Author Archives: Roos Bergers

Recensie: De Labyrintrenner van James Dashner

18 Aug 16
Roos Bergers
, , ,
No Comments

Recensie: De Labyrintrenner van James Dashner

Eerlijk? Na veel recensies te hebben gelezen ben ik nooit tot het kopen van deze serie over De Labyrintrenner overgegaan. Ik dacht dat het me niet echt zou trekken. Toen mijn lieve buurmeisje aangaf te gaan verhuizen en van wat boeken af te moeten, ben ik even langsgegaan. Daar lag het eerste deel van “De Labyrint renner” Of eigenlijk de “The Maze runner” want het is de Engelse versie. Nu kon ik het toch niet weerstaan dit boek van haar over te nemen en aan deze serie te beginnen.

“Nadat zijn geheugen is gewist, wordt Thomas wakker in een grote open ruimte met gigantische muren eromheen. De jongens die er al wonen hebben geen idee wat ze er doen of waar ze vandaan komen. Als Thomas beseft dat ze gevangen zitten in een labyrint, sluit hij zich aan bij de Renners. Overdag proberen de Renners een uitgang te vinden, maar ‘s nachts is het levensgevaarlijk buiten de muren en wacht onherroepelijk de dood. Thomas zet alles op het spel om uit het labyrint te ontsnappen, en om het ijzingwekkende geheim dat schuil gaat achter hun lot te ontrafelen.”

Eerste indruk

De Labyrint renner, een boek met een stoere kaft schreeuwende letters en een beetje mysterieuze uitstraling. De vraag is of het wel zo mysterieus is, want is dit niet het zoveelste boek over een aantal tieners die zich uit een benarde situatie moeten redden? Ik geloof het wel! Het neemt niet weg dat het voor mij een nieuw concept is omdat ik die boeken dus nooit lees. Gelukkig zat ik er bij de eerste paar bladzijdes al goed in. Wat een fijne schrijfstijl, er is namelijk direct actie waardoor ik gelijk geënthousiasmeerd werd verder te lezen in de Labyrintrenner.

Het verhaal

Een jongen wordt wakker in een afgesloten ruimte waar hij geen hand voor ogen ziet. Het enige dat hij weet is dat zijn naam Thomas is, verder is zijn geheugen net zo zwart als de ruimte waar hij zich in bevindt. De donkere ruimte blijkt een lift te zijn die hem brengt naar De Laar, een grote open ruimte met hoge en zeer robuuste muren erom heen. Er wonen nog meer jongens en geen van allen heeft een idee wie ze zijn, waarom ze daar zijn en hoe ze er weg moeten komen! Het enige dat de jongens wel weten is dat ze door iets of iemand gevangen zijn gezet in deze ruimte. Maar wie? De Laar wordt omgeven door een gigantisch labyrint waarvan de uitgang nog door niemand gevonden is. Er wordt al snel aan Thomas uitgelegd dat het in het labyrint geen pretje is. Overdag is het er tamelijk veilig maar ’s nachts breekt als het ware de hel los en lopen er gigantische monsters rond! Nog nooit is er iemand na een nacht in het Labyrint levend teruggekeerd. Thomas is blijkbaar een jongen die altijd zoekt naar mogelijkheden en oplossingen en al snel sluit hij zich aan bij de “renners” van de groep. Zij gaan iedere dag in het Labyrint op zoek naar een uitgang en zorgen dat ze voor de avond valt, weer terug zijn. Dit is al maanden hun taak en alles draait om het vinden van een plan om te ontsnappen. Thomas is veel nieuwsgieriger dan de rest en hij wil weten hoe dit in elkaar zit. Waarom zijn ze opgesloten zijn? Waarom zijn er ’s nachts monsters in het Labyrint waardoor ze hun leven niet zeker zijn? En misschien wel het belangrijkste, wat is het geheim achter dit Labyrint? Tijdens het onderzoek naar deze vragen stuit Thomas geregeld op tegenstand en akkefietjes. Zal hij instaat zijn de vragen te beantwoorden? 

Wat ik ervan vond

De Labyrintrenner heeft me verrast. Voor een Young Adult vond ik het verhaal veel spannender en leuker dan meestal het geval is! Wellicht komt dat omdat het een echte mannenwereld is. Er wordt lekker kort en duidelijk met elkaar gecommuniceerd en ze schromen niet voor hier en daar een pittige woordenwisseling. Ik heb alleen maar broers en voelde me dan ook snel “thuis” in het verhaal. In tegenstelling tot wat ik zie in andere recensies, had ik helemaal geen moeite om in het verhaal te komen. Je wordt er wel is waar ingegooid en er is een nieuw taaltje maar Dashner slaagt erin het niet te verwarrend te maken. Ook vind ik de wereld die is geschept niet saai, ondanks dat het een kleine wereld is vond ik het origineel. Een labyrint dat elke nacht een andere vorm aanneemt  je moet er maar op komen. Ik vind een labyrint dat steeds het zelfde is al moeilijk genoeg en kan mij dan ook goed verplaatsen in Thomas. Ik zou ook niet alleen willen weten hoe ik er uit zou komen, ik zou ook graag willen weten waarom het er zo aan toe gaat en waarom ik daar ben. Ook verdiend Dashner een pluim voor zijn schrijfstijl! Hij is heel goed in de wereld langzaam te onthullen en vraagtekens bij je op te roepen. Het voelde voor mij alsof ik in een donker bos werd gedropt en er verderop een heel klein lichtje was dat steeds groter werd naarmate ik dichter bij kwam. Ik vind dat een geniale manier van vertellen. Steeds een beetje meer weggeven en steeds meer richting het plot. Met het plot kom ik tevens bij het eind van deze recensie. Ook hier is Dashner geniaal. Het plot roept namelijk zoveel vraagtekens op dat je direct de andere boeken wilt lezen! Hoe gaat dit verder? Ik ben ontzettend benieuwd!

De conclusie van De Labyrintrenner

De labyrintrenner is een origineel verhaal voor de stoere Young Adult lezer. Een keer geen zoetsappig gedoe! Vanaf het begin weet Dashner de nieuwsgierigheid van de lezer te boeien. Door het spectaculaire eind wil je meer, meer en nog eens meer!

Beoordeling:

4 koppen koffie

  

Recensie: Ik ben Pelgrim van Terry Hayes

16 Aug 16
Roos Bergers

No Comments

Recensie: Ik ben Pelgrim van Terry Hayes

Al weken wilde ik het boek “ Ik ben Pelgrim ” van Terry Hayes lezen en ik heb hem eindelijk aangeschaft en direct gelezen! Dit vuistdikke boek schrikte mij door het aantal bladzijdes eerst even af. Ik neem mijn boeken namelijk graag overal mee naartoe dus dit was een gesjouw, gelukkig was het elke zware kilometer waard. Lees in deze recensie waarom.

pelgrim

“Pelgrim is de codenaam van een man die niet bestaat. De geadopteerde zoon die uitgroeide tot een van de beste spionnen. De regisseur van een uiterst geheime eenheid binnen de Amerikaanse spionagedienst. Een man die, voordat hij van de aardbodem verdween, het ultieme boek schreef over forensisch onderzoek. Het is datzelfde boek dat hem een jaar later in een obscuur hotel in Manhattan doet belanden, waar het lichaam van een onherkenbaar verminkt jonge vrouw is gevonden.”

Wat ik ervan vond

Wow, wat een verhaal! Het is werkelijk waar ruim 700 pagina’s spannend en ontzettend interessant. Terry Hayes schrijft normaal filmscripts en dat is te merken. van begin tot eind had ik het gevoel dat ik mij in een geweldige actiefilm bevond met goed uitgediepte personages. Zo’n actiefilm waarbij je toeleeft naar een heftige ontknoping terwijl je stiekem ook hoopt dat de ontknoping niet zo afloopt als dat je denkt dat hij afloopt. Dat zou namelijk één groot drama zijn voor de mensheid.

Het verhaal

Het boek begint in een vervuild en slecht onderhouden hotelkamer in een niet al te beste wijk in New York. De hoofdpersoon staat zwijgend een tafereel te bekijken. De resten van een lijk in een bad met zwavelzuur, uitgebikte tanden en natuurlijk geen spoor van vingerafdrukken te herkennen. Wat is hier gebeurd? Al snel blijkt dat de hoofdpersoon niet één van de politieagenten is die op deze moord is afgekomen maar een persoon met een rijker verleden en een spannende toekomst. Het is namelijk Scott Murdoch, Brodie Wilson, Pelgrim of één van zijn andere namen. Een topspion van de Amerikaanse Division die niet terugdeinst voor een beetje terrorisme en het achterna zitten van zware criminelen in een duistere wereld. Nu is hij eigenlijk met “pensioen” en bestaat hij in de officiële registers niet meer. De New Yorkse politie vindt deze moord maar een raar spektakel en vraagt daarom hulp aan de Pelgrim. Tijdens zijn tijd als spion heeft hij onder één van zijn synoniemen een boek geschreven over forensisch onderzoek. En de moord in die ranzige hotelkamer is precies uitgevoerd zoals de Pelgrim beschreef. Een perfecte moord, zonder enige sporen van de dader. Deze moord brengt een balletje aan het rollen en zo komt er een heftig verhaal op gang waar de Pelgrim op zoek gaat naar een nieuwe terrorist, de Saraceen. Een man die keiharde keuzes maakt en door die keuzes gevormd is. In zijn jeugd heeft hij een heftige gebeurtenis meegemaakt en dit heeft zijn leven getekend. Hij ontwikkelt een plan dat alle andere aanslagen laat verbleken. Tijdens de Pelgrim zijn zoektocht worden er steeds kleine stukjes verhaal weggegeven waardoor de lezer linkjes aan elkaar kan verbinden en de moord in New York ineens niet meer helemaal los lijkt te staan. De zoektocht zit vol actie, spionagegeheimen, serieus en knap speurwerk en enorme heldendaden. Zal dit alles genoeg zijn om de Saraceen te stoppen?

De spanning werd in het verhaal geweldig opgebouwd en hoe verder ik in het verhaal kwam, hoe minder graag ik wilde stoppen met lezen. Wat het verhaal zo mooi maakt is het feit dat zowel de Saraceen als de Pelgrim beide twijfels hebben over hun bestaan en de moeite om het goede te doen. Al is dat bij beiden uit een totaal verschillend perspectief. De een gelooft in het redden van de wereld en de ander ziet de mensheid als het meest schrikbarende ter wereld.

De personages

De personages in Ik ben Pelgrim zijn mede daardoor enorm interessant. Beiden gaan tot het uiterste om dat wat ze voor ogen hebben te volbrengen. Bij allebei de personages zitten er duidelijke redenen achter hun keuzes en omdat de keuzes van beide personen zo tegenovergesteld zijn en het verhaal ook uit beide perspectieven wordt verteld, zat ik het hele boek op het puntje van mijn stoel.

Conclusie van Ik ben Pelgrim

Al met al vond ik “ Ik ben Pelgrim ” een inspirerend boek dat schrikbarend actueel is. Een verhaal waarin ik werd opgezogen en ik was tot op de laatste bladzijde nieuwsgierig was naar hoe dit verder gaat. Hayes heeft deze dikke pil (735 bladzijden) tot een sensatie gemaakt. Het boek zal in de nabije toekomst ook verfilmd worden en zal geproduceerd worden door Matthew Vaugn, Lloyd Braun en Andrew Mittman. Ik kan niet wachten tot ik de film kan zien! Ik beoordeel het boek het liefst met mijn hele koffieservies maar aangezien we hier niet hoger gaan dan vijf kopjes worden het er dus vijf!

Beoordeling:

5 koppen koffie

Recensie: Kortom… de Autobiografie van John Cleese

24 Jul 16
Roos Bergers
No Comments

Onlangs heb ik Kortom… de Autobiografie van John Cleese gelezen, omdat ik hem buitengewoon grappig vind en dus meer over hem wilde weten. Ik was benieuwd naar de persoon achter de hilarishe Basil in Fawlty Towers, de man achter al die typetjes in Monty Python en ik ben een van die mensen die A Fish Called Wanda en Fierce Creatures goed kan waarderen. Ik heb wel erg lang gedaan over dit boek en ik heb tussendoor zelfs heel veel andere boeken gelezen. Waarom? Lees daar meer over in deze recensie.

jc2

“Kortom… is het openhartige en tegelijk hilarische levensverhaal van een lange, verlegen jongeman uit Weston-super-Mare die een legende werd. John Cleese voert ons in zijn autobiografie terug naar zijn eerste publieke optreden, op St. Peter’s Preparatory School, toen hij acht jaar en tien maanden was. Hij beschrijft zijn overbezorgde ouders, die niet langer dan een jaar in een huis leken te kunnen wonen; zijn eerste werkervaring, als leraar die niets wist van de vakken die hij moest onderwijzen; zijn dagen als rechtenstudent op Cambridge, in het gezelschap van een hamster; en zijn ontmoeting met Graham Chapman, de man die twintig jaar lang zijn schrijfpartner zou zijn. Wij volgen hem gedurende zijn eerste speel- en schrijfervaringen met onder meer Peter Sellers, David Frost en Marty Feldman tot de hoogtijdagen van Monty Python. Intussen geeft Cleese zijn mening over tal van onderwerpen als de aard van comedy, de grote pluspunten van cricket en de kleine van waterskiën, en het belang van de kennis van de regeerperiodes van alle koningen en koninginnen van Engeland. Met deze autobiografie, een meesterlijke prestatie van ‘s werelds grootste komiek, leren we stukje bij beetje de man kennen die met Monty Python en Fawlty Towers de wereld veroverde.”

Toen ik begon aan zijn 410 pagina tellende autobiografie verwachtte ik minstens elke 10 bladzijdes wel hardop te lachen. Dit zat in het begin nog wel goed, toen hij bijvoorbeeld omschreef waar zijn moeder allemaal bang voor was (spoiler alert: nagenoeg alles), maar het schommelde per hoofdstuk hoeveel er gelachen kon worden. Niet verwonderlijk als je zijn jeugd doorneemt, door zijn vader’s werk, een verzekeringsagent, verhuisde John Cleese regelmatig naar verschillende Britse dorpjes. Al gauw blijkt dan ook dat John Cleese niet altijd de creatief briljante persoon is geweest zoals ik hem zie. In zijn jongere jaren was hij eerder ongemakkelijk en misschien zelfs een beetje wereldvreemd. Door de vele verhuizingen moest hij zich telkens aanpassen en nieuwe vrienden leren maken. De achtergrond die hij beschrijft, een Brits gezin uit de middenklasse dat niet gauw out of the box denkt, verklaart niet waarom hij uiteindelijk heeft bereikt wat hij heeft bereikt. Dat hij ontzettend slim is, wordt wel al gauw duidelijk. Hij voltooide dan ook een studie rechten aan de University of Cambridge. De plek waar hij zijn creativiteit ontwikkelde tijdens zijn jaren bij Footloose, waar hij niet eens de allergrappigste was van de club (of is John Cleese gewoon heel bescheiden?). Ik vind het intrigerend om te lezen dat hij in het begin van zijn carrière zenuwachtig was om het podium op te gaan, hoe hij door kan draven maar ook hoe hij zich uit bepaalde situaties op een creatieve en absurde manier redt. Het doet je realiseren dat (bijna) iedereen klein begonnen is, zelfs een komiek zoals hij.

Niet elke pagina staat dus bomvol geniale grappen. Memoires hoeven natuurlijk ook niet continu dolkomisch te zijn, als ze maar echt zijn. Ik vermoed dat zijn autobiografie beter in het Engels gelezen kan worden, omdat sommige grappen in het Nederlands toch niet helemaal aankomen. Dat voelt tijdens het lezen een beetje pijnlijk, vooral omdat hij in zijn werk en in interviews mij wel telkens aan het lachen krijgt.

Voor de Monty Python fan is het leuk om te lezen op welke situaties sommige sketches gebaseerd zijn. Zo blijkt maar weer dat creativiteit gevoed wordt als je goed luistert en om je heen kijkt. Uit de autobiografie van John Cleese blijkt wel hij naast heel erg creatief ook zeer intelligent is, dat punt benadruk ik nogmaals omdat ik dat bewonderingswaardig vind. Op een bepaald punt schrijft hij ook dat hij ook de academische wereld wel in had gewild, als hij tenminste genoeg interesse had gehad in één specifiek vakgebied.

Dit boek stopt bij de vorming van Monty Python, daardoor kun je speculeren over John Cleese zijn plannen om meerdere delen te schrijven (ik hoop het!). Je kunt zijn opmerking “ dat hij het misschien maar bij schrijven moeten houden” wellicht als hint zien. Al met al ben ik blij dat ik het heb gelezen en dat ik nu meer weet over de persoon John Cleese. Het is naar mijn mening geen boek die je in één ruk uitleest, maar het is wel vermakelijk om deze autobiografie zo nu en dan op te pakken. Ik geef het boek vier kopjes koffie, ondanks dat een autobiografie niet mijn favoriete categorie blijkt te zijn. Waarom dan toch 4 stuks? Omdat het John Cleese is.

Beoordeling

4 koppen koffie

Five years of Q&A a Day – Accumulating Memories.

18 Jun 16
Roos Bergers
, ,
2 comments

Q&A scale

“Books… are like lobster shells, we surround ourselves with ’em, then we grow out of ’em and leave ’em behind, as evidence of our earlier stages of development.”
– Dorothy L. Sayers.

This quote is very true and absolutely applicable to your own “book” – a diary or journal – as well. On the 5th of April 2015, I bought a 5 year Q&A diary published by Potter Style (USA). You have to answer a question everyday for five years. The question is the same for every date (see image below). It allows you to notice a shift in your answers or you can conclude that everything stayed exactly the same. The questions vary, sometimes you are asked what you wore that day and sometimes the questions are on how you want to be remembered or what your fears are etcetera. As I have already completed a year, I am now able to compare my answers of last year. Sometimes, this can be eye-opening and sometimes it reminds you of all the epic adventures you went on.
 

29feb scale

*I must admit that I would have never thought that I’d post a diary entry online (not even a trivial one)

A while ago I read some articles of inter alia De Groot (2013) and Hutterer & Liss (2006) on diaries, memory and neuroscience. These articles really resonated with me. It was claimed that the body can only feel psychological pain for a brief amount of time. However, as everyone probably knows, you can hurt for days, weeks, months or even years over something. It turns out, it is not the actual event that is causing you the pain, it is the memory of the event and the pain it caused. Your body does not know whether you are actually going through something, or that you are just remembering the event. Perhaps fortunately, the body is also tricky and is able to forget a lot of events on the conscious level. Therefore, keeping a diary can be tricky as well – you write it down and especially with a five year diary, you read it again and thus you are reminded of the event. This can cause your memory to make you believe you are actually going through it again and in believing so, it can bring back the hurt (or of course the joy!). The flip side to this is that writing down experiences are likely to actually cause relief. It is very important to let out feelings of discomfort, hurt or whatever emotion you are feeling. It allows you to move on. However, in this Q&A diary you can only write a few sentences, so there is no space for elaborate explanations of complicated feelings. Moreover, it doesn’t only ask you about heartbreak, disappointments etcetera, it also reminds you of all the wonderful things that happened. Reliving these memories is actually joyful. So do I experience above theory while rereading? The answer is no. Personally, I try not to dwell on memories, nor when I read them, so to me it’s most of all interesting to read both the fun and less fun stuff (despite the fact that I am possibly the biggest dreamer alive). I do find the psychology behind memory fascinating though.

To summarize, it appears that a diary can be more than just pages that you fill with your thoughts and in the end, rereading both hurtful and joyful events can trigger emotions but it’s up to you how you cope with that. Also, I am sure there is a lot written on diaries and memory that I have not read and perhaps offer a completely different perspective on this matter (as there always is in science).

That being said, let’s return to this Q&A diary. I think it’s absolutely amazing. I already notice that within a year, only a little has changed but at the same time everything has changed (it’s all very much in the spirit of C.S. Lewis). I have always been a person that is very reflective towards my own actions and this diary definitely allows you to reflect. Although I have only been able to compare the answers of 3 months (April, May and June) I already noticed patterns and lingering goals. I am a firm believer that if something stays in your mind for a long time – DO IT! So, for example, according to my answers on the 25th of May 2015 and 2016, I am kind of obliged to book trips to both New York City and the Maldives. 😉

travel scale

I am very eager to finish this Q&A diary, although it’s not necessary for time to go by extremely fast. I hope that my hopes, dreams and wishes will be fulfilled after these five years, albeit that a lot changes over the course of five years and so will I. Perhaps, my hopes, dreams and wishes will be completely different tomorrow, next month, next year or beyond that – time will tell. In my opinion, it’s incredibly interesting and fun to answer these questions and to notice change or sameness. I would definitely recommend this Q&A diary to everyone!

Verdict

5 koppen koffie

Recensie: De Zaak Jasmin van Gita Smeekes

15 Jun 16
Roos Bergers
, ,
No Comments

De spannende boeken weken (3 t/m 19 juni) zijn nog in volle gang, daarom hebben we de thriller “De zaak Jasmin” uit 2006 gelezen. We hebben al verschillende recensies geschreven over boeken van gevestigde auteurs, maar dit keer hebben we gekozen voor een zelf uitgebracht boek. Hoe gaaf is het om het heft in eigen handen te nemen en het verhaal dat je wilt schrijven hoe dan ook aan de wereld te presenteren? Dat het succesvol kan zijn om een eigen boek te publiceren heeft “Fifty Shades of Grey” bewezen. Is het tijd voor deze thriller om minstens zo’n succes te worden? Lees hieronder wat onze visie daarop is.

Margaret van Amerongen is na haar scheiding een zelfbewuste vrouw geworden. Naast haar werk als onderwijzeres op een basisschool, heeft ze evenwel zo haar fantasieën. Ze stuit op Lars Verburg, een tuinarchitect die meer detectivewerk doet dan tuinen ontwerpen. Margaret raakt in de greep van Verburgs onderzoekwerk, en binnen de kortste keren zit ze middenin een ingewikkelde zaak.”
 ….
Schermafbeelding 2016-06-15 om 19.13.37….

De hoofdpersoon in het boek is Margaret van Amerongen, oftewel “Marg”. Ze is onlangs gescheiden, wat een duidelijk impact op haar heeft. Ze werkt als lerares en ze kan het niet goed vinden met haar collega Jelle, een personage die later in het boek weer onverwacht ten tonele komt. De spanning begint vroeg in het boek, als Marg op een avond haar antwoordapparaat afluistert hoort ze een bericht van een jong meisje die om hulp vraagt. Het blijkt om Jasmin te gaan, een 8 jarig, ontvoerd meisje uit Friesland. Marg begrijpt er niets van, ze woont niet in die provincie en kent het meisje dan ook niet. Naast dit verontrustende bericht, krijgt Marg ook visioenen over Jasmin. Dit doet haar besluiten om contact op te nemen met Lars, de detective die deze zaak in behandeling heeft. Samen proberen ze de puzzelstukjes samen te brengen, totdat ook Lars verdwijnt.

Terwijl de vraagtekens over de situatie steeds groter worden, gaat Marg naar Schotland omdat ze beloofd had om op het huis van kennissen van haar vriendin Jessica te passen. Ze twijfelde sterk of ze wel moest gaan, maar omdat ze een tip had gelezen over de locatie van Jasmin (in Schotland, een opvallende toevalligheid) besloot ze toch door te zetten. Marg was aan deze tip gekomen doordat ze ondertussen ook samenwerkte met het tv programma “Gezocht!”.  Vlak voordat ze vertrekt ontvangt ze echter weer een schrokkend nieuwtje: ook Peter, de vriend van een vriend van haar én een bekende van Jasmin, is verdwenen. Het plot word steeds dikker en dikker.

Aangekomen in Schotland blijven er vreemde dingen gebeuren. Marg voelt zich niet prettig in het oppashuis in the middle of nowhere en vraagt of Wim, de vriend die is verlaten door Peter, ook komt. Samen met hem probeert ze van de vakantie te genieten, maar verontrustende voorvallen en toevalligheden worden door elkaar opgevolgd. Marg en Wim worden steeds meer opgeslokt door de drie verdwijningen naarmate zij steeds dichterbij de waarheid komen. Komen Marg en Wim dan ook echt achter de waarheid? Leven Jasmin, Lars en Peter nog? Zijn de visioenen van Marg correct? Hebben de verdwijningen iets te maken met elkaar? Allemaal vragen waarbij we het antwoord gaandeweg in het boek te weten te komen.

Dit boek mag zich met recht een thriller noemen. Gaandeweg volgen verontrustende taferelen elkaar op en van te voren kun je nog niet raden wie de dader is of de daders zijn. De schrijfstijl is zeer gedetailleerd, waardoor je in elke activiteit wordt meegenomen. De hoofdpersonage is gemakkelijk te waarderen en aandoenlijk. Ze is bescheiden over haar bevindingen en visioenen en dat siert haar. Ze is wat zenuwachtig voor sommige confrontaties, maar gaat ze uiteindelijk niet uit de weg. In andere woorden, de gebeurtenissen in het verhaal overkomen haar, ze hoeft dus ook geen doorgewinterde, onbevreesde detective te zijn. Dit gegeven, samen met haar voorliefde voor koffie, thee en tuinieren, maken het een laagdrempelig verhaal die door een brede doelgroep gelezen kan worden en in het bijzonder vrouwen die geboren zijn in de jaren 40, 50 of 60.

Conclusie

Tot de laatste pagina blijft het spannend wat er nou precies allemaal gebeurd is en waarom. De verschillende verhaallijnen komen uiteindelijk vloeiend bij elkaar en het plot zie je niet aankomen. Ik raad het boek dan ook zeker aan! Je kunt het boek in het Nederlands bestellen http://bit.ly/1UenmxG (Free Musketeers), maar ook in het Engels http://bit.ly/1UOexHZ (Waterstones). De hoofdpersonage in dit boek, Marg, zet haar detectivewerk door in het boek “Moord op het landgoed Hell”. Daarover later meer.

Recensie: De bijbel voor ongelovigen, het begin Genesis van Guus Kuijer

27 May 16
Roos Bergers
, , ,
No Comments

Naar mijn mening is Guus Kuijer een held. Eigenlijk is met deze zin alles gezegd, want ik denk dat er niet genoeg complimenteuze woorden bestaan om zijn boeken met vloeiende schrijfstijl, humor en intellect te beschrijven. Guus Kuijer verheft het geschreven woord tot een kunst, terwijl de schrijfstijl tegelijkertijd toegankelijk is en “gemakkelijk” aanvoelt, waardoor een mens hoop krijgt zelf ook eens zo goed te kunnen schrijven. Ik moet je bekennen dat Guus Kuijer nog zo’n beetje de enige reden is waarom ik een Twitter account heb. Zijn tweets gaan onder andere zo: “Ik zie je met mijn ogen dicht omdat je licht bent.” Hoe geniaal is dat? Nee, even serieus, hoe geniaal en mooi en lief is dat?

Ik heb mezelf dan ook verbaasd dat ik niet eerder “De bijbel voor ongelovigen, het begin Genesis“ had gelezen. Ik voelde me misschien niet tot de juiste doelgroep behoren door de titel. Ik ben namelijk wel gelovig, maar aan de andere kant ben ik niet religieus. Als jij je ook enigszins afgeschrikt voelt door de titel, dat is niet nodig – of je nou gelovig bent of niet. Ik was erg nieuwsgierig naar de ontvangst van dit boek door Christenen, maar zelfs de EO looft Guus Kuijer, ook al geven ze de kanttekening dat het boek voor Christenen soms wat verwarrend kan zijn. Oftewel, als je kunt lezen, lees dit boek dan gewoon.

Welnu, laat ik eens inhoudelijk over het boek beginnen:

De Bijbel is een fascinerend boek. Onze westerse cultuur is ondenkbaar zonder het heilige boek van de joden en de christenen. Maar wie niet gelovig is, leest het niet. En dat is jammer, want het bevat een aantal van de allermooiste verhalen uit de wereldliteratuur. Guus Kuijer vertelt ze na voor ongelovigen. Te beginnen met het eerste boek, Genesis. Genesis is de familiegeschiedenis van een groep koppige mensen onder leiding van Abraham, die vanuit Irak in Egypte terechtkomt. Het boek bevat ook de verhalen over Adam, Eva en de slang, over de zondvloed en de toren van Babel. Al die verhalen vertelt Kuijer opnieuw, vanuit het perspectief van een zoon of een vrouw, een verschoppeling of een bastaard, en daardoor worden de bekende verhalen nieuw en verrassend. Zowel voor wie de Bijbel kent als voor wie er nooit in las is De Bijbel voor ongelovigen een reis door een bekende wereld die ons toch zo vreemd is. De Bijbel van Kuijer leest als een roman.

Het boek bestaat uit verschillende delen waarbij in elk nieuw deel er vanuit een ander perspectief wordt geschreven. Er zijn vijf vertellers, namelijk Adam, Cham, Selach, Sarai en tenslotte Ben-Oni. Zoals Guus Kuijer steevast bij elke verteller schrijft wanneer hij/zij zijn/haar voorouders opnoemt: ‘Ik zou het op prijs stellen wanneer u deze namen uit uw hoofd leerde opzeggen, ook in omgekeerde volgorde.’ Het boek begint met God en de creatie, voordat Adam het woord neemt. Wie had gedacht dat de schepping zo hilarisch verwoord had kunnen worden? Op de eerste pagina staat al een beeldige zin: “Er is niets. Ik moet er maar iets van maken.” Vervolgens gaat het boek dus over Adam en de delen in het boek worden chronologisch opgevolgd door zijn nakomelingen. De verschillende personages zetten hun vraagtekens bij God, maar voornamelijk bij het begrijpen van God en de wereld om hen heen. Deze verwondering en vraagtekens maken de bijbel verhalen menselijker en toegankelijker, vooral voor het sceptische brein. Het is wellicht ook wel de verwevenheid van menselijke twijfel die deze roman zo succesvol en leesbaar maakt. Zo twijfelt Cham, de zoon van Noach, aan zijn vader’s opdracht om een ark te bouwen voor de zondvloed. Hij is uiteindelijk wel de zoon die Noach helpt, maar voornamelijk omdat hij wilt dat zijn vader stopt met het overmatig drinken van wijn. Als de zondvloed eenmaal plaats heeft gevonden, twijfelen Cham en zijn broers over de keuzes die ze hebben moeten maken en worden ze overigens ook nog eens hondsdol van de meegenomen insecten.

De twijfel en verwarring in het boek zijn niet alleen gericht op God, maar ook gekoppeld aan de wereld om de personages heen. Wanneer Selach een toren bouwt om kennis op te doen ontstaat er spraakverwarring. Guus Kuijer legt prachtig uit dat zelfs met het spreken van dezelfde taal je niet per se dezelfde taal spreekt: “Hij verstond mijn woorden, maar hij begreep ze niet. De mensen in Sinear spraken allemaal dezelfde taal, maar het is de vraag wat taal precies is. Soms lijkt het vooral een instrument waarmee begrip en verwarring wordt gezaaid, terwijl het op het eerste gezicht bedoeld lijkt om er iets mee duidelijk te maken.” Wat de quote overigens eigenlijk hilarisch afmaakt is de zin die erop volgt: “Ik begreep mezelf evenmin.”

Het zijn dan ook niet perse de verhalende delen die het boek zo interessant maken, maar vooral de belichting van de twijfel, jaloezie, ongehoorzaamheid en tegenspraak van de personages. Ik vind dat het lef toont om over de verhalen uit de Bijbel een roman te schrijven en dat het vakmanschap toont om er ook nog eens in te slagen er een briljant boek van te maken. Voor iedereen die van prachtige zinnen houdt, humor kan waarderen en die kan accepteren dat ook Bijbelse figuren hun twijfels hebben, lees dit boek!

Beoordeling:

5 koppen koffie

Mijn liefde voor een elektronisch boek

07 May 16
Roos Bergers
, , , , ,
one comments
Mijn liefde voor een elektronisch boek

Net als de andere meiden van Bookbarista ben ik (Kimberley) absolutely hooked als het om boeken gaat. Ik verslind het ene na het andere boek en ontdek steeds meer schrijvers waar ik graag meer van wil lezen. Mijn wish list wordt dus steeds langer. Toch ben ik net iets anders dan de andere meiden van Bookbarista. Waarom vraag je je nu waarschijnlijk af, nou.. ondanks het feit dat ik een echt boek in mijn handen ontzettend kan waarderen, laat ik mijn geliefde e-reader niet los en lees ik daar bijna al mijn boeken op (in het Engels natuurlijk!)

Ik vind e-readers dan ook fijn omdat:

De mogelijkheden eindeloos zijn en je net zoveel keuze hebt als in de boekenwinkel (misschien zelfs wel meer!)

giphy

Je het boek direct kunt downloaden en lezen zodra je het boek hebt besteld

giphy2

Hierdoor hoef je dus níet lang te wachten

giphy3

…en kun je direct beginnen met lezen

giphy4

Wat ook erg fijn is dat je op reis niet met zware boeken hoeft te sjouwen. Dat scheelt een hoop!

giphy5

Omdat je daardoor meerdere boeken tegelijk mee kunt nemen, heb je dus extra veel keuze! Maar zoals dit altijd met keuzes gaat.. Soms heb je zoveel keuze dat je niet meer weet wát je moet kiezen.. Welk boek wil je nu eigenlijk lezen op mijn e-reader?

giphy6

Aan de andere kant voelt het door de grote hoeveelheid aan boeken alsof je de wereld in handen hebt.

giphy7

Ondanks het feit dat boeken prachtig zijn en ik nog steeds blij ben als ik er één in mijn handen heb, geef ik om deze redenen toch de voorkeur aan mijn vertrouwde e-reader, dit vind ik veel fijner!

giphy8

Ik ben erg benieuwd naar jouw voorkeur! Laat je dit weten in een comment? Ik kan niet wachten om het te lezen!

11 tekenen dat je een koffieliefhebber bent

07 Mar 16
Roos Bergers
, , , , , , , , , , ,
No Comments

“What on earth could be more luxurious than a sofa, a book, and a cup of coffee?” – Anthony Trollope

Als jij ook begrijpt dat koffie er is om lief te hebben, dan herken jij je waarschijnlijk wel in de volgende 11 punten:

1) Het was liefde op het eerste slokje

tumblr_m3w9j9TqZi1r8nrkqo1_500

2) Jij begrijpt koffie en koffie begrijpt jou

tumblr_mq65adJg5v1savtcto1_500

3) Je kunt je geen dag zonder koffie voorstellen

79

4) Groot is nooit groot genoeg

635692058295984511359732472_Coffee- independent

5) Je overweegt je koffiemokken weg te gooien

billmurray

6) Behalve die ene met instructies

Untitled

7) “Heb je al koffie gedronken vandaag?” Jij:

coffee6

8) Je tolereert geen oordeel daarover

635878653770145438797939373_joey%20coffee_1411368172

9) Je hebt altijd koffie in huis

789432

10) En verwacht dat ook van anderen

anigif_enhanced-24623-1400116483-30

11) Kortom, koffie is – elke dag, de hele dag – in je gedachten

sooth