Tag: Book Review

De Chemicus van Stephenie Meyer Recensie by Book Barista

Recensie: De chemicus van Stephenie Meyer

28 Nov 18
Book Barista
, , , , , , ,
No Comments

Ik geef het toe… Ik ben een enorme fan van Twilight! Toen ik erachter kwam dat Stephenie Meyer ook boeken voor volwassenen schrijft was ik dan ook verrast. Schrijven voor volwassenen is toch een andere tak van sport dan schrijven voor tieners. Ik moest en zou dit boek lezen, zou ik het net zo leuk vinden? Veel mensen verafschuwen dit boek trouwens zonder het te hebben gelezen, en dat alleen maar omdat het van Stephenie Meyer is en ze Twilight inmiddels niet cool meer vinden, slaat echt nergens op toch? Lees in deze recensie of De Chemicus het lezen waard is.

De flaptekst

“Bijna niemand weet dat ze ooit voor de Amerikaanse regering werkte. Ze was de onbetwiste expert op haar vakgebied en vormde zelf een van de grootste geheimen van een dienst die zelf zo geheim is dat hij niet eens een naam heeft. tot de dienst ineens besloot dat ze een te groot risico vormde en jacht op haar begon te maken. Tegenwoordig blijft ze zelden lang op dezelfde plek en wisselt ze zo vaak mogelijk van naam.

De enige persoon die ze durfde te vertrouwen is vermoord. En nog altijd beschikt ze over informatie die zo gevoelig is dat de dienst haar zo snel mogelijk wil liquideren. Als de dienst haar een uitweg biedt, beseft ze dat het haar enige kans op een normaal leven is.

De nieuwe klus die ze moet aannemen in ruil voor haar leven betekent echter dat ze nog meer gevoelige informatie moet inwinnen – informatie die haar alsnog in levensgevaar zou kunnen brengen. Ze besluit de klus aan te nemen en maakt zich klaar voor de gevaarlijkste missie ooit, die er niet gemakkelijker op wordt als ze valt voor een man die haar kansen alleen maar kan verkleinen. Ze zal al haar unieke vaardigheden moeten inzetten om in leven te blijven…”

Mijn eerste indruk

Stephenie, bedankt! Vanaf de eerste bladzijde zit ik al enorm te genieten van De chemicus! Je schrijfstijl, het geheimzinnige toontje, de stoere hoofdpersonage, de actie… Je doet het gewoon weer! Ik ben fan. Klaar, deze week worden eten en slapen overbodig, want ik wil weten waar dit verhaal heen gaat. Oh, trouwens…dit boek is echt voor volwassenen. Geen “teenager fantasy”, maar pure spanning!

Het verhaal

Ze heeft jaren voor een geheime dienst gewerkt die zo geheim was dat er zelfs geen naam voor was. Haar bijnaam was De Chemicus door haar kennis en kunde en ze was een expert in martelen en informatie verkrijgen. Nadat de enige persoon die ze vertrouwde – haar mentor – vermoord werd is ze op de vlucht geslagen.

Sindsdien verandert ze regelmatig van plek en van naam. Haar hele dag bestaat uit routines om zichzelf zo veilig mogelijk te houden. Dan ontvangt ze een mail van een vroegere collega. In de mail staat een aanbod die bijna te mooi lijkt om waar te zijn. In ruil voor nog één opdracht zullen ze haar voortaan met rust laten en zal vluchten verleden tijd zijn. Ze moet iemand vinden en verhoren die binnen drie weken van plan is een biologisch massavernietigingswapen te gebruiken, waarbij miljoenen doden zullen vallen.

Wat ik ervan vond

Hoppa, ze doet het weer hoor! Stephenie Meyer heeft met De Chemicus een geweldige thriller neergezet. Een totaal ander genre waarin ze schrijft, maar ze heeft gedegen onderzoek gedaan, alles komt heel geloofwaardig over én De Chemicus leest net zo lekker weg als de Twilight serie. Ik heb echt enorm van het boek genoten!

De conclusie van De Chemicus

Een thriller met een stoere vrouw in de hoofdrol die ook nog eens een kick-ass chemicus is, wat het onwijs boeiend maakt. Ik kan door blijven schrijven over dit vette boek, maar eigenlijk kan ik maar één ding schrijven: ga De chemicus lezen. Ik blijf Stephenie Meyer fan!

Beoordeling

Recensie: The great Gatsby van F. Scott Fitzgerald

24 Oct 18
Book Barista
, , , , , , , ,
No Comments

Sommige wereldberoemde boeken heb ik nog niet gelezen. The great Gatsby oftewel de De grote Gatsby van Fitzgerald is daar een van. Hoogtijd om daar verandering in te brengen dacht ik een paar weken terug. Lees in deze recensie of ik het boek een hoogtepunt uit het oeuvre van de schrijver F. Scott Fitzgerald vind.

De flaptekst

“Het boek ‘De grote Gatsby’ van F. Scott Fitzgerald gaat over Jay Gatsby. Zijn landgoed op Long Island zindert van de jonge mensen die drinken en dansen. Maar Gatsby, jong, knap en verschrikkelijk rijk, lijkt een eenling tussen de menigte. Hij gaat gebukt onder zijn verlangen naar de onbereikbare Daisy Buchanan.”

Mijn eerste indruk

Misschien lag mijn lat wat hoog. Gelukkig werden mijn verwachtingen op de eerste pagina waargemaakt. Het verhaal start namelijk met de zin “Wanneer je iemand bekritiseerd onthoud dan dat niet iedereen dezelfde voordelen in het leven heeft als jij.” Mooi en zeker waar. Helaas is dit tot bladzijde 20 ook het enige interessante dat er verteld wordt. Beetje saaie kost wel. Nu maar hopen dat dit gaat veranderen.

Het verhaal

The Great Gatsby is een verhaal over een aantal vrienden die een zomer in West Egg, vlakbij New York, beleven. De gebeurtenissen tijdens die zomer veranderen hen stuk voor stuk voorgoed. De ik-persoon in het boek is Nick Carraway. Hij komt tegenover de bombastische Jim Gatsby te wonen. In zijn enorme landhuis worden elke avond de meest extravagante feestjes gehouden. Gatsby is een man die omringd wordt door mysteries: was hij een Duitse spion in de Eerste Wereldoorlog? Heeft hij een man vermoord? Of is hij erfgenaam van een koninklijke Europese familie? Dit zijn vragen en vermoedens die hoofdpersoon Nick heeft, maar waarop hij gedurende het verhaal antwoord op krijgt van Gatsby zelf. De partyboy blijkt een hele arme achtergrond te hebben en van jongs af aan al bezig te zijn geweest om hogerop te komen.

Wat ik ervan vond

Ergens snap ik dat dit boek verplicht leesvoer op Amerikaanse high schools is en daarom welbekend bij elke Amerikaan. The Great Gatsby van F. Scott Fitzgerald biedt een goede kijk op het Amerika van de jaren ’20 en Fitzgerald schrijft over realistische personages. Ondanks dat kwam ik gewoon niet in het verhaal. Op de een of andere manier kon het me echt niet boeien! Ja, The Great Gatsby zit aardig in elkaar er zijn war goede plot twisten en de sfeer uit de jaren 20 is leuk. Maar al met al is het geen origineel verhaal. Het is gewoon een verhaal over een groep vrienden die elkaar gedurende enkele zomermaanden opzoeken, verliefd raken op de verkeerde personen en tragedies zien gebeuren waaraan ze zelf schuld hebben. Ik had er meer van verwacht.

De conclusie van The great Gatsby

The Great Gatsby van F. Scott Fitzgerald  is een vermakelijk boek, maar het is niet de klassieker die ik voor ogen had. Toch maar eens de film bekijken. Want de jaren twintig in Amerika intrigeren me normaal enorm!

Beoordeling

The Religion War by Scott Adams review by Book Barista

Review: The Religion War by Scott Adams

03 Oct 18
Roos Bergers
, , , ,
No Comments

Years ago, I read “God’s Debris” by Scott Adams and I was completely blown away because of its amazing (fictional) theories. I loved it so much that it still has me thinking even after all these years. It’s no wonder that the sequel to “God’s Debris” was on my to-read list. Did I think “The Religion War” was just as good? Find out below!

Book Cover

In this frenetically paced sequel to Adams’ best-selling ”thought experiment,” God’s Debris, the smartest man in the world is on a mission to stop a cataclysmic war. A war between Christian and Muslim forces and save civilization.

The brilliantly crafted, thought-provoking fable raises questions about the nature of reality and just where our delusions are taking us.

With publication of The Religion War, millions of long-time fans of Scott Adams’ Dilbert cartoons and business bestsellers will have to admit that the literary world is a better place with Adams on the loose spreading new ideas and philosophical conundrums.

Unlike God’s Debris, which was principally a dialogue between its two main characters, The Religion War is set several decades in the future.

The smartest man in the world steps between international leaders to prevent a catastrophic confrontation between Christianity and Islam. The parallels between where we are today and where we could be in the near future are clear.

First impression

The Religion War starts interesting right away! The student has become the master. It is not long before logical reasoning and big questions enter the book. This was promising.

The Story

In a considerably nearby future, the world is divided into two worlds. These worlds are the Muslim world and the Christian world. The Christian world also includes every other religious group such as Jews, Hindu’s and small religious groups. A great war is about to break out and the Avatar (the former package delivery guy) attempts to prevent the war, because he feels like it is his responsibility.

Due to inter alia his cold reading skills, he manages to speak to all the important leaders of both sides. Moreover, he goes on a quest to find the one person that can influence the entire world, because that person will be able to prevent the war. All the while, the Avatar analyses the patterns around him, leading him to brilliant solutions for any situation, or any person he speaks with.

Will the Avatar’s reasoning and discovery of patterns help him find the influencer and prevent the war? Well, I can tell you, this book actually has a plot. Hurray!

My opinion

This book was definitely worth the read and a good sequel to “God’s Debris”. The Religion War is not as mind-blowing as the first book, but it definitely explores interesting ideas and big questions. The book is filled with insights that dare you to think differently. It is amazing how the author succeeds in shaking up the way you think, even though it is fiction. I feel like everyone should read both the books, as they are thought-provoking.

The conclusion of The Religion War

The Religion War was a fast, brilliant read filled with thought-provoking philosophies that sound very plausible. I wish there were more books like “God’s Debris” and “The Religion War” because I really enjoy the philosophical and fast format. I read some reviews that claimed there were a lot of holes in Adams’s theories. That may be true, but it does not claim to be anything other than fiction. I would recommend everyone to read the books and just enjoy the mind-boggling insights and discuss them with your peers!

Tuesdays with Morrie Mitch Albom - review by Book Barista

Review: Tuesdays with Morrie of Mitch Albom

01 Jun 18
Roos Bergers
, , , , , ,
No Comments

Confession: Tuesdays with Morrie had been on my to-read list for years. I could not pick it up because of memories of a family member who passed away due to ALS. I was not sure how I would feel about reading someone living with ALS. Recently, my curiosity took over and I finished the book within a day. Read below why I couldn’t put the book down.

Book Cover

Maybe it was a grandparent, or a teacher or a colleague. Someone older, patient and wise, who understood you when you were young and searching, and gave you sound advice to help you make your way through it. For Mitch Albom, that person was Morrie Schwartz, his college professor from nearly twenty years ago. Maybe, like Mitch, you lost track of this mentor as you made your way, and the insights faded. Wouldn’t you like to see that person again, ask the bigger questions that still haunt you?

Mitch Albom had that second chance. He rediscovered Morrie in the last months of the older man’s life. Knowing he was dying of ALS – or motor neurone disease – Mitch visited Morrie in his study every Tuesday, just as they used to back in college. Their rekindled relationship turned into one final ‘class’: lessons in how to live. TUESDAYS WITH MORRIE is a magical chronicle of their time together, through which Mitch shares Morrie’s lasting gift with the world.

The Story

The book is about Mitch Albom and Morrie Schwart and the story is based on actual events. Mitch was a student in Morrie Schwartz’s class. The latter was a Sociology professor. Morrie had always been an inspirational persona that left an impact on its students. Mitch had lost contact with Morrie, despite of their special bond. However, when Mitch discovered Morrie was diagnosed with ALS and was going to die within a maximum of five years, he reconnected.

Every Tuesday, Mitch visited his old professor and they discussed the bigger themes in life. Morrie lost his bodily functions bit by bit, but with an exceptional grace. He always stayed positive, but above all insightful. With quotes as “The truth is, once you learn how to die, you learn how to live” and “Love each other, or perish” this book discusses the most important things in life from the perspective of someone who is going to loose exactly that.

My opinion

Tuesdays with Morrie grabs a hold of you. It is always incredibly beautiful and sad at the same time to see someone in a dire situation being optimistic, soft and lovable while they have every right to be the opposite. Not once does Morrie act victimized or negatively. What really struck me was that the things Morrie said were on the one hand easy to understand, but on the other hand not always that easy to actually do or live by. He seemed to had really figured it out though. Who is a better adviser on life than someone who is about to leave life anyway?

Conclusion Tuesdays with Morrie

I honestly believe that everyone on this earth should read this book. It teaches bravery (Morrie’s infinite optimism), life lessons, friendship (Mitch and Morrie), forgiveness, life/death in a very respectful manner and insights that will stay with you for a long time. I want to finish this conclusion with a beautiful quote. I wonder what you think of it:

“So many people walk around with a meaningless life. They seem half-asleep, even when they’re busy doing things they think are important. This is because they’re chasing the wrong things. The way you get meaning into your life is to devote yourself to loving others, devote yourself to your community around you, and devote yourself to creating something that gives you purpose and meaning.”

Verdict

 

De verborgen geschiedenis van Donna Tartt Recensie by Book Barista

Recensie: De verborgen geschiedenis van Donna Tartt

30 May 18
Book Barista
, , , , , , ,
No Comments

Ik dacht altijd dat 30 worden een drama zou zijn. Nu ben ik gezegend met de beste vrienden op de wereld en die vrienden weten als geen ander dat ik van boeken houdt. Ik geloof dat ze het met mijn verjaardag tot hun missie hebben gemaakt om boeken te kopen van schrijvers die ik niet ken, maar die ik wel zou moeten kennen omdat de boeken enorm lijken op wat ik anders graag lees. Mijn lieve vriend Tasos gaf mij De verborgen geschiedenis van Donna Tartt. Ik had er werkelijk nog nooit van gehoord, maar de recensies logen er niet om! Nieuwsgierig dat ik was toen ik aan dit boek begon! Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

De flaptekst

“Donna Tartt volgt in haar erudiete en bedwelmende debuutroman enkele studenten die door hun eigen morele hoogmoed ten val komen. Richard Papen, een ingetogen jongen van eenvoudige afkomst, wordt tot zijn verbazing opgenomen in een groepje arrogante en excentrieke studenten, dat zich – in de ban van een leraar – op de bestudering van de Griekse beschaving heeft gestort. In het tweede semester raakt hij betrokken bij een drama dat zich tussen hen heeft afgespeeld. Een drama met grote gevolgen voor iedereen.”

Mijn eerste indruk

Het proloog aan het begin van De verborgen geschiedenis liegt er niet om. Heftig! Een aantal studenten die hun mede student om het leven hebben gebracht? Ze hadden er zelfs een heel plan voor? Wat?!?! Blij dat ik niet zulke klasgenoten had… Ik heb net een boek van Meester Bart uitgelezen waarin alle tieners zo positief en leergierig waren. Dit is even andere koek, ik ben nieuwsgierig naar hoe dit heeft kunnen gebeuren!

Het verhaal

Richard Papen, zoon van een benzinepomphouder in Californië, schrijft zich in als student bij het goed aangeschreven Hampden College, ver van huis aan de oostkust van Amerika. Al direct bij aankomst raakt hij gefascineerd door een select clubje van vijf rijke studenten en de charismatische docent Julian Morrow. Richard doet er alles aan om in die excentrieke en arrogante elite, die de antieke Griekse beschaving bestudeert, te worden opgenomen. Dat lukt, al heeft hij het gevoel dat hij niet van alles deelgenoot wordt gemaakt. Pas in het tweede semester komt hij erachter, dat vier van zijn nieuwe vrienden tijdens een zorgvuldig voorbereid Grieks ritueel een toevallige passant op gruwelijke wijze hebben afgeslacht. In hun fanatisme hebben de jonge studenten een lokale boer tijdens een onderzoek opgeofferd. Deze geheime moord leidt tot leugens, bedrog en zelfs tot een tweede moord waarbij Richard wel betrokken is.

Wat ik ervan vond

Wow, De verborgen geschiedenis laat je, ondanks dat het fictie is, anders kijken naar de wereld om ons heen. Het is werkelijk waar levensecht geschreven, meeslepend en spannend. Het boek is zo levensecht door de prachtig beeldende schrijfstijl van Donna Tartt. Daarnaast zijn de hoofdpersonen in het verhaal echt evil! Zelden kom ik vrouwelijke schrijvers tegen die hoofdpersonen op deze manier kunnen neerzetten. Er is werkelijk geen enkel moment waarop je denkt “wat een leuke tieners”. En toch krijgt Donna Tartt het in dit boek voor elkaar om je te laten meeleven met deze leerlingen. Je wilt ze niet kennen, maar bent zo nieuwsgierig naar hun zieke geest dat je doorleest!

De conclusie van De verborgen geschiedenis

Donna Tartt heeft met dit boek een enorm meeslepende psychologische en ethisch-filosofische thriller geschreven. Zelfingenomenheid, schuld en verantwoordelijkheid spelen de hoofdrol in dit boek. Ik durf bijna te zeggen dat dit een beetje de moderne versie is van Dostojevski’s boek Misdaad en straf. Dit is een boek dat iedereen in de kast zou moeten hebben staan!

Beoordeling

The Amsterdam Confessions of a Shallow Man Recensie by Book Barista

Recensie: The Amsterdam Confessions of a Shallow Man van Simon Woolcot

05 Apr 18
Book Barista
, , , , ,
one comments

The Amsterdam Confessions of a Shallow Man heb ik een aantal jaar geleden aan mijn vriend cadeau gegeven. Hij is zelf als student naar Nederland gekomen en herkende zich in de blogs van de auteur. Tijdens de verhuizing kwam dit boek weer bovendrijven en kreeg hij officieel een plekje in de boekenkast. Afgelopen maand was het dan eindelijk zo ver, het boek werd voor het eerst opengeslagen. Lees in deze recensie of het boek net zo grappig is als de Facebookpagina en de blog.

De flaptekst

Het boek is alleen in het Engels vekrijgbaar, vandaar een Engelse flaptekst.

“A month in the life of Amsterdam’s shallowest man. A cautionary tale of fine dining, visits to strip clubs, the red light district, dating, fashion and the vanity of the shallow man.

”I have 15 tailor made suits and over 50 shirts that I can wear for work. To ensure that I don’t repeat the same combinations too often, I keep a spreadsheet that notes which suits were worn with which shirts and ties on which day.”

Meet Simon Woolcot, named Amsterdam’s shallowest man by his best female friend, he’s out to prove her wrong by keeping a diary of his life for a month. Follow his adventures in fine dining, exclusive fashion, strip clubs, male grooming, the red light district and his never ending love of women. One legged hit men, organised crime, and Dutch culture all come under the microscope of a shallow man, a sinner that commits all seven deadly sins. From Lust to Greed, from Gluttony to Wrath, during the four week period featured in the diary.

Based on the controversial and popular Blog, the Amsterdam Confessions of a Shallow Man. The book provides insights into Amsterdam through the eyes of a spoiled Expat. Learn the answers to such critical questions as why do so many Dutch people wear denim and brown shoes? Why are Dutch women so loud? How to navigate the Dutch dating scene. Is it possible to take Taxi’s in Amsterdam and not be ripped off?”

Mijn eerste indruk

Oké, de eerste tien pagina’s voelen te gemaakt. Het grappig zijn ligt er naar mijn mening te dik bovenop. Je hebt boeken die humor bevatten omdat het onderdeel uitmaakt van het verhaal. Maar je hebt ook boeken die zijn geschreven om het grappig zijn. Bij dit boek is het tweede helaas het geval. De aangehouden structuur van een dagboek voelt ook nep aan. Niet elke dag in het leven van een expat kan alleen maar grappen bevatten, toch? Er moet meer zijn… De komediant achter de verhalen krijg je absoluut te zien, maar het leven van een expat in Amsterdam wordt niet geheel inzichtelijk gemaakt. Een gemiste kans.

Het verhaal

De elegant geklede en perfect verzorgde “Shallow Man” deelt een maand lang zijn dagboekaantekeningen met zijn lezers. En wat een maand is het. Niets en niemand is veilig voor zijn scherpe waarnemingen, variërend van zijn collega’s op het werk, collega expats tot een rondje over de Wallen. Ik ben zelf Amsterdammer en ik kan waarderen hoe zijn observaties van de Nederlanders en de stad zijn.

Wat ik ervan vond

Taaltechnisch zit de The Amsterdam Confessions of a Shallow Man enorm slecht in elkaar. Het zou door een basisschoolleerling geschreven kunnen zijn. Het is een beetje zo’n “en toen ging ik naar de kapper, en toen ging ik eten, en toen ging ik drinken, en toen was ik dronken…ennnn toeennn viel ik in de gracht geval.” Los van het “en toen-gehalte” is de auteur soms oprecht grappig. Gelukkig maar, want als hij niet grappig zou zijn in een grappig boek, dan zou het pas echt een mislukt project zijn. Eerlijk gezegd duurde het een tijd voor ik het boek uit had. Best raar want het is het dunste boek dat ik ooit gelezen heb. Het kon me oprecht echt niet boeien… Wel ben ik het met hem eens dat Nederlanders oprecht een beetje gek zijn. 😉

De conclusie van The Amsterdam Confessions of a Shallow Man

Sommige delen voldoen en zijn grappig, maar slechte grammatica en herhaalde grappen en acties maken de hele ervaring saai. Dit is dan ook voor het eerst dat er op Book Barista een boek wordt beoordeelt met maar 1 kop koffie. Mijn advies voor als je iets grappigs wilt lezen? Zoek verder. Zijn blog en Facebookpagina zijn trouwens zo nu en dan wel grappig om te lezen tijdens je koffiepauze op werk.

Beoordeling

Pride and prejudice Trots en vooroordeel by Jane Austen Recensie by Book Barista

Recensie: Pride and Prejudice / trots en vooroordeel van Jane Austen

01 Apr 18
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

Pride and Prejudice is echt zo’n boek waar iedereen wel eens van gehoord heeft of de film heeft gezien. Ik had al lang het voornemen om een boek van Jane Austen te lezen, maar het was er nog niet van gekomen. Tijdens mijn weekend in Parijs zag ik dit mooie exemplaar, geïllustreerd door Rubén Toledo, liggen in boekhandel Shakespeare and Company. Ik kon niet anders dan het boek aanschaffen en me thuis urenlang onderdompelen in een verhaal dat al op 28 januari 1813 voor het eerst is gepubliceerd. Lees in deze recensie of dit literaire uitje terug in de tijd mij is bevallen.

De flaptekst

“Voor de vijf dochters van de familie Bennet bestaat er maar één carrière: het huwelijk. De komst van twee rijke, knappe en huwbare jongemannen veroorzaakt dan ook de nodige opwinding in de familie en de sociale omgeving. Als Elizabeth voor het eerst kennismaakt met de begeerlijke vrijgezel Mr. Darcy, vindt ze hem arrogant en verwaand; hij lijkt onverschillig te staan tegenover haar mooie verschijning en levendige geest. Wanneer ze ontdekt dat Darcy betrokken is bij de moeizame relatie tussen zijn vriend Mr. Bingley en haar geliefde zus Jane, is ze vastbesloten een nog grotere afkeer voor hem te ontwikkelen. Met snedige humor ontleedt Jane Austen feilloos de mores van de Britse upperclass aan het eind van de achttiende eeuw. De botsing tussen trots en vooroordeel en tussen sociale mobiliteit en starre hiërarchie is nooit ontroerender en komischer beschreven.”

Mijn eerste indruk

“Ho stop wacht, ho! Ik moet deze pagina nog een keer lezen…” Dit heb ik drie keer gedacht bij de eerste tien pagina’s. Ik moest oprecht even wennen aan de schrijfstijl van Jane Austen. Vond ik dit leuk? Nee man, ik vond het reten irritant. Maar goed, ik bedoel we hebben het hier over Jane Austen, dit moet goed zijn. Ik geef niet op en lees verder. Al moet ik elke pagina drie keer lezen. Wat een bevalling… 😉

Het verhaal

Het leven van de vijf dochters van de familie Bennet rond 1800 komt met zoveel dwaze regels, zoveel dwaze verwachtingen en zoveel onzekerheid. De enige zekerheid die de vijf jonge dames hebben is dat ze moeten trouwen. Trouwen doe je namelijk om je sociale status hoog te houden, ongeacht gevoelens die ermee gemoeid zijn. Trouwen doe je alleen met iemand van je eigen of een hoger niveau en klassenstructuur. Het hele verhaal draait hier dan ook om. Maar hoe zit het met liefde? Hoe zit het met passie? Moeten liefde en passie geblust worden wegens allesomvattende regels en verwachtingen.

Wat ik ervan vond

Na mijn eerste matige eerste indruk van Pride and prejudice werd het niet direct veel beter. Het irriteerde me oprecht dat er zoveel verschillende personages waren, het verhaal langzaam op gang kwam en ik maar geen vat kon krijgen op de verhaallijn. De eerste honderd pagina’s vond ik zelfs een beetje lichtzinnig en oprecht saai. Ik heb het boek weggelegd tot ik de week erop een dag geen afspraken had en alleen thuis was. Ik ben er anders in gaan staan en tijdens het lezen van elke pagina bedacht ik me “dit is in 1813 geschreven”. Het is mij een raadsel waarom dit het verschil maakte, maar vanaf pagina 100 vond ik het verhaal betoverend. Ik denk dat het een 1813 vs 2018 cultuurschok was waar ik aan moest wennen. Austen’s schrijfstijl is verrukkelijk! Alleen een goede schrijfstijl zorgt niet direct voor een novel. De meerwaarde van Jane Austen’s boek Pride and prejudice ligt in de geloofwaardigheid van haar personages, hun ijdelheden, eigenaardigheden en tekortkomingen. Het verhaal is zo geschreven dat haar waarnemingen van “de mens” beeldig worden beschreven.

De personages

Mr Collins was de eerste personage die mij verwonderde. Zijn persoonlijkheid is verschrikkelijk en tegelijkertijd geweldig. Op de een of andere manier vond ik hem enorm sympathiek. Vanaf het moment dat ik fan werd van Mr Collins begon ik ook meer van de rest van de personages en de verhaallijn te houden. Richting het einde van het verhaal leefde ik met alle personages mee en zat ik geregeld om ze te lachen.

De conclusie van Pride and prejudice

Ik moet toegeven dat ik officieel geen fan ben van boeken die voor 1900 geschreven zijn. Dit is een absolute tekortkoming van mij want deze boeken zijn vaak zo mooi. Ik ben simpelweg niet in de wieg gelegd voor verhalen die langzaam op gang komen. Pride and prejudice is het eerste boek waarbij ik het tot het eind heb volgehouden en er oprecht van heb genoten. Mijn conclusie is dat je mij vanaf nu bij de fanbase van Jane Austen kunt rekenen. Ik ben benieuwd naar haar andere boeken. Alhoewel ik nu wel eerst even een snelle en spannende thriller ga lezen die na 2000 is geschreven. 😉

Beoordeling

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

De bijbel voor ongelovigen, Deel twee, De uittocht en de intocht Recensie by Book Barista

Recensie: De bijbel voor ongelovigen, Deel twee, De uittocht en de intocht van Guus Kuijer

19 Mar 18
Roos Bergers
, , , ,
No Comments

Mijn recensie over de bijbel voor ongelovigen deel 1 was bijna een lofzang (je vindt hem hier). Ik bewonder Guus Kuijer zijn schrijfstijl, gevatte humor terwijl hij subtiel blijft en zijn levendige omschrijvingen nog steeds net zoveel. Toch heeft het 1,5 jaar voordat ik het tweede deel las. Waarom? Tja, weet je wel niet hoeveel boeken er te lezen zijn. 😉 Je leest hieronder of ik De bijbel voor ongelovigen, Deel twee, De uittocht en de intocht ook zo gaaf vond en of ik het derde deel ook ga aanschaffen.

De flaptekst

“De uittocht en de intocht van Guus Kuijer is het tweede boek in de reeks De Bijbel voor ongelovigen. Het boek bevat een aantal van de allermooiste verhalen uit de wereldliteratuur. In deel twee draait het om de Bijbelboeken Exodus tot en met Rechters. Ze gaan over Mozes, Jozua en Simson, over hoe het volk van Israël uit Egypte wegvlucht en in Kanaän terechtkomt, over het Beloofde Land en de val van Jericho. Eén thema is steeds aanwezig: de Israëlieten worden telkens opnieuw verleid door vreemde volken en hun goden.
Zowel voor wie de Bijbel kent als voor wie er nooit in las is De Bijbel voor ongelovigen een reis door een bekende wereld die ons toch zo vreemd is. De Bijbel van Guus Kuijer leest als een roman. Dit tweede deel was genomineerd voor de AKO Literatuurprijs 2014.

Het verhaal

Net als in het eerste deel schrijft Guus Kuijer vanuit verschillende perspectieven. Het boek beslaat Exodus, Jozua en Rechters uit de Bijbel, maar dan verteld in Guus Kuijer zijn eigen woorden en met een hoop van zijn eigen fantasie. Deze verhalen gaan over de uittocht uit Egypte en in de intocht in Israël. Ik ben zelf alleen bekend met de grote lijnen van de Bijbelverhalen, dus ik heb ook nog eens wat geleerd.

De bijbel voor ongelovigen, Deel twee, De uittocht en de intocht leest nog wat ernstiger dan het eerste deel. De verhalen lenen zich er wellicht ook meer voor en er wordt meer gegild/geschreeuwd en getierd.  Naast de grootse daden stipt Guus Kuijer ook de menselijkheid van de personages aan: “Wanneer er op de wereld groot onrecht geschiedt, ben je geneigd je ogen te sluiten en je handen tegen je oren te drukken.” Niemand zou het er mee zijn eens dat je zo om moet gaan met onrecht, maar dit gebeurt wel als je naar de (mondiale) samenleving kijkt.

Ik vind het nog steeds een interessant concept, dit “vertalen” en toegankelijk maken van de Bijbelverhalen. Ik kan me voorstellen dat de zelf bedachte gevoelens, gedachtes en emoties van de personages storend kunnen zijn als je de Bijbel heel goed kent, maar als je er een beetje open voor kunt staan (of de verhalen niet kent) is het briljant.

Wat ik ervan vond

Guus Kuijer heeft met De bijbel voor ongelovigen, Deel twee, De uittocht en de intocht weer een fascinerend boek geschreven. Zijn doel, om ongelovigen bekend te maken met de Bijbelverhalen, is wat mij betreft nobel. Vooral omdat het niet geschreven is vanaf een gelovig perspectief, maar neutraal en beschrijvend. Ik vind het echt heel knap dat je van bestaande verhalen op deze manier fictie kunt schrijven.

Zijn zinnen zijn vloeiend, zijn humor gevat en zijn verhalen boeiend.

Conclusie van De Bijbel voor ongelovigen, Deel 2 De Uittocht en de Intocht

Ik raad iedereen aan De bijbel voor ongelovigen, Deel twee, De uittocht en de intocht te lezen. Naast een opfrissing van, of een toevoeging aan je algemene Bijbelkennis, is het ook mooi, grappig en intrigerend geschreven. Natuurlijk moet je niet denken dat dit boek 1 op 1 uit de Bijbel komt, want er is een hoop schrijversvrijheid bij dit boek te pas gekomen. Ik zet in ieder geval deel 3 alvast op mijn te lezen lijstje.

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Uncommon Type Some Stories van Tom Hanks Recensie by Book Barista

Recensie: Uncommon type: Some stories van Tom Hanks

16 Jan 18
Book Barista
, , ,
No Comments

Tom Hanks is al jaren lang mijn favoriete acteur. Er is geen film waar hij in speelt die mij niet bevalt. Toen ik zag dat Tom Hanks zijn korte verhalen in boekvorm zouden gaan verschijnen was ik dan ook direct enorm enthousiast! Tijdens mijn vakantie in Parijs heb ik Uncommon type: Some stories gekocht bij Shakespeare and Company, een van de mooiste boekhandels in Europa. Direct na de aankoop begon ik fanatiek met lezen. Zou mijn favoriete acteur ook een van mijn favoriete auteurs worden?! Je leest het in deze recensie.

De flaptekst

A collection of seventeen wonderful short stories showing that two-time Oscar winner Tom Hanks is as talented a writer as he is an actor.

A gentle Eastern European immigrant arrives in New York City after his family and his life have been torn apart by his country’s civil war. A man who loves to bowl rolls a perfect game. And then another and then many more in a row until he winds up ESPN’s newest celebrity, he must decide if the combination of perfection and celebrity has ruined the thing he loves. An eccentric billionaire and his faithful executive assistant venture into America looking for acquisitions and discover a down and out motel, romance, and a bit of real life. These are just some of the tales Tom Hanks tells in this first collection of his short stories. They are surprising, intelligent, heartwarming, and, for the millions and millions of Tom Hanks fans, an absolute must-have!

Eerste indruk

Uncommon type: Some stories begint al direct met een verhaal dat een echt Tom Hanks gevoel geeft, eigenlijk net zoals in de films waarin hij speelt! Ik las het verhaal dan ook alsof het een film was en hoorde Tom Hanks’s stem in mijn hoofd. Bijzonder! Eigenlijk is het eerste verhaal al direct hartverwarmend en grappig. Dat beloofde veel voor de volgende verhalen.

Het verhaal

Uncommon type: Some stories is een boek dat bestaat uit korte verhalen die allemaal over heel andere onderwerpen gaan. Toch komt er binnen al deze verhalen een element terug… een typmachine! Tijdens het lezen van Tom Hanks’s verhalen wordt het al snel duidelijk dat hij een enorme liefde heeft voor typmachines. Hij weet de verhalen zo goed over te brengen dat ik direct zelf een typmachine wilde kopen! Daarnaast staan er nog een aantal andere thema’s centraal. Zo is echtscheiding een terugkerend onderwerp, maar komt ook verhuizen van een kleine naar de grote stad ruimschoots aan bod. Tom Hanks schreef de zeventien verhalen op een typmachine en met dit in het achterhoofd las ik alles met een nostalgisch gevoel. Ik kreeg zelfs het gevoel dat alle verhalen zich in een tijd afspeelde waarbij ik nog jong was, er geen sociale media was en Tom Hanks nog 20 jaar jonger (en 20 kilo slanker) was. 😉 Heerlijk!

Wat ik ervan vond

In de regel probeer ik mijn te houden aan de regel om geen boeken die zijn geschreven door beroemdheden en hun co-writers te lezen. Deze boeken zullen geen onderscheidingen winnen en winnen mijn interesse simpelweg niet. Ongeacht hoe interessant een onderwerp ook is, kan ik mij hier altijd wel aan houden. Bij Tom Hanks is dit dus de eerste keer in mijn leven dat ik volledig van mijn geloof af stap. En eerlijk… wat een goede keus is dat! Want wat een heerlijk boek is dit. Het feit dat dit een verzameling is van fictieve verhalen, in plaats van een memoire helpt hier absoluut bij! De verhalen zullen absoluut geen literaire prijzen winnen, maar ze zijn wel enorm vermakelijk! Overal in het verhaal voel je een beetje Tom Hanks humor, wie is daar nou niet gek op?

De personages

In elk korte verhaal komen nieuwe personages voor. Normaal kan ik me bij korte verhalen niet goed inleven in de personages of heb ik er gewoonweg geen klik mee. Dat is bij de verhalen in Uncommon type absoluut niet het geval. Tom Hanks weet telkens binnen de eerste paar pagina’s een duidelijk personage neer te zetten.

De conclusie van Uncommon type: Some stories

Uncommon type: Some stories van Tom Hanks is een geweldige, maar veel te korte verhalenverzameling! Tom Hanks schrijft warm, verrassend en boeiend. Elk verhaal omhult de lezer met een eigen uniek gevoel. Ik vond het heerlijk om een dag met Mr Hanks in een andere hoedanigheid dan acteur door te brengen en ik hoop oprecht dat hij nog meer boeken en wellicht langere verhalen zal gaan schrijven. Ik ben nog meer fan.

Beoordeling

Recensie: Makkelijk leven van Herman Koch

02 May 17
Book Barista
, , , ,
No Comments

Makkelijk leven van Herman Koch is het boekenweekgeschenk van 2017. Ik heb jullie eerder beloofd hier een recensie over te schrijven en had eigenlijk gehoopt deze wat eerder te publiceren, maar ik liep iets vertraging op. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind en waarom de recensie op zich heeft laten wachten.

De flaptekst

“Tom Sanders is een gevierd schrijver van zelfhulpboeken en hij leidt een gelukkig leven met Julia en twee volwassen zonen, van wie de jongste, Stefan, zijn oogappel is. Tijdens een verjaardagsfeestje voor Julia staat hun schoondochter Hanna – op wie Tom en Julia niet dol zijn – opeens voor de deur. Snikkend vertelt ze dat ze door Stefan is geslagen en dat dat niet de eerste keer is. Moet Tom zijn lievelingszoon Stefan aanspreken op zijn gedrag? Of loont het misschien meer om de adviezen uit zijn zelfhulpboeken in praktijk te brengen, zoals zijn bekende richtlijn ‘Probeer problemen niet altijd op te lossen door eraan te denken; vaak worden ze eerder opgelost door er niet aan te denken’? Makkelijk leven laat zien hoe een man die met zijn levensinzichten zo succesvol is opeens alle zeilen bij moet zetten om de problemen in zijn eigen leven het hoofd te bieden.”

Mijn eerste indruk

Vorig jaar is het boekenweekgeschenk mij goed bevallen en ik vind Herman Koch een fijne schrijver. Ik kan dus oprecht zeggen dat ik enorm nieuwsgierig was naar Makkelijk leven van Herman Koch. Helaas moet ik bekennen dat het al bij de eerste pagina’s mis ging. Ik miste samenhang in het verhaal en de hoofdpersoon in het boek irriteerde me vanaf het eerste moment. Ik heb het boek daarom meerdere keren weggelegd tot ik besloot dat hij toch echt een keer uit moest. Geen goed begin zullen we maar zeggen.

Het verhaal

Tom is een zelfhulpboeken-goeroe, een wereldwijd succes met meer dan 40 miljoen exemplaren verkocht. Na een inleiding waarin de hoofdpersonage ons nog vertelt hoe gewoon hij is gebleven (niet vreemd denkt de lezer, want deze saaie zeikerd kan simpelweg niet opgewonden raken) gaat het verhaal van start als zijn ongeliefde schoondochter aangeslagen én geslagen voor de deur staat. Tom belooft met zijn zoon te gaan praten. Al snel wordt duidelijk dat Tom, ondanks het schrijven van zelfhulpboeken, nogal tekort schiet in (zelf)hulp en handvatten bieden om het leven zo makkelijk en goed mogelijk te (be)leven.

Wat ik ervan vond

Jeetje, wat een drama! Het verhaal is enorm saai en nogal cliché te noemen. Ik mis diepgang in het verhaal en er wordt van de hak op de tak gegaan. Op de laatste tien pagina’s van Makkelijk leven, probeert Koch er nog een mooi einde aan te breien, maar zelfs dit kon mijn interesse niet wekken. Ik heb van begin tot eind op een goede clou zitten wachten.

De personages

De hoofdpersoon Tom is enorm irritant. Hij vind zichzelf, als befaamd schrijven van zelfhulpboeken, helemaal de man. Persoonlijk vond ik hem alles behalve sympathiek. Daarnaast leken de beslissingen die hij nam, niet reëel. Eigenlijk is het gewoon een laf ventje.

De conclusie van Makkelijk leven van Herman Koch

Makkelijk leven is naar mijn mening te makkelijk geschreven en ik twijfel of ik de inhoud van het boek heb gemist of dat die er gewoonweg niet was. Dit is de eerste keer dat ik een boek met 1 kop koffie beoordeel. Heb je dit boek nog niet gelezen? Dan heb je gelukkig niets gemist.

Beoordeling