Author Archives: Book Barista

Herfst boeken by Book Barista

6 boeken die ik deze herfst wil lezen

21 Oct 17
Book Barista
, , , , , , , , , , ,
No Comments

De herfst is tegenwoordig mijn favoriete seizoen! Gelukkig lijkt hij nu toch echt te beginnen en daar ben ik zo blij om! Bladeren in alle kleuren, een oranje zonsopkomst, heerlijke geuren, boswandelingen, warme koppen koffie. Prachtig en gewoon lekker knus! Dit is ook het seizoen dat ik het liefst lees. Zie je het voor je, een knisperende openhaard, een chocolatje en een goed boek? Deze herfst heb ik dan ook heel wat boeken op de planning staan.

De serie Hof van Doorns en rozen, Sarah J. Maas

Herfst Boek De serie Hof van Doorns en rozen van Sarah J Maas by Book barista

Deze boeken stonden al maanden op mijn wish list! Dit kwam mede door alle lovende recensies en natuurlijk de prachtige cover. Inmiddels ben ik in het tweede deel bezig en kan ik de boeken niet wegleggen! Deze serie is uitermate geschikt om in de herfst te lezen!

 

Oorsprong, Dan Brown

Herfst Boek Oorsprong Dan Brown by Book Barista

Whoop Whoop, Oorsprong is afgelopen week uitgekomen! Dan Brown is al jaren mijn favoriete auteur. Wat zou ik graag een keer een kop koffie met hem willen drinken en hem duizenden vragen stellen! Ik ben enorm blij dat juist dit boek in de herfst is uitgekomen! Een lekkere dikke pil, spannende verhaallijn. Ik kan gewoonweg niet wachten tot ik kan beginnen!

 

De horlogemaker van Londen, Natasha Pulley

Herfst Boek De horlogemaker van Londen van Natascha Pulley by Book Barista

De Horlogemaker van Londen heb ik sinds de zomer in de kast staan, maar ik ben er expres nog niet aan begonnen. Het boek ademt herfst! Het gaat namelijk over liefde, verlangen, erkenning en acceptatie tegen het decor van Victoriaans Londen. Prachtig toch? Zal het verhaal net zo mooi zijn als de cover? Ik ben zo nieuwsgierig!

 

Voor ik ga slapen, SJ Watson

Herfst Boek Voor ik ga slapen van SJ Watson by Book Barista

Bij een donkere regenachtige dag met onweer hoort gewoon een goede psychologische thriller! Deze zomer heb ik van mijn vrienden Tessa en Magiel een doos vol boeken gekregen omdat ze zijn verhuisd naar Toronto, super gaaf! Voor ik ga slapen is daar een van. Het boek gaat over Christine, een vrouw bij wie haar geheugen is aangetast door een ernstig ongeluk en die daardoor elke ochtend haar herinneringen verliest. Laat het maar snel gaan onweren, dan kan ik starten met dit verhaal!

 

Lezen in de herfst?

In de herfst kies ik dus graag boeken die spannend zijn en/of zeer tot de verbeelding spreken. Wat is jouw favoriete seizoen om te lezen, en welk genre spreekt jou dan het meest aan?

Koffie Amersfoort Locaties By Book Barista

3x de leukste koffietentjes in Amersfoort

14 Oct 17
Book Barista
, , ,
No Comments

Afgelopen zomer ben ik vanuit het mooie Amsterdam verhuisd naar het pittoreske Amersfoort. Dat was even een switch. Een voordeel, als koffiegek kon ik de afgelopen maanden op zoek naar nieuwe koffietentjes. En wow, koffie drinken in Amersfoort doet niet onder voor koffie drinken in Amsterdam!

Lees in deze blog wat ik de 3 leukste locaties voor een goede kop koffie in Amersfoort vind.

Boeken, Bonen en Blaadjes, de plek waar boeken koffie samenkomen

Een aantal weken terug liep ik over de zuidsingel en zag ik op een uithangbord de woorden boeken, bonen en blaadjes staan. Als fan van koffiebonen en boeken was mijn interesse gewekt. Er was alleen een probleem, ik had al een koffie op. Maar goed, als koffiegek is er natuurlijk altijd ruimte voor een beetje meer. 😉 De eigenaresse was eigenlijk net aan het afsluiten, maar ik was absoluut nog welkom om de koffie te proeven. Wat een toffe tent. Heerlijke koffie, fijne ambiance, boeken alom en een lp-speler waaruit de warme klanken je tegemoet komen. Wat wil je nog meer!?

Boeken Bonen en Blaadjes Amersfoort By Book Barista

Je kunt Boeken, Bonen en Blaadjes vinden aan de zuidsingel 67, 3811 HD in Amersfoort.

 

Kaldi, een kop koffie in een levendige en sfeervolle omgeving

Kaldi zit direct bij mij om de hoek, wat een luxe. Dit is dan ook de eerste koffietent waar ik in Amersfoort ben geweest. En wat een goede start was dat! Het is een enorm leuke en gezellige koffietent. Er worden verschillende soorten koffie geserveerd en door de goede bonen zijn deze allemaal vol van smaak. Daarnaast is er veel keus, dus voor iets wat wils. De sympathieke eigenaar kan je vol passie vertellen over welke koffie je het best kunt bestellen. Ook kan je bij Kaldi terecht voor bonen, koffiemachines en leuke koffie gerelateerde cadeaus! Hoe cool is dat?!

Bij mooi weer is er zelfs een aangenaam terras. Wat heerlijk! O, en had ik al verteld dat ze eigengemaakt gebak hebben? 😉 Yummy!

Kaldi koffie Amersfoort by Book Barista
(Foto, Kaldi Amersfoort, Instagram)

Je kunt Kaldi vinden aan Kamp 10, 3811 AR in Amersfoort.

 

Coffee Corazon, voor een huiselijk kopje koffie

Vorige maand zochten mijn vriend en ik een leuke lunchroom met goede koffie in Amersfoort. Via Tripadvisor kwamen we op Coffee Corazon uit. Alle positieve recensies maakte ons enorm nieuwsgierig en Corazon heeft uiteindelijk aan al onze verwachtingen voldaan. De koffie was goed op smaak en had een fruitige nasmaak. Ik vond de koffie dan ook heerlijk, mijn vriend vond dat hij wel iets sterker mocht. De inrchting is echt te gek en heel kuns! De bediening is vriendelijk en werkt vlot door. Corazon is een gezellige plek om met je vrienden te lunchen onder het genot van een kopje koffie.

Coffee Corazon Amersfoort by Book Barista (2)

Je kunt Corazon vinden aan de Krommestraat 18, 3811 CC in Amersfoort.

Wat is jouw favoriete plek voor koffie in Amersfoort?
De laatste liefdesbrief van Jojo Moyes

Recensie: De laatste liefdesbrief van Jojo Moyes

08 Oct 17
Book Barista
, , , ,
No Comments

Jojo Moyes, wie heeft er nog geen boek van haar gelezen?! Ik ben absoluut fan! Haar verhalen pakken me altijd enorm en ik heb meer dan eens een traantje gelaten. Via de Minibieb op de Campus in Diemen zuid kreeg ik een aantal maanden geleden het boek De laatste liefdesbrief van deze auteur in handen. Vol verwachting begon ik aan het boek. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

De flaptekst

“Als de jonge journaliste Ellie in De laatste liefdesbrief van Jojo Moyes door de archieven van de krant snuffelt op zoek naar een goed verhaal, stuit ze op een brief uit 1960 waarin een man aan zijn geliefde vraagt haar echtgenoot voor hem te verlaten. Het raakt een gevoelige snaar bij Ellie â zelf verwikkeld in een relatie met een getrouwde man en ze gaat op zoek naar het verhaal achter deze brief.

In 1960 wordt Jennifer wakker in een ziekenhuis na een auto-ongeluk. Ze kan zich niets herinneren, van haar man, haar vrienden, wie ze was. Als ze thuiskomt ontdekt Jennifer een verborgen liefdesbrief en ze begint een zoektocht naar de man voor wie ze alles wilde opofferen.”

Eerste indruk

Tja, dat ging even he-le-maal de mist in. Ik ben dus echt fan van Jojo Moyes, maar aan dit boek ben ik niet één, niet twee maar zelfs 3 keer begonnen. Niet omdat ik het begin zo goed vond, dat ik het drie keer wilde lezen, maar puur en alleen omdat ik er niet in kwam. Sterker nog, toen ik het boek voor de derde keer begon te lezen kon ik me de teksten niet herinneren. Bij de derde keer raakte ik wel enigszins enthousiast genoeg om door te lezen. Van een soepele start kunnen we dus niet spreken.

Wat ik ervan vond

Het boek begint met een proloog over Ellie en gaat dan terug in de tijd om Jennifers verhaal te vertellen. Ik vond het daarom lastig om te begrijpen wie nu wie was en wanneer zich wat precies afspeelde. Er wordt ook vanuit meerdere perspectieven geschreven en niet alles lijkt in het begin op elkaar aan te sluiten. Hierdoor voelde het verhaal onsamenhangend aan. Op het moment dat het verhaal startte met het leven van Jennifer, kon ik eindelijk de draad van het verhaal volgen en leefde ik intens mee met Jennifer. Sterker nog, haar liefdesverhaal en de geschreven liefdesbrieven zijn prachtig! Op het moment dat ik zo graag wilde weten hoe Jennifer haar liefdesaffaire verder zou gaan, switchte het verhaal terug naar Ellie. Mooi kut, om het zo maar even te zeggen, want ik was Ellie al lang weer vergeten… De verhalen van beide personages komen uiteindelijk via een plottwist bij elkaar.

De personages

Er komen enorm veel personages in De laatste liefdesbrief voor, eigenlijk te veel als je het mij vraagt. Er zijn maar twee personages die noemenswaardig zijn. Een van hen is Jennifer, dit is een krachtige vrouw waar de elegantie en rijkdom vanaf spat. Een vrouw waar andere vrouwen jaloers op zijn, maar die zelf diep ongelukkig is. De zoektocht naar haar zelf en naar haar verloren liefde vormen een prachtige invulling van het verhaal. Ellie, is als personage voor mij nog steeds een onbekende vrouw die geen enkele indruk heeft achtergelaten. Wellicht is ze dus toch niet zo noemenswaardig.

De conclusie van De laatste liefdesbrief

Moyes heeft met De laatste liefdesbrief een mooi, maar tragisch en romantisch verhaal geschreven. Het was niet nodig om een verhaal te schrijven over Ellie en een verhaal over Jennifer. Het liefdesverhaal en de liefdesbrieven van Jennifer zijn an sich al prachtig. Ik ben er dan ook van overtuigd dat Jojo Moyes het hierbij had moeten laten en Ellie volledig uit het verhaal had moeten laten. Ondanks de moeilijk start heb ik van sommige stukken uit het verhaal genoten. Jojo heeft naar mijn mening betere verhalen geschreven. Een voetnoot is wel dat dit boek voor het eerst in 2010 is uitgebracht en dus voor haar bestsellers is geschreven. Ze is met de jaren dus absoluut beter geworden in haar werk!

Beoordeling

Recensie: Hou je mond! van Sophie Kinsella

06 Oct 17
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

Het is inmiddels bekend dat ik het heerlijk vind om soms een chicklit vol humor en romantiek te lezen. Het is gewoon zo leuk om soms hardop te moeten lachen bij het lezen van alledaagse dingen die je bekend voorkomen! Binnen dit genre heb ik zo mijn favoriete auteurs en één daarvan is Sophie Kinsella. Deze zomer was het tijd voor haar boek Hou je mond!. Ja ik weet het, het is absurd dat ik dit boek nog niet eerder gelezen heb, maar ik heb Kinsella nog niet zo heel lang geleden ontdekt. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

De flaptekst

Emma heeft, zoals alle jonge vrouwen ter wereld, een paar geheimpjes. Voor haar ouders, voor haar vriend en voor haar collega’s. Zo werd ze ontmaagd in de logeerkamer terwijl haar ouders een film zaten te kijken, vindt ze haar vriend Conner een beetje op Ken lijken, die van Barbie, en geeft ze de plant van een irritante collega bijna dagelijks sinaasappelsap.

Als ze tijdens een paniekaanval in het vliegtuig al haar geheimen vertelt aan de wildvreemde, aantrekkelijke man die naast haar in het vliegtuig zit, schaamt ze zich diep. Gelukkig hoeft ze hem nooit meer onder ogen te komen. Tenminste, dat denkt ze…”

Eerste indruk

Zoals ik van Sophie Kinsella haar boeken gewend ben, begint ook dit boek grappig. Wel moet ik bekennen dat ik niet direct hardop moest lachen, maar het was wel weer een start waarbij ik dacht; “O, jeetje! Waar is deze hoofdpersoon in verzeild geraakt?!”. Absoluut vermakelijk!

Het verhaal

Hou je mond! gaat over de 25 jaar oude onhandige, dwaze en ongemakkelijke Emma. Een vrouw die altijd in de meest beschamende situaties terecht komt en zich red met leugentjes om bestwil. Emma denkt dat haar leven nooit beter zal worden dan wat het nu is en iedereen lijkt het beter te hebben. Gelukkig heeft ze wel de knapste liefste en meeste slimme vriend. Ja, Connor is oprecht de leukste man ter wereld! Dat is dan ook het enige waar ze heel blij mee is… Tijdens een vlucht waarbij er hevige turbulentie is en Emma denkt de vlucht niet te overleven. Spuwt ze elk van haar diepste en donkerste geheimen uit bij een vreemdeling. Is dit wel zo verstandig? Wat als sommige van haar geheimen toch uit komen? En wat zal Connor hiervan denken?

Wat ik ervan vond

Hou je mond! is heerlijk om tussendoor weg te lezen en om lekker bij te ontspannen. Ik moet eerlijk bekennen dat het ontspannen volledig gelukt is! Er was alleen wel een minpunt, het boek was minder grappig dan ik van te voren had verwacht. Emma is een grappig personage die oprecht een lach op mijn gezicht toverde. Ook het idee dat al je leugens binnen een poep en een scheet op straat kunnen liggen is interessant. De verhaallijn zelf vond ik alleen niet zo boeiend en zeker niet zo hilarisch als dat ik van Sophie Kinsella haar andere verhalen gewend ben. Wel laat Sophie Kinsella ook in dit boek weer zien hoe goed haar stijl is! Ze neemt je helemaal mee in het verhaal en ze zorgt er altijd voor dat de personages als je beste vrienden voelen. Een vleug humor ontbreekt daarnaast nooit!

De personages

Emma is een heerlijk chaotisch mens. Het is echt zo een vrouw waar je wijn mee wilt drinken en uren mee wilt kletsen. Ze zorgt voor vermaak in het boek. Haar vriendinnen zijn allemaal heel gezellig, maar hebben slechts een bijrol in het verhaal en hun karakters en geschiedenis zijn dan ook niet heel uitgebreid beschreven. Haar vriend Connor… tja wat moet ik over Connor zeggen? Ondanks dat Emma gek op hem denkt te zijn, vond ik hem een beetje een zachtgekookt ei. De man in het vliegtuig daarentegen, was helemaal “my cup of tea”. Wat een kerel!

De conclusie van Hou je mond!

Al met al is het fijn verhaal. Ik heb me vermaakt, ik heb met een glimlach op mijn gezicht gezeten en ik vond het heerlijk om een paar uur lang in het leven van Emma te duiken. Toch vond ik Hou je mond! Niet zo goed als de boeken uit de Shopaholic-serie.

Beoordeling

Recensie: Niemand vertellen van Harlan Coben

19 Sep 17
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

Niemand vertellen van Harlan Coben stond al maanden op mijn e-reader. Tijdens mijn vakantie in Griekenland ben ik aan dit boek voor de voor mij nog onbekende schrijver begonnen. Thrillers zijn zo’n beetje mijn favoriete genre. Lees in de recensie of ik dit boek aan mijn top 10 van thrillers ga toevoegen.

De flaptekst

“Kinderarts David Beck heeft het gevoel dat zijn leven totaal is verwoest. Er gaat geen dag voorbij of hij beleeft die ene nacht met de gruwelijke gebeurtenissen van acht jaar geleden opnieuw; de nacht dat zijn vrouw Elizabeth werd meegesleurd en vermoord. Iedereen zegt dat hij het verleden achter zich moet laten, maar dat kan hij niet. En nu verschijnt er een bericht op zijn computerscherm, een zin die alleen hijzelf en zijn overleden vrouw kennen. Plotseling wordt David overmand door een onmogelijke gedachte: zou Elizabeth op de een of andere manier toch nog in leven kunnen zijn?”

Eerste indruk

Een romantisch begin van het boek dat eindigt in een huiveringwekkende gebeurtenis. Mijn haren stonden overeind! Een enge start, van een spannend verhaal. Ik dacht direct “dit moet de rest van David Beck zijn leven op zijn kop zetten.” Ik kon het boek niet meer wegleggen!

Het verhaal

Kinderarts David Beck ontvangt een e-mail van zijn vrouw Elizabeth. Vervolgens ziet hij haar ook nog eens via een webcam door een straat lopen. Huiveringwekkend want Elizabeth is acht jaar geleden vermoord door een seriemoordenaar, KillRoy genaamd. David Beck gaat op onderzoek uit om de waarheid te achterhalen. Achtervolgd door moordenaars en de politie krijgt hij hulp van een zware drugshandelaar, die hij jaren geleden door zijn oplettendheid als arts zuiverde van de verdenking van kindermishandeling. David Beck lijkt op de waarheid af te koersen, maar er is iemand die niet wil dat hij die achterhaalt… Is hij in staat om ondanks alle tegenslagen achter de waarheid te komen?

Wat ik ervan vond

Niemand vertellen is enorm spannend, ik zat vanaf de eerste bladzijde op het puntje van mijn stoel! Ik had ook echt geen idee hoe het kon komen dat David Beck zijn overleden vrouw op de webcam zag. Laat staan dat ik doorhad wie hierachter zat of hoe het verhaal zou aflopen! Enorm knap dat Harlan Coben mij als lezer van begin tot eind in het duister heeft laten tasten! Ik kan werkelijk geen minder sterke vinden in dit verhaal.

De personages

David Beck is een sympathieke personage die ondanks de traumatische gebeurtenis anderen helpt. Dit kan ik absoluut waarderen in een personage (en ook in het echte leven). 😉 Daarnaast is hij een vechter en interessante man. Een man met wie je vanaf de eerste pagina meeleeft. Dit maakt het lezen van het verhaal extra aangenaam!

De conclusie van niemand vertellen

Al met al is Niemand vertellen een spannend boek om te lezen, een echte pageturner! Het lezen van dit boek van Harlan Coben ging ten koste van mijn nachtrust. Het is hem vergeven! Sterker nog, ik ben van plan meer boeken van deze fantastische auteur te gaan lezen. Dit verhaal gaat dan ook op mijn top 10-lijst voor thrillers!

Beoordeling

Recensie: De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry van Rachel Joyce

14 Sep 17
Book Barista
, , , ,
No Comments

De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry, was een boek dat mijn moeder eerder gelezen had. Na haar positieve verhaal, was ik er al een tijd nieuwsgierig naar. Tijdens mijn vakantie lag ik op het strand van Toroni in Griekenland, dit was een uitgelezen moment om aan deze feelgood roman te beginnen. Lees in deze recensie wat ik van het boek vind.

De flaptekst

Wanneer Harold Fry op een doordeweekse ochtend zijn huis verlaat om een brief te posten, weet hij nog niet dat hij op het punt staat naar de andere kant van het land te lopen. Hij draagt geen wandelschoenen, heeft geen kaart en geen telefoon bij zich. Hij weet alleen dat hij moet blijven lopen. Zijn vrouw wacht thuis en probeert erachter te komen waarom Harold vertrok. Ondanks de fysieke afstand komen ze steeds dichter tot elkaar.

Eerste indruk

De openingszin “De brief die alles zou veranderen kwam op een dinsdag.” Sprak direct tot mijn verbeelding. Hoe kan een brief alles veranderen. Zeker in het leven van een oude gepensioneerde man. Dit maakte mij nieuwsgierig. Zou dit een soort van positieve levensles worden?

Het verhaal

Harold Fry, een kleinburgerlijke gepensioneerde Engelsman, hoort op een dag dat een uit het oog verloren collega ongeneeslijk ziek is en besluit haar een briefje te sturen. Eenmaal bij de brievenbus bedenkt hij in een opwelling om de brief te voet te brengen: een tocht van duizend kilometer. Bij een pompstation vertelt Harold aan het meisje achter de balie over zijn brief. Ze vertelt hem dat ze een tante had die terminaal ziek was, maar uiteindelijk bleef de tante leven door te geloven. De openhartigheid van het meisje geeft Harold het vertrouwen om zijn wandelreis af te maken. Telkens als hij het moeilijk heeft en terug denkt aan moeilijke periode uit zijn eigen leven, denkt hij terug aan dit gesprek. Het geeft hem kracht. Is Harold daadwerkelijk in staat om deze tocht te volbrengen en wat zal hem tijdens deze wandeltocht te gebeuren staan? Zal de brief op tijd aankomen.

Wat ik ervan vond

Inspirerend is het eerste woord dat bij mij opkomt. Van begin tot eind heb ik enorm genoten van De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry! Ik leefde met Harold Fry mee en geloofde in alles wat hij geloofde. De positiviteit straalt van de roman af. Harold geeft niet snel op en zijn reis door het Engelse platteland is prachtig beschreven. Wat zou ik daar graag eens willen wandelen! Het enige minpunt in het boek kwam op 2/3 van het verhaal. Tijdens de reis krijgt Harold fans die in hem geloven en zelf ook een wandeling willen maken om dichter tot zichzelf te komen. Deze fans zijn enorm irritant en voegen naar mijn mening niks toe aan het verhaal! Het verhaal had net zo mooi, of zelfs mooier geweest als Harold de hele wandeling alleen had gemaakt.

De personages

Harold Fry is een simpele man, maar dat maakt het juist zo mooi! De man die een, op het eerste gezicht, rustig leven had en nooit zijn dromen heeft gevolgd kiest letterlijk en figuurlijk zijn spontaan zijn eigen pad. Dit zorgt voor een emotionele terugkijk op zijn leven en inspiratie voor de toekomst van Harold. Hij is een geweldig personage en verdient een plekje in het hart van iedere lezer.

De conclusie van De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry

Geweldig! De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry moet iedereen gelezen hebben. Het verhaal is grappig, inspirerend, emotioneel en prachtig geschreven. Ik heb nooit eerder een boek van Rachel Joyce gelezen, maar na dit boek ben ik fan van haar!

Beoordeling

Recensie Meisje Vermist van Tess Gerritsen by Book Barista

Recensie: Meisje vermist van Tess Gerritsen

10 Sep 17
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

Meisje vermist is wellicht één van de bekendste boeken van de alom bekende thrillerschrijfster Tess Gerritsen. Ik moet jullie eerlijk bekennen dat ik nog nooit eerder iets van haar heb gelezen. Best gek eigenlijk, want ik ben verzot op thrillers! Het is er simpelweg nog niet eerder van gekomen. Daarnaast heb ik zo mijn favoriete thrillerauteurs die ik steeds voortrek. 😉 Hoe dan ook, het werd hoog tijd om Tess een kans te geven. Lees in deze recensie hoe het boek mij is bevallen.

De flaptekst

“Kat Novak is patholoog-anatoom en een vrouw die haar mannetje kan staan. Kat moet in een paar dagen tijd sectie verrichten op de lichamen van twee jonge vrouwen; twee gevallen van overdosis die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hadden. Toch krijgt Kat argwaan en ze vermoedt dat er meer aan de hand is. Het probleem is dat niemand die er toe doet haar wil geloven. Ze kan niet anders dan de zaak zelf tot op de bodem uit te zoeken.”

Eerste indruk

Op de eerste bladzijde wordt er direct een lijk binnengebracht in het mortuarium. Kijk, daar ben ik gek op! Direct wat volle lugubere actie! Daarnaast kreeg ik direct het gevoel dat ik in dit boek te maken zou krijgen met een stoer hoofdpersonage met een duidelijke wil. Een goede start, mijn aandacht werd direct gewekt!

Het verhaal

De hoofdpersoon van Meisje vermist, Kat Novak, is patholoog anatoom. Kat gaat verder dan alleen het uitoefenen van haar taken binnen haar standaard werkzaamheden, ze bemoeit zich ook met recherchewerk! Ze geloofd namelijk niet dat de twee lijken die zijn binnengebracht puur en alleen door een toevallige overdosis om het leven zijn gekomen. Kat ziet overeenkomsten en gaat op onderzoek uit. In de hand van de het laatste lijk dat binnen is gekomen zit een briefje met een telefoonnummer, die van Adam Quantrell, CEO van een groot farmaceutisch bedrijf. Hij blijkt een persoonlijke interesse te hebben in het achterhalen van de identiteit van de vrouw. Sterker nog, hij wil samenwerken met Kat. Wanneer de scheidslijn tussen anatomie en detectivewerk steeds onduidelijker wordt, komen er steeds meer gevaren bij kijken. Kat is opgegroeid in een achterbuurt en in Meisje vermist blijkt deze achterbuurt een grote rol te spelen. De kennis die ze van de buurt heeft, werkt in haar voordeel bij het zoeken naar de waarheid. De vraag is allen of de bewoners in deze wijk wel op haar terugkeer en de waarheid zitten te wachten. Hoe ver gaat Kat om de waarheid boven tafel te krijgen en wat is de rol van Adam?

Wat ik ervan vond

Meisje vermist is een spannende thriller! Wat direct opvalt is de soepele schrijfstijl waarmee Gerritsen dit verhaal op haar lezers afvuurt. Het verhaal leest soepel, vlot en er zit tempo in! Er is eigenlijk geen ruimte om adem te halen; de ene ontwikkeling volgt op de andere. Wel zijn er hier en daar wat voorspelbare momenten, maar gelukkig is er ook een onvoorspelbaar goed plot! Daarnaast is Tess Gerritsen in staat om je mee te nemen in de gedachtengang van de hoofdpersonage.

De personages

Kat is een karakter dat vaak in thrillers voorkomt; een sterke vrouw met een wat problematisch liefdesleven. Niet een heel originele keuze, maar desalniettemin is ze interessant. Ze is nieuwsgierig en gaat door het oog van de naald om achter de waarheid te komen. Gerritsen heeft in dit boek sterke personages neergezet, die elk hun eigen inbreng leveren aan het verhaal. Ze beschrijft het verhaal en de verscheidene ontwikkelingen vanuit meerdere oogpunten en zorgt er zo voor dat elk personage voldoende uitgediept wordt. Wat je vaak ziet in thrillers, is dat de hoofdpersonage mensen van zich afstoot, dat is bij Kat niet het geval, ze gaat de conversatie aan en laat een ander personage in het boek zelfs heel dichtbij komen.

De conclusie van Meisje vermist

Meisje vermist is lastig weg te leggen en laat zich in een ruk uitlezen. Ik heb het lezen van dit boek als positief ervaren en ik heb me vermaakt. Toch moet ik bekennen dat Tess Gerristen niet direct naar mijn top 10-lijst van thrillerauteurs is geschoten. Het was fijn om met haar verhaal en schrijfstijl kennis te maken, maar ik vond het boek niet vernieuwend genoeg binnen het thrillergenre.

Beoordeling

Recensie: Misdaad en straf van Fjodor Michailovitsj Dostojevski

08 Aug 17
Book Barista
, , , ,
No Comments

Misdaad en straf van Fjodor Michailovitsj Dostojevski stond al jaren op mijn leeslijst. Een aantal weken zag ik hem dan eindelijk in de bibliotheek van Amsterdam liggen! Sterker nog, ik kon het boek nog net voor iemand anders zijn neus weggraaien. Bij deze, Beste mevrouw met de paarse jas, mijn excuses! Ik zal het nooit meer doen… Lees in deze recensie of dit boek nooit meer voor iemand zijn neus weg zou pakken omdat het zo goed is, of omdat ik er werkelijk niets aan vond.

De flaptekst

“Armoede, filosofie en noodlottig toeval drijven Raskolnikov tot de beroemdste moord uit de literatuurgeschiedenis: hij brengt een oude woekeraarster op gruwelijke wijze om het leven. In Dostojevski’s ‘Misdaad en straf’ volgen we Raskolnikov in de donkere straten van het Sint-Petersburg van de negentiende eeuw op zijn zoektocht langs duivelse logica, vertwijfeling en wanhoop, tot hij, volledig verteerd door schuldgevoelens, zijn misdaden bekent. Dostojewski voert een rariteitenkabinet van personages op, onder wie een goede moordenaar, een vrome hoer en een weerzinwekkende schuinsmarcheerder.”

Mijn eerste indruk van Misdaad en straf

Zwaar, vooral heel zwaar! Zowel letterlijk als figuurlijk, want het is me toch een dikke pil. 725 bladzijdes schoon aan de haak… ik heb er nog spierpijn van! Daarnaast moet ik bekennen dat ik het verhaal vanaf het begin ook nog eens zware kost vond! Het verhaal is vanaf de eerste bladzijde wel enorm interessant. Dostojevski is in staat om je direct te transporteren naar een andere wereld, in dit geval het brein van hoofdpersonage Raskolnikov. Maar dit gaat niet zonder slag of stoot, het verhaal gaat namelijk heel diep en de hoofdpersonage is zo verstrooid dat ik menig keer moest terugbladeren om echt te begrijpen wat er allemaal gebeurde.

Het verhaal

Een gewezen student, Rodion Raskolnikov, begaat een dubbele moord, maar wordt daarna verteerd door schuldgevoelens en twijfels of hij zijn daden op moet biechten. Dostojevski zet de tartende gevoelens van vertwijfeling en wanhoop moeiteloos uiteen. Op een gegeven moment komt ook het begrip ‘Übermensch’ aan bod; een persoon die boven de wet staat. Is dit het geval bij Rodion Raskolnikov?!

Wat ik ervan vond

Dit was een boek dat ik niet kon wegleggen. De woorden gleden van de pagina’s diep in mijn hart . Dostojevski is op een briljante manier in staat om de lezer mee te nemen door alle emotionele momenten die de hoofdpersonage meemaakt. Meestal bestaat deze emotie in dit verhaal uit schuld, wanhoop en spijt. De moordscène en het koortsachtige gevolg zijn zo deskundig geschreven dat ik de last van hoofdpersonage Raskolnikov bijna op mijn eigen schouders voelde. Een verpletterend gevoel kan ik je vertellen! En daar ging het dan ook mis, het verhaal was me te zwaar. Ik zat zo in het verhaal en ik vond het zo emotioneel dat ik er snel doorheen wilde gaan om er vanaf te zijn. Dat kan met literatuur als deze natuurlijk niet! Het begon me soms zelfs zo te irriteren dat bepaalde stukken in het boek ineens langdradig aanvoelde. Hoe goed het ook was, ik werd er alleen maar verdrietig van. Ik heb het boek dan ook niet helemaal uit kunnen lezen. Hij moest nu eenmaal weer terug naar de bibliotheek. Ik ben van plan om het boek ooit nog eens te kopen en dan verder te lezen op een moment dat ik zo vrolijk ben dat een boek me er niet onder krijgt. 😉 Want een boek als dit, kun je gewoonweg niet niet gelezen hebben.

De conclusie van Misdaad een straf

Ondanks dat ik Misdaad en straf niet heb kunnen uitlezen, vond ik het wel een geweldige ervaring en ik ben dan ook nog steeds fan van de boeken van Dostojevski. Dit boek is naar mijn mening een echte aanrader, maar je moet er wel even goed de tijd voor nemen. Geen boek voor tussendoor of op vakantie. Zeker wel een boek om met een goed glas whisky bij de openhaard te lezen!

Beoordeling

Nieuwsbericht: We will be moving our business location ;)

28 Jul 17
Book Barista
, ,
4 comments

Eerlijk is eerlijk… Book Barista, het Instagram-account en de lezers kregen de afgelopen maand niet genoeg aandacht. Mijn excuses! De reden? Mijn vriend en ik zijn aan het verhuizen… Al mijn prachtige boeken zitten oneerbiedig in dozen, ik heb geen bank om op te relaxen en bovenal geen tijd om te lezen. Om al deze redenen is Book Barista de afgelopen maand op “on hold’ gezet.

Gelukkig is het tijd voor goed nieuws, want mijn vriend en ik zijn vanaf nu officieel inwoners van Amersfoort! Onze dozen zijn uitgepakt en we hebben steeds meer meubels om op te zitten en aan te werken! Vanaf komende week zullen er dus weer recensies geplaatst worden en natuurlijk gaan er geweldige blogs komen over de leukste koffietentjes en de lekkerste koffie in en rondom Amersfoort. Hebben jullie tips? Sterker nog in augustus zullen de blogs geschreven worden vanuit Griekenland en Cyprus. Een mooie blog over een Griekse Frappé is in aantocht!

We gaan Amsterdam missen, maar gelukkig zijn we nog lid van de bibliotheek in Amsterdam en wonen veel van onze vrienden er ook nog (die moeten we nog zien te overtuigen om met ons mee te verhuizen :p). Genoeg redenen om dus ook nog over “Amsterdamse” koffie te schrijven en de samenwerking met de OBA verder uit te werken!

Ik ga nu snel mijn boek uitlezen, anders heb ik volgende week de zojuist beloofde content niet. Ik wens jullie een heel fijn weekend en tot dinsdagavond. 😉

– Rachel

Recensie: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – Bibliotheek der zielen van Ransom Riggs

10 Jul 17
Book Barista
, , , , , ,
No Comments

De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine – Bibliotheek der zielen van Ransom Riggs is een boek waar ik mij enorm op verheugde! Eerder heb ik de eerste twee delen gelezen en het werd dan ook hoog tijd om aan deel 3 – Bibliotheek der zielen te beginnen. Lees in deze recensie of ik dit boek net zo goed en interessant vind als de eerste twee delen

De flaptekst

“Jacob Portman ontdekt een krachtige nieuwe gave. Maar nog voor hij die echt onder controle heeft, moet hij al op een reddingsmissie vertrekken. Samen met Emma Bloom, het meisje dat vuur kan maken met haar handen, en de pratende hond Addison probeert hij zijn bijzondere vrienden te redden uit een zwaarbewaakt fort. Het drietal reist van hedendaags Londen naar Devil’s Acre, de ellendigste achterbuurt die Engeland ooit heeft gehad. En uitgerekend op deze afgrijselijke plek wordt de laatste strijd geleverd. De strijd die het lot bepaalt van de bijzondere kinderen én hun geliefde schoolhoofd mevrouw Peregrine.”

Mijn eerste indruk

Laat ik beginnen bij het begin, ook bij dit derde deel vind ik de cover enorm aantrekkelijk! Een prachtige en mysterieuze illustratie. Het hele boek is trouwens geweldig geïllustreerd, want ook in dit boek is er weer veel aandacht besteed aan de prachtige foto’s die aansluiten op het verhaal. Het derde deel gaat precies verder waar het tweede deel is gestopt. Dit zorgt, net als bij deel 2, opnieuw voor een heerlijk overgang. Je hoeft niet in te komen in het verhaal, je gaat gewoon verder waar je gebleven was.

Een bijzonder gevaarlijke avontuur door Londen

Nadat de bijzondere kinderen samen met mevrouw Peregrine in een hinderlaag gelokt zijn door haar boosaardige broer Caul, bevinden Jacob, Emma en de pratende hond Addison zich in Londen. Caul heeft de vrienden van Emma en Jacob gekidnapt en ze moeten erachter zien te komen waar hun vrienden zich bevinden voordat Caul zijn angstaanjagende plan uitvoert. In een wereld vol gevaren is dat niet zo makkelijk. Hun reis voert hen naar Devil’s Acre heet, een eiland waar arme en krachteloze bijzonderen in de trieste sloppenwijken wonen. Terwijl de tijd door tikt en ze opnieuw een scala aan personen ontmoeten, moeten Jacob, Emma en Addison zien te dealen met Jacob zijn nieuw ontdekte gave: niet alleen kan hij de hulselmonsters zien, hij lijkt ze ook te kunnen bezweren… Zijn Jacob, Emma en Addison in staat om alles en iedereen te redden?

Wat ik ervan vond

Yes, De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – bibliotheek der zielen is een fantasy boek dat mij helemaal meeneemt naar een andere wereld. Ik ben opnieuw heel enthousiast! Riggs heeft een enorm creatieve en unieke schrijfstijl. Wel werd ik in dit derde deel moe van het feit dat de eigenaardige kinderen altijd op de vlucht zijn. Ze lijken soms nauwelijks op adem te kunnen komen. Hierdoor zat ik soms minder goed in het verhaal en vond ik sommige stukken wat te veel van het zelfde. Dit is de enige reden dat ik bibliotheek minder sterk vind dan de eerste twee delen. De schrijfstijl is wel nog steeds prachtig en beeldend! Ook is het einde is zeer onverwacht waardoor dit boek toch nog zeer de moeite waard is om te lezen.

De personages

In De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – bibliotheek der zielen groeien de personages nog dichter naar elkaar toe en ontstaat er een enorme hechte band tussen alle personages. Ze vechten en overleven voor elkaar. De kinderen zijn inmiddels niet alleen bijzonder. Het zijn zeer sterke personages die weten wat ze willen en ervoor elkaar zijn wanneer dit nodig is. Hun enorme loyaliteit naar elkaar en mevrouw Peregrine is enorm interessant.

De conclusie van De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine 3 – Bibliotheek der zielen

Ondanks de kleine minpunten die ik eerder noemde is het boek is fantastisch geschreven, zit het ijzersterk in elkaar en zuigt het je mee in een bijzonder huiveringwekkende wereld. Daarnaast is het verpakt in een prachtige vormgeving met indrukwekkende en griezelige foto’s. In alle opzichten had ik niet kunnen vragen om een meer bevredigend eind aan dit eigenaardige avontuur. Ik ga de karakters missen, maar ik zal deze boeken zeker ooit nog eens opnieuw lezen! Heb je de serie nog niet gelezen, dan raad ik je aan om dat zo snel mogelijk te doen. Dit wil je niet missen!

Beoordeling: