj Dostojevski

22 Feb 17
Book Barista
, , , ,
No Comments

De speler van Fjodor Michailovitsj Dostojevski is een boek dat ik op het eerste gezicht niet direct zou kopen of lenen, laat staan lezen. Nu leest mijn vriend weinig tot geen boeken en hij bleef maar aangeven dat ik de boeken van Dostojevski toch echt moet lezen omdat ze zo geweldig zijn. Toen ik een paar weken geleden door de bibliotheek liep zag ik het boek staan en dacht “waarom ook niet?”. Eenmaal thuis ben ik direct begonnen met lezen. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

Flaptekst

“De speler handelt over méér dan valkuilen in de roulette-sfeer. Deze speeltafel is het karkas van verschillende thema’s: ijdelheid en spilzucht. En die leiden – óók in deze roman – tot vergooide kansen. In deze roman wordt dan ook niet alleen de bezetenheid beschreven die men heden ten dage nog in casino’s aantreft, maar ook de gevolgen van deze afgoderij: zo gaat de liefde, belichaamd in de lieflijke miss Polina aan de gokverslaafde hoofdpersoon voorbij zonder gekend te zijn. De hoofdpersoon kwalificeert zich daarmee als ”ondankbaar, nietswaardig, kleingeestig en ongelukkig”. Een noodlot dat zich vaker voltrekt dan men zou denken.”

Mijn eerste indruk 

Oké…eerlijk is eerlijk, ik moest even inkomen! ik lees niet vaak boeken die meer richting literatuur gaan en omdat de editie die ik las ook nog eens in de jaren 60 is vertaald uit het oud Russisch dacht ik soms echt waar gaat dit over? Na de eerste twee hoofdstukken ging dit gelukkig al een stuk beter en zat ik in het verhaal.

Een verhaal vol autobiografische elementen

De speler is een meeslepende maar donkere korte roman. Fjodor Dostojevski vertelt het verhaal van Alexey Ivanovitch, een jonge docent die werkzaam is in het huishouden van een heerszuchtige Russische generaal. Terwijl Alexey zich probeert te meten aan de gevestigde orde in Rusland en tevens met deze hoge generaals bevriend te raken en relaties op te bouwen, raakt hij verstrikt in de eindeloze neerwaartse spiraal van weddenschappen en verlies. Zijn intense verslaving wordt gevoed door zijn affaire met de wrede maar verleidelijke Polina. Hierdoor raakt Alexey zichzelf steeds meer kwijt en dit heeft grote gevolgen. Lukt het Alexey om zijn hoofd boven water te houden na zoveel intriges? Dostojevski was zelf gokverslaafd en moest dit boek schrijven om een achterstallige betaling- lening te vereffenen. Er zitten dan ook overduidelijk autobiografische elementen in dit verhaal.

Wat ik ervan vond

De speler is eens wat anders dan fantasy of Young Adult! Ondanks dat dit een genre is dat mij niet direct aanspreekt was ik gefascineerd door het verhaal en Dostojevski zijn schrijfstijl. Deze is vaak bijna poëtisch te noemen en de zinsopbouw is prachtig. Het verhaal zit niet vol actie, maar dat is wellicht ook logisch bij een verhaal dat rond 1850 geschreven is. Het boek heeft een buitengewone psychologische diepgang die mij versteld deed staan en ik ben dan ook benieuwd naar andere boeken van Dostojevski.

De conclusie van De speler van Fjodor Michailovitsj Dostojevski

De speler is fantastisch geschreven, zit ijzersterk in elkaar en zuigt je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Het is niet alleen de buitengewone psychologische diepgang van de personages, noch het boeiende verhaal vol verrassingen die een enorme indruk op mij maakte. Het was vooral dat ik de hoofdpersonage echt voor me zag. Ik zag hem inclusief zijn obsessies, zijn angsten, zijn passie maar ook zijn wanhoop. Dit boek is zeker de moeite waard om te lezen!

Beoordeling

 

Recensie: Voor de val van Noah Hawley

09 Feb 17
Book Barista
, , , , ,
No Comments

Toen Voor de val van Noah Hawley in 2016 werd gepubliceerd was ik eigenlijk al direct geïnteresseerd in het boek. Op dat moment was het aantal ongelezen boeken in mijn kast alleen zo groot, dat ik de aankoop van het boek toch even moest uitstellen. Ik werd dan ook aangenaam verrast toen ik twee weken geleden door de bibliotheek liep en dit boek zag liggen. Ik heb het boek dan ook direct mee naar huis genomen. Lees in deze recensie wat ik van het boek Voor de val vind.

De flaptekst

Op een mistige zomeravond gaan tien mensen in Martha’s Vineyard aan boord van een klein privévliegtuigje: negen rijke mensen die daar thuishoren, en een kunstenaar die toevallig aan boord belandt. Zestien minuten later is het vliegtuig neergestort in zee. De enige overlevenden zijn een jongetje van vier en Scott Burroughs, de kunstenaar, die het kind weet te redden. Afgewisseld met flashbacks naar de levens van de passagiers en bemanningsleden van het vliegtuigje die het niet overleefden, ontvouwt zich het verhaal van Scott, het jongetje en de fragiele vriendschap die zich ontwikkelt tussen dit onwaarschijnlijke duo. Langzamerhand rijst het vermoeden dat er iets achter de vliegtuigcrash zat – er zijn te veel bizarre toevalligheden. Waarom zaten er zo veel invloedrijke mensen aan boord van deze vlucht? Was het ongeval een mechanische of een menselijke fout, of was er iets anders aan de hand?

Eerste indruk

Voor de val heeft een zeer fraaie cover die direct mijn aandacht trok en waar ik met veel plezier naar kan kijken. Het heeft iets liefs, maar tegelijkertijd iets mysterieus. De cover maakt me nieuwsgierig! Het verhaal begint al direct vol actie, dit zorgde ervoor dat ik al vanaf pagina één midden in het verhaal zat en eigenlijk niet meer kon stoppen.

Het verhaal

Voor de Val begint vlak voor het moment dat een klein, maar erg luxe vliegtuig opstijgt. Als lezer maak je direct kennis met de bemanning en de bijzonder rijke passagiers. Het vliegtuig is afgehuurd door David Bateman, een mediatycoon. Hij, zijn vrouw Maggie – en hun kinderen JJ en Rachel, keren na een vakantieperiode terug naar de New York. Met hen reizen beveiliger Gil en het bevriende stel Ben en Sarah Kipling mee. Ben is partner bij een van de grote bedrijven op Wall Street. Tussen de passagiers is er één opvallend persoon en dat is Scott Burroughs. Scott is een verre van rijke kunstenaar en is alleen aan boord omdat hij een lift aangeboden kreeg. Zestien minuten na vertrek stort het vliegtuig de oceaan in. Alleen Scott en JJ overleven de crash. Was de crash een ongeluk, een technisch mankement of een aanslag? Er waren tenslotte mogelijk doelwitten aan boord. Vanaf dat moment wordt het verhaal verteld vanuit flashbacks en lees je wat er na de crash gebeurt. Het verhaal gaat vanaf dan onder andere in op hoe het verder gaat met Scott en de kleine jongen en hoe er een hechte vriendschap tussen hen ontstaat.

Wat ik van Voor de val vond

Voor de val gaat over vertrouwen, vriendschap en overleven. Na het lezen van de achterflap was ik ervan overtuigd dat het boek voornamelijk zou gaan over de vriendschap die tussen JJ en Scot ontstaat. Helaas was dit wat minder het geval dan ik had verwacht, dat vond ik een klein gemis. Wat interessant is aan dit boek, is dat het verhaal niet alleen over de crash gaat, maar dat er ook verhalen over de passagiers worden beschreven. Wie waren deze mensen? Met welke reden zaten zij aan boord? Wat speelde er in hun leven op dat moment en was er iets aan de hand waardoor de crash geen echt ongeluk was? Noah Hawley heeft al deze verhalen van de passagiers mooi in elkaar verweven en heeft met al deze facetten een meeslepend verhaal geschreven.

De personages

Er komen veel verschillende personages in het boek voorbij die allen hun eigen verhaal hebben. Dit zorgde voor veel vertakkingen in het verhaal, maar daardoor ook voor veel afwisseling. Sommige personages leken een stuk belangrijker dan anderen, persoonlijk zou ik voor minder personages gaan want er zijn niet veel personages nodig voor diepgang in een verhaal. Alle personages zijn wel goed uitgeschreven en dragen iets bij aan het verhaal. Aan het eind van het boek werd ik verrast door personages die mij aan het begin van het verhaal eigenlijk helemaal niet opvielen. Een leuk verrassingselement!

De conclusie van Voor de val

Voor de val wordt getypeerd als een New York Times-bestseller en daar ben ik het ook echt mee eens. Het verhaal hield van begin tot eind mijn aandacht vast en had een verrassend plot. Ondanks dat de achterflap mij een ander idee gaf over het verhaal, heb ik enorm genoten tijdens het lezen. Dit boek is een echte aanrader!

Beoordeling

 

 

 

Recensie: Vector van Simon de Waal

30 Jan 17
Book Barista
, , , , , , ,
No Comments

Vector van Simon de Waal was het geschenkboek van de Spannende Boeken Weken in 2016. Toen ik even niet wist welk boek ik moest lezen, zag ik deze boven op mijn kast liggen! Een mooi kort verhaal, daar had ik zin in! Ik ben dan ook direct begonnen met lezen. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

De flaptekst

Tegen het einde van de Koude Oorlog verdwijnt een even mysterieus als dodelijk virus uit een Russisch laboratorium. Vijfentwintig jaar later, in Amsterdam, wordt Alex, de zoon van een gevluchte Russische wetenschapper, geconfronteerd met het duistere verleden van zijn dementerende vader. Als diens broer plotseling opduikt, openbaart zich een goed bewaard geheim. Zijn vader heeft echter weinig herinneringen meer aan vroeger. Heeft hij wel een broer? En waar is die opeens zo dringend naar op zoek?

Mijn eerste indruk

Korte verhalen, normaal gesproken ben ik daar geen fan van. Het is meer dan eens gebeurd dat een verhaal stopt terwijl ik nog zoveel meer wil weten. Nu moet ik jullie bekennen dat Vector vanaf pagina één wel volledig mijn interesse had. Er is namelijk direct actie, dat kan ik absoluut waarderen. Al in de proloog wordt er een onheilspellend gevoel opgeroepen. Ik dacht direct, dit kan nooit goed gaan!

Het verhaal

In de proloog wordt verteld hoe in 1988 een wetenschapper aan het Vector instituut besmet raakt met het marburgvirus. Omdat de man komt te overlijden, wordt het instituut onder de loep genomen. Terwijl dat gebeurt verdwijnt een groot aantal ampullen met het levensgevaarlijke marburgvirus. 35 jaar na de verdwijning van het virus wordt er opnieuw gezocht.

In Amsterdam (2016) bezoekt Alex regelmatig zijn dementerende vader, Arkady. Het lijkt met de dag slechter met hem te gaan en Alex maakt zich dan ook zorgen. Deze zorgen van Alex worden groter wanneer blijkt dat Arkady bezoek krijgt van zijn broer. Alex weet niet van het bestaan van een oom af. Dit roept vragen bij hem op en Alex komt dan tot het besef dat hij eigenlijk helemaal niets weet over het leven van zijn vader in Rusland. Al snel blijkt dat er veel geheimen bestaan waar Alex de antwoorden op moet vinden.

Wat ik ervan vond

Vector kent voldoende spanning en zorgt ervoor dat je geboeid blijft. Het is geen hoogstaande literatuur, maar het bevat wel de bouwstenen voor een goede thriller. Zo zijn er mensen in gevaar, wordt er gezocht naar antwoorden en tijdens de zoektocht naar antwoorden, ontstaan er steeds meer nieuwe vragen. Ook de actie ontbreekt niet in dit geschenkboekje. Wat ik wel jammer vind is dat Simon de Waal geen echt detectiveverhaal ervan heeft gemaakt, want dat is toch wel hetgeen waar hij echt goed in is.

De conclusie van Vector

Vector is een prima geschenkboek! De Waal weet hoe hij zijn lezers in het verhaal moet houden en is in staat om je telkens nieuwsgierig te maken naar meer antwoorden. Bij een geschenkboekje is het de kunst om in een beperkt aantal bladzijdes een aantrekkelijk en compleet verhaal te schrijven. De Waal heeft dat voor elkaar gekregen. Ondanks dat ben ik niet geënthousiasmeerd  om meer korte verhalen te gaan lezen.

Beoordeling