Author Archives: %s

Recensie: Twee breinen, een vriendschap die ons denken veranderde van Michael Lewis

12 Dec 18
Roos Bergers
, , , , ,
No Comments

Toen ik dit boek “Twee breinen, een vriendschap die ons denken veranderde” van Michael Lewis kreeg, had ik er nog niet eerder van gehoord. Door de achterflap te lezen had ik wel direct het idee dat dit helemaal een boek voor mij is. Klopte dat? Lees het in de recensie!

De flaptekst

Twee breinen onderzoekt de vriendschap en de theorieën van de twee Israëlische academici Daniel Kahneman en Amos Tversky. Hun ideeën over het menselijk oordeel en het nemen van beslissingen hebben een onschatbare invloed gehad op de psychologie en de gedragseconomie. Hun onderzoek toonde aan dat zelfs de beste statistici hun oordelen en beslissingen sterker laten beïnvloeden
door emotie dan door rationale analyse. Michael Lewis schreef een fantastische dubbelbiografie over deze bijzondere vriendschap.

Mijn eerste indruk

Het boek begint met een reeks voorbeelden over hoe keuzes worden gemaakt. De voorbeelden spraken me niet direct erg aan (sport e.d.). Het gedachtegoed sprak me echter wel aan. Toen kwam hoofdstuk twee. Dat hoofdstuk begon met achtergrondinformatie over de psycholoog Danny Kahneman. Vanaf dat moment wilde ik alleen maar verder lezen. Wat interessant allemaal!

Het verhaal

De focus ligt in dit boek op Danny Kahneman en Amos Tversky. Aan bod komen hun privé-leven, hun onwaarschijnlijke vriendschap en de theorieën die ze samen ontwikkelden. Als sociologe/historica weet ik niet hoe hun theorieën hedendaags in de psychologie worden ontvangen, maar ik vond het in ieder geval waanzinnig interessant!

Zij onderzochten jarenlang door middel van experimenten hoe mensen keuzes maken. De mens blijkt minder rationeel dan werd gedacht.  Ze haalden verschillende theorieën onderuit (waaronder hun eigen) en kwamen met nieuwe theorieën. Het boek staat dan vol met prachtige stellingnamen, zoals:

Het menselijk vermogen om te oordelen werd verstoord door wat memorabel was.

De vrouw van Tversky noemde de vriendschap als een huwelijk. Ze waren samen één brein. Het is altijd opwindend als twee briljante denkers samen nog briljanter denken.

Wat ik ervan vond

In één woord: geweldig. Tijdens het lezen voelde ik me weer een beetje in de collegebanken zitten. Ik houd van dat gevoel. Het is erg interessant om te lezen hoe hun onderzoeken door de tijd heen evolueerden, ongeacht of je de theorieën als valide beschouwt. De persoonlijke verhalen ervaar ik als een toevoeging, omdat de achtergrond van een wetenschapper de (academische) keuzes beïnvloedt die hij of zij maakt. Ik heb dit boek echt verslonden en ik voel me helemaal academisch geïnspireerd.

Conclusie

Dit boek is een dikke aanrader als je geïnteresseerd bent in de psychologie. Keuzes zijn een elementair onderdeel van het bestaan, dus het is interessant om te lezen hoe deze twee daarover dachten. Wat mij betreft is het boek een goede mix van theorie, privé en de (academische) wereld.

Beoordeling

Review: The old man and the sea by Ernest Hemingway

08 Dec 18
Roos Bergers
, , ,
No Comments

This is the first Hemingway book that I read! It is a highly praised classic and I was very curious to find out what was so great about it. I love reading all sorts of books and genres and I thought this book should be on my read list, as it greatly influenced story writing from that point on. It even won a Nobel Prize for Literature! What did I think of this classic? Find out below!

Book Cover

Set in the Gulf Stream off the coast of Havana, Hemingway’s magnificent fable is the tale of an old man, a young boy and a giant fish. This story of heroic endeavour won Hemingway the Nobel Prize for Literature. It stands as a unique and timeless vision of the beauty and grief of man’s challenge to the elements.

My First Impression

The book starts off with an old fisherman, Santagio, whom did not catch any fish for a long time. He is regarded as unlucky and the boy that used to fish with him is not allowed to do so anymore by his parents. He decides to go fish on his own and goes farther out than he’d normally go. The story did not really got a hold on me in the beginning, but it was okay enough to read further.

The Story

As Santagio is alone and far away from the main land, he hooks a very big fish. The fish is so big, that he cannot really handle it by himself. He adjusts the line so the fish doesn’t break the pole, but it results in the fish dragging him out even farther into the sea. Santiago admires the fish, but he also knows that he must kill him. He struggles until the fish gets tired and he sees an opportunity. When this task is finished, he is left with another task: getting back to shore. Will he be able to get to shore and if so, is the captured fish still with him? That is for you to read.

My Opinion

I feel like I should be blown away by the book and that I should think it’s brilliant, but… I don’t. Even though it is amazing that Hemingway changed the way authors write and that he could capture man vs. nature in a short novel. It is obvious that the story is not to be praised by its story alone, but by Hemingway’s style and his capability to write a full story of internal and external battles in just a 118 pages. I do appreciate the contrasts and metaphors and I do understand why it is a classic. What matters most to the story are the elements of perseverance, masculinity and survival.

Conclusion

The Old Man and the Sea is beautifully written, full of metaphors and contrasts and innovative. However, personally I did not feel the thrill of reading this book. I can imagine I would have felt if I read it when it was published in 1952. I do recommend reading it, just to learn why this book had such an impact. Perhaps it will have a more lasting impact on you, because when I read other reviews, that is what most people experience.

Verdict

Recensie: De boekhandelaar van Kaboel van Åsne Seierstad

03 Dec 18
Roos Bergers
, , , , , ,
No Comments

De boekhandelaar van Kaboel (of The Bookseller of Kabul zoals ik hem heb gelezen) kwam ik toevallig tegen. Het leek me een interessant boek, omdat iemand die boeken verkoopt onder verschillende bewinden die tegen boeken zijn wel erg gepassioneerd moet zijn. Daar houd ik wel van. Het boek bleek toch wel een andere insteek te hebben, daarover schrijf ik meer hieronder.

De flaptekst

Na de val van de taliban in Afghanistan bracht de Noorse journalist Åsne Seierstad een aantal maanden door bij een boekhandelaar in Kaboel. Ze werd in zijn gezin opgenomen en leefde als een van de vrouwen. Wat zich in het gezin afspeelt, loopt parallel met de ontwikkelingen in Afghanistan. Een land dat verwoest is, maar de hoop op een betere toekomst levend houdt.

Mijn eerste indruk

In het voorwoord schrijft de auteur nog over haar verblijf bij de boekhandelaar, maar al in het eerste hoofdstuk heeft ze zichzelf er uitgeschreven. Het boek begint met Sultan (de boekhandelaar) die een tweede vrouw wilt. Naar mijn mening dus al een vrij heftig begin. Ik vond het wel interessant om het leven van een Afghaanse familie te duiken en zat dan ook geregeld met mijn neus in dit boek.

Het verhaal

Dit boek is zonder twijfel heel anders dan dat ik had gedacht. Het gaat vooral over de hele familie van Sultan en je leest dan ook uit vanuit het perspectief van heel veel mensen. Sultan is het autoritaire hoofd van de familie en heerst streng over hen. Zijn wil is wet. Je leest dan ook vanuit Sultan zijn perspectief, maar ook vanuit zijn zonen, dochters, vrouwen en aangetrouwde familie.

Wat ik zelf een leidraad vond was de rol van de vrouw, zij hebben er namelijk zo’n beetje geen. Bijna alles is ongepast en verboden. Ik kreeg het idee dat de vrouw er voornamelijk is om uitgehuwd te worden. De familie krijgt daarmee geld en goederen. Als zij eenmaal getrouwd is valt zij volledig onder de heerschappij van de man. Ze moet dan vooral veel zonen baren. Het is dan ook schandalig om in de aanwezigheid te zijn van mannen die geen familie zijn en alleen over straat gaan (of met iemand die geen familie is) is ook echt verschrikkelijk.

De zonen hebben trouwens ook niet veel vrijheid, want hun vader’s wil is wet. Zij mogen niet naar school maar moeten werken in de boekenwinkel. Daar is geen discussie over mogelijk.

Samengevat gaat het verhaal dus over het leven van een Afghaanse familie die terugblikken op de tijden van het Communisme, Taliban en de huidige tijd.

Wat ik ervan vond

Het is lastig om een eenduidige mening over dit boek te geven. Er is veel kritiek op het feit dat de Noorse journalist zichzelf niet in het verhaal heeft geschreven, haar aanwezigheid zal namelijk wel invloed hebben gehad op het gezinsbestaan. Daarnaast heeft ze zelf ingevuld hoe de familieleden over de situaties denken, ze kunnen dit wel met haar gedeeld hebben, maar om echt alles voor een ander in te vullen is gecompliceerd.

Ik denk dat de Westerse idealen het boek dan ook wel beïnvloeden. Bijna iedereen is ongelukkig in het boek door het gebrek aan vrijheid. Het meerendeel van de Westerse vrouwen zou dit ook zo ervaren in die situatie, maar ik weet niet hoe dat is voor Afghaanse mensen? Het is zo’n ander leven.

Ik vond het een interessant boek, maar ik voelde me vaak ook kwaad door al het onrecht. Het voelde alsof iedereen in een soort gevangenschap leefde en overgeleverd was aan de mening van de familie en de staat. Ik gun deze familie, en alle andere families, dat het goed met hen vergaat.

De conclusie van De boekhandelaar van Kaboel

Al met al is dit een interessant boek die schippert tussen literaire roman en non-fictie. Verwacht geen verhaal over de wereld van boeken, maar over een Afghaanse familie. Ik heb meer geleerd over de Afghaanse cultuur en over de manier waarop zij leven. Natuurlijk begrijp ik dat om 1 familie gaat en niet over de gehele bevolking.

Het is geen luchtige kost, maar het schetst wel een helder portret. Ik raad dit boek wel aan, vooral als je geïnteresseerd bent in andere culturen.

Beoordeling

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Recensie: Cuba Libre van Emily Barr

22 Nov 18
Roos Bergers
, , ,
No Comments

Jaren geleden had ik “Backpack” van Emily Barr gelezen — een verrassend goed boek en positief uniek. Ik dacht destijds dat ik een soort reis chicklit in handen had, maar het is meer dan dat. Onlangs kwam ik toevallig twee boeken in de uitverkoop tegen van deze schrijfster, ik kon ze dus niet laten liggen. Was ik ook zo positief over Cuba Libre? Lees het hieronder!

De flaptekst

Genoeg van je eigen leven? Steel dat van een ander!
Wanneer de relatie van Maggie op de klippen loopt, verhuist ze naar Brighton. Omdat het aanknopen van nieuwe vriendschappen wil maar niet lukken. Uit eenzaamheid ontwikkelt Maggie een dwangmatige belangstelling voor haar buren Libby en David. Na de geboorte van hun baby heeft Libby haar baan opgezegd, maar haar nieuwe leven als fulltime moeder bevalt haar maar matig. Juist wanneer ze heeft besloten dat ze weer een baan gaat zoeken, vertelt David dat hij een sabbatical wil nemen en hij haalt Libby over om een half jaar naar Cuba te gaan om Spaans te leren.
Maggie volgt haar buren naar Havana, waar haar verleden – en dan vooral de gewelddadige dood van haar jongere zus – haar begint te kwellen. En terwijl Maggies eigen leven haar stukje bij beetje ontglipt, probeert ze dat van Libby over te nemen…

Mijn eerste indruk

Het boek wisselt hoofdstukken af tussen Maggie en Libby. Van Maggie is al snel duidelijk dat ze een zielig bestaan heeft en dat ze nog iets heftigs uit het verleden moet verwerken. Libby was een advocate en nu een huismoeder met een baby. Emily Barr schrijft op een soort positieve rauwe manier. Dit zorgt ervoor dat je direct het boek wordt ingezogen en meer wilt lezen. Ik was direct benieuwd hoe het deze karakters zal vergaan en hoe ze elkaar zouden ontmoeten.

Het verhaal

De hoofdstukken draaien dus om Maggie en Libby. De andere hoofdkarakters zijn David (de man van Libby), Charlie (de baby van David en Libby) en Yasmin (Maggie’s beste vriendin). Maggie is naar Brighton verhuisd omdat het uit is gegaan met Mark, waar ze mee samenwoonde in Edinburgh. Ze kan haar plaats niet vinden in Brighton en werkt als stripper, ondanks haar afgeronde universitaire studie. Haar zus is hoogzwanger en daarom koopt Maggie een babyfoon, die het signaal van haar buren ontvangt — Libby, David en Charlie. Maggie luistert hen af en is vastbesloten bevriend met hen te worden. Als ze via de babyfoon doorkrijgt dat haar buren tijdelijk naar Cuba gaan verhuizen om Spaans te leren, besluit Maggie dat ook te doen en zich in te schrijven aan dezelfde universiteit.

Maggie besluit op Cuba met een schone lei te beginnen en haar oude leven achter zich te laten. Dit wordt bemoeilijkt doordat Yasmin (haar vroegere beste vriendin) haar achterna gegaan is in Cuba. Terwijl de tijd vordert lijkt Maggie zich steeds aparter te gedragen en langzaamaan ontdekken we ook meer over haar en wat er gebeurd is. Ik was geshockt door het plot en het verklaarde veel van Maggie’s gedrag. Knap geschreven!

Wat ik er van vond

Dit boek is wederom weer een pareltje. Het voelt bijna als een chicklit, maar toch weer niet door de gecompliceerde karakters en gebeurtenissen. Ik voelde me tijdens het lezen soms bijna op Cuba, dus dat is overtuigend geschreven. Ik voel ook direct de “travel bug” weer. 😉

Het verhaal wordt goed opgebouwd en de karakters krijgen steeds meer diepgang. Je mening over de karakters verandert dan ook telkens door het boek heen. Het duurt even voordat je leest wat er gebeurt is in Maggie’s verleden, maar dat is ook wel het kracht van het verhaal. Het boek is schrijnend, pakkend en een echte pageturner. Ik weet zeker dat ik nog andere boeken van Emily Barr ga lezen!

Conclusie

Cuba Libre is een verrassend, vermakelijk, heftig en goed boek tegelijkertijd. De schrijfstijl van Emily Barr spreekt me erg aan, ze is rauw maar subtiel tegelijk. Het verhaal is heel goed opgebouwd en het plot is duidelijk zonder haast geschreven waardoor je het hele boek benieuwd blijft. Het stipt het niet verwerken van trauma’s aan met het kleurrijke Cuba op de achtergrond. Al met al een geweldig boek die ik zeker aanraad!

Beoordeling

Recensie: Noorse Goden van Neil Gaiman

18 Nov 18
Roos Bergers
, , , , , ,
No Comments

Oh, wat wilde ik dit boek “Noorse Goden” (Norse Mythology) van Neil Gaiman toch graag lezen! Ik was dan ook enorm in mijn nopjes toen ik het boek kreeg. Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in mythen, op school was ik bijvoorbeeld erg gefascineerd door de Griekse en Romeinse verhalen. Daarnaast vond ik “American Gods” van Neil Gaiman ook erg goed, dus dat beloofde wat. Hoe beviel dit geanticipeerde boek? Lees het hieronder!

De Flaptekst

Neil Gaiman heeft zich tijdens het schrijven van zijn eerdere bestsellers altijd laten beïnvloeden door mythologie uit de oudheid. Nu richt hij zich op de oorsprong van de Noorse goden. Hij blijft tijdens het schrijven trouw aan zijn beschrijvingen van het Noorse pantheon. Odin, de oppergod die wijs, dapper en slinks is. Thor, de zoon van Odin, die weliswaar enorme fysieke kracht bezit, maar niet bepaald de slimste van de goden is. En natuurlijk Loki – de zoon van een reus – die de bloedbroeder van Odin is en een manipulator eerste klas.

Gaiman verwerkt deze losse mythen tot een doorlopend verhaal dat begint met het ontstaan van de legendarische negen werelden en duikt dan in de levens van goden, dwergen en reuzen. Zo moet Thor zich vermommen als vrouw – lastig, met een baard en onstilbare honger – om zijn gestolen hamer terug te krijgen. Het bloed van Kvasir – de scherpzinnigste god van allen – wordt in honingwijn veranderd en geeft de drinkers ervan magische krachten. Het boek bereikt zijn piek aan het einde met het epische verhaal van Ragnarok: de ondergang van de goden en de geboorte van een nieuwe tijd en nieuwe mensen.

Mijn eerste indruk

Wat leuk om te lezen over de achtergronden van Thor, Odin, Loki en anderen! De kennismaking in het begin van de boek is handig, want het zijn nogal wat goden.  Al spoedig beginnen de korte verhalen, gevat in kleine hoofdstukken dus handig ook tussendoor te lezen. Ik wil meer weten!

Het verhaal

Je wordt in dit boek meegenomen in de wereld van de goden. Er wordt over meerdere goden geschreven, maar de volgende drie staan centraal. Odin, de vader van alle goden en wezens (waaronder mensen), Thor, sterk maar simpel, en Loki, de bedrieger. Daarnaast komen er nog heel wat reuzen en andere mythische wezens voor. De schrijfstijl van Gaiman is erg gemakkelijk en toegankelijk. Het voelt wel als een boek voor volwassenen, maar het is door de schrijfstijl en door hoe de karakters zijn uitgewerkt ook geschikt voor wat oudere kinderen.

De korte verhalen zijn doordrenkt van uitdaging en bedrog. Ik zal niet teveel verklappen, maar de reuzen, dwergen en andere wezens dagen de goden uit en andersom. Het zijn leuke verhaaltjes en het is helemaal gaaf om te bedenken dat men dit vroeger echt geloofde. Wat ik erg cool vind aan de Noorse goden, is dat ze erg menselijk zijn.

Gaiman heeft dan ook verschillende Noorse mythen pakkend verwoord in een heleboel vaak korte hoofdstukken. Het boek sluit passend af met Ragnarok (the end and the new beginning).

Wat ik ervan vond

Noorse Goden (Norse Mythology) is een toegankelijk gemaakt boek en erg leuk om te lezen. Ook al dwaal je soms een beetje door alle “vreemde” namen, van Balder tot Kvasir tot Heimdall. Ik vind het altijd heel interessant om te lezen hoe men vroeger bepaalde fenomenen verklaarde. Als voorbeeld: doordat Thor uit een bepaalde magische beker dronk blijft de zee in beweging. Hoe dat precies zit moet je zelf maar lezen. 😉

De conclusie van Noorse Goden

Neil Gaiman heeft een verzameling van mythen tot 1 leuk boek verweven. Het is wellicht een relatief simpel boek, maar de Noorse mythen an sich zijn dat niet. Als je geïnteresseerd bent in folklore en mythen, dan is dit zeker een boek die niet mag ontbreken in je collectie!

Beoordeling

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Review: The Return of the Dancing Master by Henning Mankell

17 Oct 18
Roos Bergers
, , ,
No Comments

Henning Mankell was a brilliant crime writer. I absolutely love the Wallander books (and Swedish series!) so I was pleased to receive this book as a gift. The main character, Stefan Lindman, also appears in the Wallander series. I have not figured out whether it is the same police officer though. What is it about Scandinavian writers that they are great in writing crime novels?

Find out below if I enjoyed this book as much as the Wallander ones!

Book Cover

Molin, a retired police officer, is living alone in a remote cottage in the vast forests of northern Sweden. He has two obsessions:  the tango and the conviction that he is being hunted. He has no close friends, no close neighbours. By the time his body is eventually found, Molin is almost unrecognisable. Lindman, a police officer on extended sick leave, hears of the death of his former colleague and, to take his mind off his own problems, decides to involve himself in the case. What he discovers, to his horror and disbelief, is a network of evil almost unimaginable in this remote district, and one which seems impossible to link to Molin’s death.

First Impression

The book starts off with a prologue in which Nazi war criminals are hanged. It gives quite the hint on where the book will head later on. The first chapter starts gruesome as well, as Molin is found brutally murdered. I was definitely curious to find out who had murdered him and why. However, I did not immediately like the main character, Stefan Lindman. He was on sick leave, due to cancer of the tongue and also a former colleague of Molin. He decided to go to the town where Molin was murdered in order to learn more about his former colleague and to investigate the case.

The Story

The seclude, Molin, was murdered in a gruesome way in his house. The bloody steps showed that the murderer had danced the tango with him, a strange detail. The only evidence the police had were footsteps in the dirt and tire marks, apart from that the murder was committed meticulously.

The police officer Giuseppe Larson investigated the murder and was helped by Stefan Lindman. The story revolved around both the murder and the plot, but also for a large part on Lindman — the police officer on sick leave. As he was suffering from tongue cancer, he was quite depressed and anxious. To me, the part of him being sick seems unnecessary because it did not add anything in particular other than that it allowed him to help investigate while on sick leave.

As they gather clues and evidence, it became clear that the murder had something to do with National Socialistic ideals and networks. One character in the book puts it brilliantly:

Some people collect stamps. Others collect matchbox labels. I regard it as not impossible that there are some people who collect obsolete political ideals. (p. 301-302)

When another person gets murdered, the investigators seemed to be in the dark about whether there was a connection or not. The more Lindman and Larssen discover, the more twists and turns the book has. It will keep you on the edge of your seat! Above all, it is clear that Molin is not the man Lindman thought he was.

My Opinion

I loved the eventual plot of the book. Everything came together and I had not predicted it, although I was not fully surprised. The perfect balance of not feeling as if the plot came out of nowhere, but still surprising enough. However, the book felt somewhat long, it could have done with less than 520 pages. Perhaps some of Lindman’s personal tribulations could have been shorter.

I felt that the weather was some sort of side character in the book, which was pretty cool. It was often described that there was mist, it was snowing and so on. I felt like the cold, Swedish weather was a great backdrop to the story where everything was grim.

New clues, evidence and theories are revealed throughout the book, which keep surprising you. The build-up of the book is good and it has more depth than most crime books.

Conclusion

The book did not surpass Henning Mankell’s Wallander series, but it sure is a great read. Although I didn’t think Stefan Lindman was extremely likeable, you do want to go on this journey with him and investigate the case. If you are into crime stories, I would definitely recommend reading this one.

Verdict

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

The Religion War by Scott Adams review by Book Barista

Review: The Religion War by Scott Adams

03 Oct 18
Roos Bergers
, , , ,
No Comments

Years ago, I read “God’s Debris” by Scott Adams and I was completely blown away because of its amazing (fictional) theories. I loved it so much that it still has me thinking even after all these years. It’s no wonder that the sequel to “God’s Debris” was on my to-read list. Did I think “The Religion War” was just as good? Find out below!

Book Cover

In this frenetically paced sequel to Adams’ best-selling ”thought experiment,” God’s Debris, the smartest man in the world is on a mission to stop a cataclysmic war. A war between Christian and Muslim forces and save civilization.

The brilliantly crafted, thought-provoking fable raises questions about the nature of reality and just where our delusions are taking us.

With publication of The Religion War, millions of long-time fans of Scott Adams’ Dilbert cartoons and business bestsellers will have to admit that the literary world is a better place with Adams on the loose spreading new ideas and philosophical conundrums.

Unlike God’s Debris, which was principally a dialogue between its two main characters, The Religion War is set several decades in the future.

The smartest man in the world steps between international leaders to prevent a catastrophic confrontation between Christianity and Islam. The parallels between where we are today and where we could be in the near future are clear.

First impression

The Religion War starts interesting right away! The student has become the master. It is not long before logical reasoning and big questions enter the book. This was promising.

The Story

In a considerably nearby future, the world is divided into two worlds. These worlds are the Muslim world and the Christian world. The Christian world also includes every other religious group such as Jews, Hindu’s and small religious groups. A great war is about to break out and the Avatar (the former package delivery guy) attempts to prevent the war, because he feels like it is his responsibility.

Due to inter alia his cold reading skills, he manages to speak to all the important leaders of both sides. Moreover, he goes on a quest to find the one person that can influence the entire world, because that person will be able to prevent the war. All the while, the Avatar analyses the patterns around him, leading him to brilliant solutions for any situation, or any person he speaks with.

Will the Avatar’s reasoning and discovery of patterns help him find the influencer and prevent the war? Well, I can tell you, this book actually has a plot. Hurray!

My opinion

This book was definitely worth the read and a good sequel to “God’s Debris”. The Religion War is not as mind-blowing as the first book, but it definitely explores interesting ideas and big questions. The book is filled with insights that dare you to think differently. It is amazing how the author succeeds in shaking up the way you think, even though it is fiction. I feel like everyone should read both the books, as they are thought-provoking.

The conclusion of The Religion War

The Religion War was a fast, brilliant read filled with thought-provoking philosophies that sound very plausible. I wish there were more books like “God’s Debris” and “The Religion War” because I really enjoy the philosophical and fast format. I read some reviews that claimed there were a lot of holes in Adams’s theories. That may be true, but it does not claim to be anything other than fiction. I would recommend everyone to read the books and just enjoy the mind-boggling insights and discuss them with your peers!

Book review The Rules of Magic by Book Barista

Review: The Rules of Magic by Alice Hoffman

26 Sep 18
Roos Bergers
, , , ,
No Comments

Years ago, I watched the movie “Practical Magic” and I absolutely loved it. It was a pleasing discovery that Alice Hoffman wrote a prequel in 2017. Was The Rules of Magic just as compelling? Find out below!

Book Cover

In this sparkling prequel we meet sisters Frances and Jet and Vincent, their brother.
From the beginning their mother Susanna knew they were unique. Franny with her skin as pale as milk and blood red hair, who could commune with birds; Jet as shy as she is beautiful, who knows what others are thinking, and Vincent so charismatic that he was built for trouble.

Therefore, Susanna needed to set some rules of magic: no walking in the moonlight, no red shoes, no wearing black, no cats, no crows, no candles and certainly, absolutely, no books about magic…

First Impression

The Rules of Magic started off a bit childish, therefore I wasn’t quite sure if this was going to be good. Moreover, the characters seem to be a bit complicated in an unnecessary way. However, the years pass away fast in this book and many life-changing events occur. The childishness fades.

The Story

The book revolves around three siblings: Franny, Jet, and Vincent. If you’ve seen or read “Practical Magic”, you know that Franny and Jet are the aunts of Gillian and Sally. The story starts off in the 50’s when they are teenagers and they are discovering life and themselves. The book ends when they are much older and Gillian and Sally knock on their door.

When Franny turns 17, they receive an invitation to stay at aunt Isabelle’s for the summer. I think the story really kicks off during their summer there, because this is where they discover their descendancy, magic and their curse. This curse entails that the man they are in love with, will die soon if they are in a relationship with them. They all try to outsmart this cruel curse, but will one of them succeed? That is for you to read.

The characters are not very likable, although you do want to continue reading because you want them to be okay. They are not unlikeable though, it’s just that they are convinced that they are this or that, or they should be this or that, and sometimes that just seems unnecessary and perhaps a bit annoying.

As the story develops, many sad situations happen and the book definitely becomes more mature. Actually, it is such a rollercoaster that I have many mixed feelings about the book. I feel like it is more about what the characters experience and have to go through because of their magic than it is about magic.

My Opinion

I loved reading The Rules of Magic, although I didn’t think it was a particularly good book. Confusing, huh? I liked reading it, but I don’t think all the characters develop sufficiently, because underlying it stays a bit bleak. Or maybe the storylines skip too many years at once, so it feels a bit off beat. Overall, I think Vincent’s storyline is most successfully written.

Also, I would have loved to read a bit more about the magic, or their rules for that matter. I did learn something from the book though, “Abracadabra” is Aramaic for “I create what I speak” and I think that’s beautiful.

The conclusion of The Rules of Magic

I am leaning towards 3,5 stars, but that is not an option, so I am giving the benefit of the doubt: 4 stars.

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Kom hier dat ik u kus van Griet op de Beeck Recensie by Book Barista

Recensie: Kom hier dat ik u kus van Griet op de Beeck

07 Sep 18
Roos Bergers
, , , , ,
No Comments

Nadat ik Vele Hemels boven de Zevende had gelezen van Griet op de Beeck was ik benieuwd naar haar andere boeken. Omdat ik de titel Kom hier dat ik u kus wel iets vond en goede verhalen erover had gehoord besloot ik voor dat boek te gaan. Was ik net zo enthousiast over dit boek als over Vele Hemels boven de Zevende? Lees het hieronder!

De flaptekst

Kom hier dat ik u kus is een roman over Mona. Als kind, als vierentwintigjarige, en als vijfendertigjarige. Een verhaal over waarom we worden wie we zijn. Seschreven met humor, scherpte en veel schaamteloze eerlijkheid. Over ouders en kinderen, over kapotte mensen en hoe zij ongewild anderen ook kapotmaken. Het gaat over waar verantwoordelijkheid eindigt en schuld begint, over geheimen en eenzaamheid, over ziekte en zwijgen. Maar ook over de gevaren van sterk zijn, over vergeten en niet kunnen vergeten. Ook gaat het over jezelf durven redden. En natuurlijk ook nog over de liefde. Omdat dat alles is wat we hebben, of toch bijna.

Kom hier dat ik u kus werd door het DWDD boekenpanel bekroond tot boek van de maand september 2014.

Mijn eerste indruk

De titel vond ik leuk, het is geen uitdrukking die in Nederland gebruikt wordt maar van mij zou dat wel mogen. De kaft is daarnaast geinig en het maakte me ook benieuwd waarom er twee oudere mensen opstaan. Het verhaal gaat namelijk over een kind, vierentwintig- en vijfendertigjarige. Toen ik begon met lezen vond ik het al vrij direct een pittig boek door de kleine tragiek van het menselijk bestaan.

Het verhaal

Kom hier dat ik u kus gaat over Mona tijdens verschillende fases in haar leven. Je leest over de oorsprong van bepaalde gedragspatronen en hoe deze later in haar leven nog spelen. Mona is ingesteld op de harmonie bewaren en stelt daarbij geen persoonlijke grenzen. Als kind wil ze vooral niet “teveel” zijn en als volwassene neemt ze genoegen met minder dan ze verdient. Ze staat toe op een bepaalde manier behandeld te worden, doordat dit is wat ze gewend is. Alles wat ze wilt is aandacht en erkenning, maar dit zoekt ze niet bij de juiste personen.

Wat ik ervan vond

Het boek is zo goed geschreven dat het je ongemakkelijk doet voelen. Je wilt aan de ene kant Mona de goede kant op wijzen en haar een goede pep talk geven over voor jezelf opkomen, aan de andere kant voel je medelijden. In Kom hier dat ik u kus heeft Mona een dak boven haar hoofd, heeft ze genoeg te eten en te drinken, maar de tragedie zit in de hunkering naar liefde en erkenning die uitblijft. Hieruit ontstaan gedragspatronen die ze in haar latere leven meedraagt.

Het menselijk tekort is schrijnend en goed uitgelicht in dit boek, op een eerlijke en niet opdringerige manier. Ik krijg de neiging om de fictieve karakters om haar heen even door elkaar te schudden en wakker te maken. Dit menselijke tekort zie je namelijk ook in het echte leven en dat is zo jammer. Aan het einde van het boek vindt een andere tragedie plaats, zal ze dan eindelijk voor haarzelf kiezen? Lees het zou ik zeggen!

De conclusie van Kom hier dat ik u kus

Het is een mooi en schrijnend boek. Soms wat moeilijk te lezen omdat je zo graag wilt dat Mona haar gedrag verandert en voor zichzelf opkomt. Het gaat over de omgangsregels in een gezin die ook invloed hebben op het individu. Wat mij betreft slaagt Griet op de Beeck er opnieuw in om met een vlotte pen een menselijk verhaal te schrijven. Ik ben zelfs gewend geraakt aan het Vlaams. Als je graag leest over de complicaties van het bestaan, ga dit boek dan ook lezen!

Beoordeling

Beoordeling vier koppen koffie Dan Brown Oorsprong

Recensie: Doe en Denk als een Kat van Stéphane Garnier

14 Jul 18
Roos Bergers
, , ,
No Comments

Als groot fan van mijn katten, was ik erg blij toen ik het boek “Doe en Denk als een Kat” kreeg. Ik wist niet zo goed wat voor soort boek het was, maar het feit dat het met katten te maken had en een guitige titel had vond ik al cool. Bleef ik zo enthousiast tijdens en na het lezen van dit boek? Lees het hieronder!

Flaptekst

In Doe en denk als een kat laat Stéphane Garnier op een vrolijke manier zien wat wij van katten kunnen leren. Maakt een kat zich druk om haar pensioen? Of doet ze werk dat ze eigenlijk niet leuk vindt? Nee, poezen zijn vrij, kalm, wijs, elegant, trots en onafhankelijk.

In dit boek lees je hoe wij ons die bewonderenswaardige kattenkwaliteiten eigen kunnen maken. Hoe we stress de kop kunnen indrukken, ons charisma kunnen vergroten en belangrijke zaken naar onze hand kunnen zetten.

Stéphane Garnier heeft ongeveer veertig kwaliteiten ontdekt die onlosmakelijk met de kat verbonden zijn, maar die heel goed toe te passen in het dagelijkse leven van de mens. Doe en denk als een kat en word een levenslustig, stressvrij, trots en charismatisch iemand.

Het concept

Laat ik beginnen met dit feit: ik begrijp dit boek niet? Probeert de schrijver serieus self help te koppelen aan hoe een kat leeft? Dat is toch volledig appels met peren vergelijken? Of probeert de schrijver grappig te zijn? Want dat lukt dus ook niet zo goed.

Het is wel een geinig concept, dat de schrijver hoofdstukken schrijft met een thema en daarin beschrijft wat we van het gedrag van een kat kunnen leren. Daarbij voegt hij soms “kattengeheimen” toe, een zogenaamde quote van een kat met een les en “de dag van een kat”. Ik vind het concept alleen niet zo goed gelukt omdat het niet inspirerend noch grappig is.

Inhoudelijk

Waarom ik het niet grappig nog inspirerend vind? De auteur schrijft bijvoorbeeld “(…) een kat is erg gehecht aan haar huis, al is het een tweekamerappartement.” Pardon? Wat is er nou weer mis met een tweekamerappartement dan? Daarnaast geeft de schrijver aan dat hij een hekel heeft aan de woorden “Ik weet niet wat ik wil, maar ik weet wel wat ik niet wil.” Volgens mij is dat namelijk een heel goed startpunt voor mensen die nog moeten ontdekken wie zij zijn, wat zij willen en dat soort taferelen. Een vrij natuurlijk proces voor velen in hun puberteit, twintiger jaren en wie weet zelfs daarna. De auteur pleit voor eerlijk zijn, dat antwoord kan ook een eerlijk antwoord zijn. Ook al vind ik het wel een goed punt dat je altijd eerlijk moet zijn tegenover jezelf en anderen.

Wat ik het meest rare vond aan het boek was overigens een ander hypocriet punt. De auteur geeft aan dat je jezelf mooi mag vinden en accepteren zoals je bent. Máár dan geeft hij wel het volgende aan: “Als je wilt lijken op een covermodel, en aan die eisen wilt voldoen (bonenstaken met anorexia, bah!) zal dat vooral zijn omdat je niet op jezelf wilt lijken, je jezelf niet aanvaardt, niet van jezelf houdt.”
WAT? Zeg je “bah” tegen anorexia patiënten? Houd je per definitie niet van jezelf als je een model wilt zijn?

Ik begrijp wel dat de kern van het boek “relax en zorg voor jezelf” is, maar het wordt op zo’n hypocriete, vage, niet realistische manier verwoord. Misschien is er een groep mensen die de woorden bemoedigend vinden. Er zitten namelijk ook wel mooie stukjes in het boek (luister naar je intuïtie, neem de tijd en dergelijke). Toch slaat dit boek de plank mis naar mijn mening.

Conclusie

Het boek had ik in ongeveer drie kwartier uit, als het een echt dik boek was geweest had ik het weggelegd. Ik vind het jammer dat zo’n leuk concept gevolgd wordt door zoveel stompzinnigheid. Als je op zoek bent naar een goed self help boek kies dan Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt of The subtle art of not giving a f*ck.

Oordeel